ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ

.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ

Με καφετζούδες, μέντιουμ, αστρολόγους και προφήτες δεν είχα ποτέ καλή σχέση, όπερ θα μπορούσε να θεωρηθεί και σαν εξαιρετική ασέβεια προς τον… Τειρεσία, δηλ. τον μάντη του οποίου το όνομα φέρει το ομώνυμο κλαμπ σκοποβολής («Ο ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ») όπου συμμετέχω από τους Ολυμπιακούς της Αθήνας και εντεύθεν. Με άλλα λόγια, δεν έχω την οξυδέρκεια, αλλά ούτε και την…σοφία, εκείνων που από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 είχαν «προβλέψει» τον μετασχηματισμό της Ελλάδας σε μια ευημερούσα σοσιαλιστική κοινωνία και όσα ωραία επακολούθησαν. Μετα βίας μπορώ να προβλέψω το αν θα πάρω σύνταξη τον επόμενο μήνα ή το πόσα αρνιά θα ψήσει ο ξάδερφός μου τον επόμενο χρόνο. Μπορώ όμως να προφητέψω εκ του ασφαλούς ότι ο… Άκης και τα συν αυτώ λαμόγια θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν τα αγαθά της αγυρτίας τους και ότι θα τελευτήσουν χωρίς να γευτούν τα «αγαθά» της στενής. Δεν θαυμάζω τον Ρουμπινί για τις προβλέψεις του γιατί όντας ο ίδιος μέσα τα πράγματα και συμμετέχοντας στη διαμόρφωσή τους κάνει εκ του ασφαλούς τον σοφό. Με αυτά τα δεδομένα, ομολογώ ότι εκστασιάζομαι όταν ανακαλύπτω κάποια πράγματα που ειπώθηκαν ή γράφτηκαν σε παλιότερους καιρούς και βγήκαν αργότερα αληθινά.

Πρώτα θα αναφερθώ σε ένα κείμενο του πολυτάλαντου Χάρρυ Κλυνν ο οποίος από το 1983, στο θεατρικό έργο του «Αλλαγή και πάσης Ελλάδος», είχε προβλέψει το ορυμαγδό που επακολούθησε. [Ελευθεροτυπία, (Ε), 6 Νοεμβρίου 2011]

«Εδώ και δύο χρόνια έχει αρχίσει το μεγάλο κακό που θα μετατρέψει σιγά-σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων. Σε είκοσι – τριάντα χρόνια από σήμερα, Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να μην υπάρχει. Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη και ένας λαός στα όρια της οικονομικής και ηθικής εξαθλίωσης».

 

Η δεύτερη «προφητεία» αφορά στους Γερμανούς και την επάνοδό τους στο προσκήνιο της Ιστορίας με τις πλάτες των νικητών της στον Δεύτερο Πόλεμο, κυρίως των Αμερικανών που τους χάρισαν τις πολεμικές αποζημιώσεις και όσων εκ των υπολοίπων δεν τις αξίωσαν. Την έκανε ένας αξιωματούχος των ναζί αμέσως μετά τον πόλεμο (1945), είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Ελευθερία» (1945) και πενήντα χρόνια αργότερα, το 1995, αναδημοσιεύτηκε στην «Ελευθεροτυπία». Διαβάστε το κείμενο από το απόκομμα της «Ελευθεροτυπίας» και βγάλτε το συμπέρασμά σας:

Απόκομμα από την "Ελευθεροτυπία" του 1995

,

Θα παραμείνουμε για λίγο ακόμα στο παρελθόν που αν και όλοι ξέρουμε ότι διδάσκει, δεν εννοούμε να το συμβουλευόμαστε όσο θα έπρεπε. Θα πάμε 115 χρόνια πιο πίσω, στο 1896, για να δούμε τι έγραφε τότε ο Αλέξανδρος Ππαπαδιαμάντης για την πιο… διάσημη ελληνική χεοκοπία, εκείνη που συνδέθηκε με τη δήλωση του Τρικούπη «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Θα δείτε ότι και σήμερα πτωχεύουμε κάτω από την ίδια νοοτροπία.

Τις ημύνθη περί πάτρης;

 Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.

Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλευταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ’ εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι «γυφτοχαρατζήδες», τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ’ οι δήμαρχοι.

Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν«φούρνους με καρβέλια», δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ’ τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, ον ήθελαν παρουσιάσουν.

Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού…

Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθοράν, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ’ επιδεξιώτερον τον κόθορνον.

Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.

Αλέξανδρος Ππαπαδιαμάντης

(Από την εφημερίδα Ακρόπολη το 1896)

Σημ.: Λες και ήταν χθες! Λες και δεν πέρασε ούτε μια μέρα από τότε.

Advertisements

~ από MAKIS στο Νοέμβριος 20, 2011.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s