Η ΑΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

.

Στερνή μου γνώση...

.

Η ΑΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

(αποσπάσματα από μία συνέντευξη

 

Με ετεροχρονισμό κάποιων δεκαετιών, οι παλιοί συνεργάτες της δυναστείας των Papas & Masas  βγαίνουν ένας ένας στο κλαρί και κελαηδoύν ασταμάτητα. Πριν μερικούς μήνες τα «έλεγε» ο Κουλουριάνος και μόλις τον προηγούμενο μήνα τα «έβγαλε» ο Πεπελάσης. Θα ήταν, βέβαια, καλύτερο για τον τόπο να τα είχαν πει αρκετά νωρίτερα, κατά τον καιρό της παντοδυναμίας των Papas, αλλά φαίνεται πως δεν είχαν το απαραίτητο σθένος για να κάνουν κάτι τέτοιο ή, έχοντας κατά κάποιο τρόπο και τη δικιά τους φωλιά λερωμέμη, εποιούντο  την νύσσαν. Από την άλλη μεριά, ποιος θα τους άκουγε τότε που ο «μεγάλος Μινχάουζεν» έχοντας παραμυθιάσει τους πάντες – του εαυτού του συμπεριλαμβανομένου – ήταν ο απόλυτος άρχων; . Η καλοστημένη (και καλο…λαδωμένη, βεβαίως βεβαίως) μηχανή προπαγάνδας που είχε στήσει γύρω του τον είχε αναγάγει σε … άγιο και μαϊστορα της πολτικής. Όποιος τολμούσε να ψελλίσει, τότε, ότι επρόκειτο περί ενός μεγάλου «παπά», εφάμιλλου εκείνων που έκαναν στέκι στην Ομόνοια, ή θα λοιδωρούταν ή θα βαφτιζόταν «φασίστας», με την ευκολία που οι εκ γενετής φασίστες χαρακτηρίζουν έτσι όσους δεν συμπλέουν μαζί τους. Όπως και αν έχει το πράγμα η μαρτυρία τους είναι σημαντική γιατί έζησαν την «αγία Οικογένεια» από μέσα. Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι το γεγονός ότι στις μαρτυρίες αυτές υπάρχει απόλυτη σύμπτωση απόψεων σε ότι αφορά την ποιότητα, τον χαρακτήρα και τις ικανότητες των δύο ανδρών, του προικισμένου πατρός και του λειψού υιού. Εάν είχαμε υπόψη μας το βιβλίο : «Η Εύα Γεωργίου Παπανδ»ρέου Αποκαλύπτει», της πρώτης συζύγου του τέως πρωθυπουργού ΓΑΠ, την εποχή που κυκλοφόρησε – το 1988 – θα είχαμε ψυλλιαστεί τα πράγματα αρκετά χρόνια νωρίτερα. Δεν περάζει, έτσι κι αλλιώς τίποτα δεν διορθώνεται πια από τα αποτελέσματα του έργου των εθνικών ολετήρων. Ο πατήρ έσκαψε το λάκκο και ο υιός έβαλε την ταφόπλακα. Ο Κινέζος και ο Μπουχέσας είχαν αναλάβει τα … χωματουργικά!

Από τη συνέντευξη του Αδαμάντιου Πελεκάση στον δημοσιογράφο Κώστα Καραβίδα

(16Η Φεβρουαρίου 2012) παραθέτω τα αποσπάσματα που αφορούν τον Ανδρέα και τον ΓΑΠ. Επίσης, παραθέτω και την άποψη που έχει για το διαφαινόμενο νέο «αστέρι» του σοσιαλισμού, τον ακατασχετολόγο… Μπενίτο. [Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΔ. ΠΕΠΕΛΑΣΗ ]

 

 .

Η Άνω {και "κάτω") Κεφαλή

.

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ”ΑΓΙΟΥ” ΠΑΤΡΟΣ

Δημοσιογράφος: Εσείς που ζήσατε από κοντά σχεδόν όλους τους πρωθυπουργούς της Ελλάδας, από τη Μεταπολίτευση και πέρα, πώς θα κατανέματε, καταθέτοντας ενώπιον της ιστορίας, τις ευθύνες των προσώπων για το σημερινό αδιέξοδο; 

.

