ΣΤΗΝ ΨΥΤΤΑΛΕΙΑ

Στην Ψυττάλεια

.

ΣΤΗΝ ΨΥΤΤΑΛΕΙΑ

.
Και οι τριακόσιοι ρεμπεσκέδες μου τη «δίνουν» κατακέφαλα, μηδενός εξαιρουμένου! Εννοώ ότι μου τη «δίνει» ολόκληρο το πολιτικό σύστημα – μικροί και μεγάλοι, κυβερνήσαντες και μή – για τον ανεύθυνο και εγκληματικό τρόπο με τον οποίο λειτούργησαν – γι΄αυτά που έκαναν και γι’ αυτά που δεν έκαναν – από τη μεταπολίτευση και δώθε, συμπεριλαμβανομένου, βεβαίως, και του ανεκδιήγητου σήμερα. Κυρίως όμως και πάνω απ’ όλα, με σφυροκοπά αμείλικτα σαν κομπρεσέρ πάνω στο κρανίο μου το άκουσμα της λέξης «ΠΑΣΟΚ», γιατί αυτό ήταν το κόμμα πάνω στο οποίο είχε εναποθέσει τις ελπίδες του η πλειοψηφία της λεγόμενης δημοκρατικής παράταξης (κέντρο και αριστερότερα) για μια καλύτερη και δικαιότερη Ελλάδα. Αντ’ αυτού η ελπίδα, περνώντας μέσα από τα κανάλια της διαφθοράς και της αγυρτείας, κατέληξε να γίνει απογοήτευση σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, για να καταλήξει τελικά, συνεργούσης και της δεξιάς σαβουροπαράταξης, στον εφιάλτη του σήμερα, στη χρεοκοπία σε όλα τα επίπεδα και στη «διάλυση» της χώρας. Δεν μπορώ ούτε να τους ακούω, ούτε να βλέπω τις απεχθείς μάπες τους στην τηλεόραση. Δεν μπορώ να ακούω τα φληναφήματά τους και τις μπουρδολογίες τους. Τις δικαιολογίες τους για το σημερινό κατάντημα, μόνο οι ηλίθιοι φανατικοί, οι λαθροκομποδεματίες και τα βολευθέντα κομματόσκυλα μπορούν να ενστερνισθούν. Βέβαια, είμαι σίγουρος ότι και εξ αυτών οι περισσότεροι, σιγά σιγά, θα αρχίσουν να «την κάνουν», προκειμένου να βρουν απάγκιο σε κάποιον από τους ανερχόμενους σχηματισμούς, όπως έχουν ήδη κάνει από καιρό αρκετοί από τους βαρύγδουπους μαϊντανούς της πολιτικής. Εν αρχή ην η πολιτική… επιβίωση. Για το καλό της Ελλάδος, φυσικά! Δεν αμφιβάλλω ότι κανείς από δαύτους τους πονηρούς πολιντικάντηδες δεν είναι τόσο ηλίθιος ώστε να πιστεύει πως γίνεται πιστευτός ξεφουρνίζοντας τέτοιες μωρολογίες. Αλλά έτσι έχει γαλουχηθεί το πολιτικό σύστημα της χώρας. Με το ψέμα, τον στρουθοκαμηλισμό και την πώρωση! Επειδή ο «νομικός μας πολιτισμός» δεν προβλέπει «στήσιμο στον τοίχο» και επειδή το γιαουρτάκι έχει ακριβύνει, ας τους στείλουμε όλους στην Ψυττάλεια. Τα λύματα της της πολιτικής μαζί με τα λύματα των αποπάτων. Από τον «αδιάβαστο» Ψευδαργυροχοϊδη, που το έπαιζε επιτυχημένος αντιτρομοκράτης και προβάριζε κοστούμι μεσία, ως τον κλαψοχάβαρο Λομπάρντο Καϊλα που βλέποντας την μαρμίτα να φεύγει, ηγάπησεν αιφνιδίως τον Μπενίτο, τον χειρότερο υπουργό Οικονομικών της Ευρωζώνης για το 2011, κατά τους Financial Times. ‘Ολοι για την Ψυττάλεια, αρκεί να μην έχουν αντίρρηση οι… λυματολάσπες! Όλοι οι σαπιοκοιλιάδες και περισπούδαστοι καθηγητάδες – υπουργοί, γραμματείς, σύμβουλοι και παρασύμβουλοι –  που άφησαν καμένη γη απ‘ όπου πέρασαν, φροντίζοντας μόνο για την πάρτη τους, την κομματική πελατεία τους και την διατήρηση της καριέρας τους. Όλοι οι φοιτήσαντες στη μεγάλη σχολή της πολιτικής αβελτηρίας και αμοραλισμού και ιδρυτή της κιβωτού των κνωδάλων, Σιδερένιου τον Παμμέγιστου. Δεν υπάρχει κολυμβήθρα του Σιλωάμ για κανέναν. Όλοι ήξεραν και σιωπούσαν. Και αν δεν ήξεραν, πάλι φταίνε γιατί όφειλαν να ξέρουν. Πάνω απ’ όλους όμως με φέρνει στα όριά μου εκείνο το εκτόπλασμα της φύσης, ο Forest Gap, που συγκεντρώνει στο DNA του όλα τα σκωρογονίδια της εβραιοπολωνοαμερικανοελληνικής καταγωγής του, ήτοι της αβελτηρίας, της μωροχαυνότητας, του εγωκεντρισμού, της απάθειας, του ψεύδους, του ενδοτισμού, της ασχήμιας και του προγονικού παπατζηδισμού. Μέχρι το 2009 θεωρούσα του Μπουχέσα σαν τον χειρότερο Βεζύρη – χωρίς να έχω σε κάποια υπόληψη τους προκατόχους του – αλλά το τραγικό χάλι του Φόρεστ Γκαπ δεν έχει ιστορικό προηγούμενο! Κατάφερε, μαζί με το ασκέρι των καιροσκόπων και ανικάνων κολάκων της αυλής του, να ξετινάξει την ήδη ετοιμοθάνατη οικονομία και να παραδώσει τη χώρα βορά στο στόμα της ευρωπαϊκής νέας τάξης πραγμάτων. Εν τούτοις, υπάρχουν ακόμα οπαδοί του που δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι ο… Forest πνέει του λοίσθια της πόλιτικής του καριέρας. Ο ίδιος βέβαια κάνει ότι μπορεί για να παρατείνει την παραμονή του στο προσκήνιο, γαντζωμένος με χέρια και με πόδια στο αρχηγιλίκι, μπας και μπορέσει κάποια στιγμή να «τρουπώσει» σε κανένα διεθνή οργανισμούλη, έτσι για να εξασφαλίσει τα ταξιδάκια του και να συντηρήσει το «ίματζ του ηγέτη» που ο ίδιος έπλασε για τον εαυτό του. Πάντως, όσο νωρίτερα ξεκουμπιστεί αυτός και η οικογενειοκρατική αυλή του από τον χάρτη της πολιτικής, τόσο καλύτερα θα είναι για τον τόπο. Σε ότι αφορά τους ερωτευμένους με την οικογενειακή του δυναστεία, θα παραθέσω την άποψη του Χάρρυ Κλυνν: «Το τραγικό με τους βολεμένους ηλιθιοπασόκους είναι που συνεχίζουν να θεωρούν τους εαυτούς τους δημοκράτες και σοσιαλιστές και όλους τους άλλους φασίστες και αναρχοαριστερούς! Δεν καταλαβαίνουν, βέβαια, ότι σε πολύ λίγο η έννοια «πασόκος» θα είναι πολύ χειρότερη από αυτήν του «χουντικού».