Α. Πεπελάσης: Έχω πει και παλιότερα ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε την ευκαιρία που δεν είχε ούτε ο Καποδίστριας, ούτε ο Τρικούπης, ούτε ο Βενιζέλος. Όταν πήρε την εξουσία το 1981, είχε μαζί του τον λαό, είχε ικανούς ανθρώπους να τον υποστηρίζουν, είχε την ανοχή της κοινωνίας, αλλά και χρήμα από τις Βρυξέλλες. Και επιπλέον είχαμε πιστέψει ότι το σπουδαίο μυαλό του ήταν το μέλλον της σκέψης για τον τόπο. Από αυτή την άποψη είναι τεράστια η ευθύνη του για το σημερινό κατάντημα. Τώρα πια με αφορμή τον Ανδρέα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στην πολιτική δεν φτάνει η πρόθεση ούτε η αντίληψη. Θέλει και προσωπικό θάρρος.

.

Δημοσιογράφος: Δεν είχε ο Ανδρέας προσωπικό θάρρος;

Α. Πεπελάσης: Δεν το εφάρμοσε ποτέ. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα. Ο Ανδρέας πήγε στην Αμερική και σε όλη την διάρκεια του πολέμου και μετά, γύρω στο ’60, ήταν στα πανεπιστήμια και δίδασκε, μάθαινε, έβλεπε. Δηλαδή η ανωτάτη παιδεία δεν ήταν μια κουβέντα γι αυτόν. Ήταν βίωμα. Τότε στην Αμερική η εκπαίδευση ήταν οργιές μπροστά απ’ ό,τι στην Ευρώπη. Λοιπόν εγνώριζε καλύτερα από κάθε άλλον τι έπρεπε να κάνει στην οικονομία, την παιδεία, τον πολιτισμό. Και τι έκανε; Σε τίνος χέρια τα άφησε; Αν δεις ποιοι ήταν υπουργοί παιδείας στις πρώτες κυβερνήσεις και τι θεσμικά μορφώματα κατασκεύασαν, θα καταλάβεις πολλά!

 .

Δημοσιογράφος: Πώς το ερμηνεύετε αυτό;

Α. Πεπελάσης: Αυτό που θα σου πω είναι για μένα η ερμηνεία της συνολικής αποτυχίας του Παπανδρέου. Γιατί όταν μιλάμε για αποτυχία κάποιου πρωθυπουργού εννοούμε συγκριτικά των όσων μπορούσε να κάνει. Ο Ανδρέας σε πολλές περιόδους της πρωθυπουργίας ή της πολιτικής του ζωής δεν ενδιαφερότανε. Δεν του καιγότανε καρφάκι. Ήτανε μέσα στη διαδικασία της καλοζωίας και της καλοπέρασης. Ο καλός πρωθυπουργός και ηγέτης όμως πρέπει να έχει και κάτι από τη στόφα του ορθόδοξου μοναχού. Του ανθρώπου που όλα τα βάζει στην άκρη και τον ενδιαφέρει μόνον πώς θα πάει η χώρα μπροστά. Και αυτά δεν συνέβησαν στην περίπτωση του Ανδρέα. Θα ήμουν ο τελευταίος που θα κατηγορούσα κάποιον για τις ερωτικές του υπερβολές. Όμως ο Ανδρέας έκανε όσα έκανε για να καλύψει την πολιτική απραξία του. Όταν είμαστε στην Αμερική δεν ήθελε να ακούσει τη λέξη Ελλάδα, δεν του άρεσε. Ποτέ δεν δέχτηκε την πρόσκληση των Ελλήνων φοιτητών και νεαρών καθηγητών να πάμε τη Μεγάλη Παρασκευή στον επιτάφιο. Ποτέ δεν ήρθε στο προξενείο στη γιορτή της 25ης Μαρτίου. Θα πείτε, τι επιχειρήματα είναι αυτά. Αυτά καθαυτά δεν αποδεικνύουν τίποτα. Αλλά σκεφτείτε τι σημαίνει αυτό για τον άνθρωπο που αργότερα θα κυβερνούσε τη χώρα.

.

Δημοσιογράφος: Οι σχέσεις σας μαζί του πότε κλονίστηκαν; 

 

Α. Πεπελάσης: Θα σας δώσω για την ιστορία ένα παράδειγμα διάλυσης των ηθών από αυτά που ήταν συνήθη. Ένας από τους πρωιμότερους και σοβαρότερους λόγους διάρρηξης των σχέσεων αγάπης και εμπιστοσύνης με τον Ανδρέα ήταν ότι με πίεζε, αυτός και το περιβάλλον του, να υπογράψω ένα απαράδεκτο δάνειο το 1964 στην εταιρία ΒΟΚΤΑΣ, που παρήγε τότε κοτόπουλα. Βίαιοι καβγάδες με τον Ανδρέα και το δάνειο δεν δόθηκε. Ήμουν υποδιοικητής της Αγροτικής Τράπεζας με διοικητή τον Βγενόπουλο. Κάθε φορά που το σκέφτομαι, χαμογελάω. Του έλεγα ότι όσο κι αν σου προκαλεί γέλωτα, προστατεύω κι εσένα. Τι μου είπε;  Εσύ δεν έχεις καταλάβει ότι είσαι εκεί για να υπηρετείς τα συμφέροντα της οικογένειας Παπανδρέου.”

.

Δημοσιογράφος: Του επισήμαιναν άνθρωποι τότε; Παρατηρήσεις δεχόταν;

 

Α. Πεπελάσης: Όταν ήρθε στην Ελλάδα ο Ανδρέας, ήρθαμε μαζί από το ίδιο σχολειό και κάναμε υποτίθεται την ίδια δουλειά. Μπορώ να πω ανεπιφύλακτα ότι τα λέγαμε όλα μεταξύ μας. Λοιπόν όταν του έκανες κριτική, δεν ήθελε να ακούσει. Ή άκουγε εσένα που θα πήγαινες να του μιλήσεις και σου έλεγε ποιος ο τάδε;  Ξέρεις τι λέει για σένα;  Και άρχιζε μια ιστορία για να δημιουργήσει χώρο δυσπιστίας σε ό,τι προσπαθούσα να του πω. Όχι, ο Ανδρέας δεν έδειξε τη σοφία και το ήθος για έναν άνθρωπο που βρέθηκε στη θέση να διοικεί έναν λαό.

Δημοσιογράφος: Ποια είναι η κληρονομιά που άφησε στον τόπο ο Ανδρέας; 

Α. Πεπελάσης: Πολλοί έλεγαν, εγώ θα ψηφίσω Π:ΑΣΟΚ γιατί μου φέρνει ψωμί και παρατήστε με. Ο Ανδρέας τελικά είχε προσδεθεί στην ιστορία ότι δίνει λεφτά στους μη προνομιούχους και τους βάζει στην εξουσία. Και αυτή θα πουν οι υποστηρικτές του ήταν η μεγάλη του προσφορά. Αλλά έγινε τόσο άτσαλα και χυδαία που ακυρώνεται. Η ιστορία θα καταγράψει τελικά τη ζημιογόνο συμπεριφορά του. Γιατί μετά από τον Ανδρέα με ιστορικούς υπολογισμούς έρχεται αυτή εδώ η καταστροφή. Ο Ανδρέας ήταν αυτός που δημιούργησε τη βάση όσων τραβάμε σήμερα.

.

Στην Εποχή των Κρετινοσαύρων

 .
 

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ

 .

Δημοσιογράφος: Μπορούσαμε να αποφύγουμε το Μνημόνιο;

Α. Πεπελάσης: Ναι, ναι, ναι…Το πιστεύω αν και δεν έχω τρόπο να το αποδείξω. Μπορώ όμως να καταθέσω τη διαίσθησή μου από την εξέταση του θέματος. Ό,τι λέω είναι προσωπικές εντυπώσεις. Ο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος έδωσε χίλια δυο δείγματα της ανεπάρκειάς του να κυβερνά μια χώρα, για κάποιους λόγους που υποπτευόμαστε μερικοί από μας, έπρεπε να προσφέρει όσα του ζήτησαν ως αντάλλαγμα για αυτά που έλαβε στη δωροθήκη του προτού καν γίνει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Εγώ δεν μπορώ να το τεκμηριώσω πλήρως, αλλά εν μέρει το τεκμηριώνω. Πώς αλλιώς ερμηνεύεται π πολιτική συμπεριφορά του; Εμένα δεν με καλύπτει η ερμηνεία ότι ήταν μόνο ανοησία και απερισκεψία. Μπορεί να ήταν και ανοησία, αλλά δεν ήταν μόνο. Υποψιάζομαι ότι έγιναν ανταλλαγές. Ο Γ. Παπανδρέου είπε πολλά ψέματα. Ο πατέρας του που ήταν μάστορας στο ψέμα αλλά ήξερε πώς να δουλέψει το μαστοριλίκι του, δεν άφησε τέτοια ίχνη να τον ακολουθούν. Και ρωτώ και απαιτώ μια πολιτική απάντηση: Γιατί τέτοιο τρέμουλο να αποκοπούμε από τη ρωσική ενεργειακή πολιτική; Ήταν ανάγκη να τορπιλίσουμε τα δυο σημεία της ρωσικής πολιτικής που ήταν γι’ αυτούς σημαντικά;  Ύστερα, η πρεμούρα με το Ισραήλ. Γιατί τέτοια επιμονή; Πως ερμηνεύεται το γεγονός ότι η πρώτη κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου είχε για υπουργό εξωτερικών έναν άγνωστο και ανόητο Έλληνα της Αυστρίας που έλεγε ψέματα ότι έχει πάρει το ντοκτορά του; Την ώρα του Μνημονίου, θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε την κακή πολιτική που ακολουθούσαμε δεκαετίες, χωρίς να περάσουμε στο ΔΝΤ. Δηλαδή, φέρε τώρα το δάνειο, κάλυψε τις ανάγκες σου και άσε τους άλλους να χτυπιούνται. Τα επιτόκια στην αγορά ήταν ακόμη ευνοϊκά. Προσπαθήσαμε να δανειστούμε από αλλού;  Ή μήπως με δηλώσεις περί διεφθαρμένου λαού στρώναμε τον δρόμο μας;