Θα κλείσω το κείμενο με το… επίκαιρο, αν και γράφτηκε πριν εκατό χρόνια, ποίημα του συμπατριώτη μας εθνικού ποιητή Παλαμά. Βλέπετε τα σπουδαία έργα είναι και διαχρονικά, όπως διαχρονική είναι και η μιζέρια που κληροδότησε στη χώρα μας το πολιτικό σύστημα από γεννησιμιού του.

Ηλία Πασσίση: Κωστής Παάμάς (1969)

ΓΥΡΙΖΕ

Γύριζε, μη σταθείς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη
ο ψεύτης είδωλο είναι εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια
η Αλήθεια τόπο να σταθεί για μια στιγμή δε θα ‘βρει.
Αλάργα. Νέκρα της ψυχής της χώρας τα μουράγια.

Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει
το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη
κάθε σπαθί κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι
στη λάσπη. Στάβλος ο ναός, μπουντρούμι και το σπίτι.

Από θαμπούς δερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους,
κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
Χαρά στους χασομέρηδες! Χαρά στους Αρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.

Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα
ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι
κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.

Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι
και Μαμμωνάδες βάρβαροι και χαύνοι λεβαντίνοι
λύκοι, κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
και οι χαροκόποι αδιάντροποι, και πόρνη η Ρωμιοσύνη!

Κωστής Παλαμάς, «Η πολιτεία και η μοναξιά», 1912

Advertisements

~ από MAKIS στο Φεβρουαρίου 8, 2012.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s