 .

Δημοσιογράφος: Είναι πολύ σοβαρό αυτό που καταθέτετε. Δηλαδή γνωρίζοντας τι σημαίνει για τον τόπο αυτή η πολιτική επιλογή ο Γ. Παπανδρέου προχώρησε με τέτοια επιπολαιότητα;

Α. Πεπελάσης: Ναι, έκανε ό,τι έκανε αδιαφορώντας για τον τόπο. Τι μεσολάβησε; Το χρήμα; Δεν θέλω να το πιστέψω. Γνωρίζω τον χαρακτήρα του ανθρώπου από παιδί δυο χρόνων. Η μαμά του και η γιαγιά Σοφία Μινέικο, μια αγία γυναίκα κατά τ’ άλλα, τον μεγάλωσαν με την ιδέα ότι είναι πρώτος. Παιδάκια όταν έπαιζαν με τον γιο μου και τις παρέες των φίλων τους στην Αμερική, που μέναμε στον ίδιο δρόμο, η Μαργαρίτα επέβαλλε τον Γιώργο ως αρχηγό της παρέας. Εμείς που ειρωνευόμαστε τον Γιωργάκη, δεν ξέραμε τι λέγαμε. Από αυτόν το βρήκαμε. Και όχι τυχαία. Το είχε επεξεργαστεί. Εγώ δεν μιλώ «καρατζαφέρεια» διάλεκτο, αλλά δεν επιτρέπω σε κανέναν Παπανδρέου ή Παπαδήμο να λέει είμαι εδώ για να σώσω την πατρίδα μου. Είναι υποκρισία αισχίστου είδους.

.

Στην Εποχή των Χονδροπαπαρδελοσαύρων

.

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΞΟΥΣΙΟΜΑΝΟΥΣ ΜΠΕΝΙΤΟ

Δημοσιογράφος: Για τον Βενιζέλο, σήμερα πια, τι γνώμη έχετε;

Α. Πεπελάσης: Τον Βενιζέλο τον πλήρωσα ακριβά. Και τώρα που απολογούμαι δεν έχω καλά επιχειρήματα. Ήμουν ένας από τους έξι διανοούμενους το 2007 που δεν κρατιόμασταν και τον στηρίξαμε. Σήμερα θα σου πω όμως, αλίμονο στη χώρα που διοικείται από Βενιζέλους, από ανθρώπους που είναι ασυγκράτητοι και διψούν για επιβεβαίωση και αξιώματα. Πρώτα απ’ όλα δεν καταλαβαίνει πολλά από τα πράγματα που γίνονται σήμερα στον διεθνή οικονομικό χώρο και είναι υπουργός οικονομικών. Στις Βρυξέλλες δεν φαίνεται να περνάει τις εξετάσεις. Θα μου πεις είναι καλύτερος από τον Λοβέρδο και τον Χρυσοχόΐδη. Φαντάσου πού έχει φτάσει το επίπεδο του πολιτικού προσωπικού.

.

.

Advertisements

~ από MAKIS στο Μαρτίου 12, 2012.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s