ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΑΙ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΑΙ

Εθνική επέτειος του «ΟΧΙ» σήμερα και μόλις χθές ειπώθηκε ένα βδελυρό «ΝΑΙ» στη παράδοση της χώρας στις διαθέσεις των επιγόνων του Αδόλφου. Από τον αγκυλωτό του φασισμού στην σιδηρόφραχτη κυλότα της Άγκελας και από το Τρίτο Ράϊχ στον χερ Ράϊχενμπαχ[1]. Εάν από την ειρμό μου σας λείπει ο Τσολάκογλου μην ψάξετε να τον βρείτε στον πολιτικό κόσμο γιατί ακόμα και οι κατοχικοί δωσίδικοι ενδέχεται να κοκκίνιζαν ενίοτε!

Θα τα πω στη μητρική μου γλώσσα, τα μεσολογγίτικα, γιατί έτσι εκφράζομαι καλύτερα, ιδίως όταν είμαι τσαντισμένος. Δεν φτάνει που μας έχουν κάνει τον βίο αβίωτο και μας έχουν δώσει το μυαλό στο χέρι, αλλά έχουν βαλθεί να μας ξεκάν’νε κιόλας. Με όσο μυαλό μου έχει απομείνει, θέλω να κάνω κάνα δυο σκέψεις, ενώ θέλω να πιστεύω πως και άδειο να μείνει το κεφάλι μου, πάλι θα έχει περισσότερη φαιά ουσία από τη ανάλγητη σπείρα των «μπάζων» που μας διαφεντεύει και ιδίως από τον εγκεφαλικά σκωραδιόχροα αρχηγό της. Λοιπόν, ή οι περισσότεροι των Ελλήνων είναι ψ’λοκοπάνες ή ο χαυνο-Γιώργος είναι Αϊνστάιν! Έχουμε και λέμε:

  • Το 2009, όταν ο μπαζο-Γιώργος – ικανοποιώντας το όνειρο της μάνας που τον “πέταγε” – έγινε πράιμ μίνιστερ (το ”πρα” από τα… πράτα), το χρέος ήτανε 115% του ΑΕΠ! Την επομένη των εκλογών ανακάλυψε την…Αμερική (παρότι Αμερικανός, την ανακαλύπτει κάθε μέρα), ότι δηλαδή «λεφτά δεν υπάρχουν» και ότι βουλιάζουμε.
  • Αφού έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για τη δυσφήμηση της χωρας (Τιτανικός) και των κατοίκων της (διεφθαρμένοι) στο εξωτερικό, «πέτυχε» να ανεβάσει κατακόρυφα τα επιτόκια δανεισμού, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για το έγκλημα που ετοίμαζε.
  • Στο εξάμηνο μετά τις εκλογές και με με τη χώρα στο ρελαντί και στον αυτόματο πιλότο (μόνο παραθυράτοι διορισμοί ημετέρων γίνονταν), ο Τζέφρεϊ – ενώ σχεδίαζε με τους εντολοδόχους του την παράδοση της χώρας στους καρχαρίες – μας έριχνε στάχτη στα μάτια διαβεβαιώνοντάς μας ότι δεν πρόκειται να μπούμε στο ΔΝΤ[2] Επειδή το ψέμα τελικά δεν κρύβεται, μάθαμε από μεν τον Λαρισαίο υφυπουργό Οικονομικών ότι η απόφαση για την προσφυγή στο ΔΝΤ[3] είχε ληφθεί από τις αρχή της ανάληψης της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ (Σεπτέμβριος 2009), ενώ από τον βιτσιόζο Στρός Καν[4] ότι είχε συναντηθεί με τον Φόρεστ Γκαπ πριν τα Χριστούγεννα του ίδιου έτους. Έτσι η ανακοίνωση για την παράδοσή μας στους διεθνείς γύπες του ΔΝΤ, τον Απρίλη του 2010, ήταν μια τυπική υπόθεση γνωστοποίησης στο… ευρύ κοινό ενός εκ προμελέτης εθνικού εγκλήματος εσχάτης προδοσίας.
  • Δεν ξέρω εάν είναι ίδιο των ηλιθίων να έχουν και όλους τους άλλους για ηλίθιους, αλλά θεωρώ βέβαιο ότι οι ηλίθιοι πολιτικοί μάλλον έχουν μία έμφυτη τάση προς αυτή την αντίληψη. Αλλιώς δεν εξηγείται το πως η προσφυγή στο (διαχρονικώς και παγκοσμίως) μισητό ΔΝΤ να αποτελεί τον ένα μήνα να αποτελεί «κόκκινη γραμμή» και τον αμέσως επόμενο να γίνεται… πανάκεια! Διθυραμβικά παρουσιάστηκε η είσοδός μας στο Ταμείο ενώ ο εθνοσωτήρας κωπηλάτης – πιτσαδόρος, απλός και μετριόφρων, δεν διεκδίκησε ούτε ένα χειροκρότημα για το κατόρθωμά του! Παρά ταύτα έσπευσε να δηλώσει ότι ότι σε τρία χρόνια θα βγούμε από το ΔΝΤ και αφού κάνουμε παρθενοραφή θα ξαναβγούμε άσπιλοι στις αγορές.
  • Δεν προλάβαμε να κλείσουμε ένα χρόνο χρόνο στα σαγόνια του ΔΝΤ και τα μέτρα το ένα μετά το άλλο έπεφταν, σοσιαλιστικώ τω τρόπω, στις πλάτες των αδυνάτων. Μειώσεις μισθών, αύξηση φορολογίας, αυξήσεις εισφορών κ.λπ., κ.λπ.. και η χώρα να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Η ανεργία στο κατακόρυφο και το χρέος να ανεβαίνει αντί να πέφτει.
  • Μετά από είκοσι σοσιαληστρικούς μήνες διακυβέρνησης ο Γκαπ για να συνεχίσει το «τιτάνειο έργο» του, ακολουθώντας την κλασική συνταγή του πατέρα του, έκανε ανασχηματισμό (πρώην αναδόμηση) αλλάζοντας γκαζοντενεκέδες στα υπουργικά πόστα, με βασικότερη την αντικατάσταση ενός μαλακοπίτουρα με έναν βυτιοφόρο στη θέση του κρατικού μπεζαχτά.
  • Ένα μήνα αργότερα ,τον Ιούλιο του 2011, και ενώ υπήρχε γενική αστοχία σε όλα τα επίπεδα, και κυρίως στα έσοδα, αποφασίζεται ένα πρώτο κούρεμα της τάξης του 21% και με το χρέος να έχει σκαλώσει στο στο 145 – 150 % του ΑΕΠ. Πάλι πανηγύρια από τον «σωτήρα – μάρτυρα» Γεώργιο για το νέο του «κατόρθωμα», και νέες διαβεβαιώσεις ότι τα μέτρα που είχαν ληφθεί ήταν αρκετά, και και ν’εες κόκκινες γραμμές και παλιά πράσινα άλογα.
  • Το Σεπτέμβριο έρχεται άλλη ομοβροντία μέτρων πρωτοφανούς αγριότητας με τα ίδια πάντα θύματα, τους συνταξιούχους και μισθοσυντήρητους και με πάντα ανέγγιχτη την άρχουσα τάξη. Έκτακτες εισφορές, χαράτσι στα σπίτια και ότι άλλο που δεν θα μπορούσε να διανοηθεί και ο πλέον ευφάνταστος εκμεταλλευτής των αρχών του προηγούμενου αιώνα. Και ο πάλι ο Σωτηρογιώργος να οδύρεται ότι πονάει, αλλά μας «πηδάει» για… το καλό μας, και ,αντε πάλι νέες κόκκινες γραμμές ότι δεν θα μας αφήσει να γίνουμε Ινδία και πάει λέγοντας. Για να φθάσουμε στην κορύφωση του δράματος, την παράδοση της χώρας στο νέο άξονα, τον γερμανικό

Κατά την παραμονή της 28ης Οκτωβρίου συμφωνήθηκε από τους «εταίρους» μας ή μάλλον αποφασίστηκε από τη Γερμανία και μας επιβλήθηκε ένα κούρεμα του χρέους κατά 50 %. Και ενώ, λογικά, θα έπρεπε να χαιρόμαστε για την δήθεν «γαλαντομία» των τοκογλύφων εταίρων μας, όπως κάνει (ή δείχνει ότι κάνει) το επιτελείο των μπαζοκνωδάλων που παρευρέθηκε στο Συμβούλιο Κορυφής (οι δικοί μας ήταν στους πρόποδες), βλέπουμε ότι τα πράγματα που αποφασίστηκαν για την Ελλάδα, ΕΡΗΜΗΝ αυτής, πόρρω απέχουν από το να στοχεύουν στ σωτηρία μας, αλλά στην καταδολίευση της εθνικήε μας κυριαρχίας και της οιονεί διαγραφής μας από το προσκήνιο του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι τουλάχιστον μέχρι το 2030!

Διατείνονται ότι θα «ελαφρυνθούμε» κατά 100 δις € («χρωστάμε» 360 δις €). Ψέμα ασύστολο! Και γιατί αυτό; Γιατί ταυτόχρονα με τη «διαγραφή» θα συνάψουμε ισόποσο δάνειο 100 δις € ως το 2014 από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης. Το άσχημο για μας (και μάλιστα πολύ άσχημο) είναι ότι τα 100 που μας «κόβουν» τα είχαμε δανειστεί με βάση την ελληνική εσωτερική διαδικασία (ισοδύναμα εσωτερικού χρέους), ενώ γι’ αυτά που θα δανειστούμε ως το 2014 θα ισχύει ξένο δίκαιο, με απρόβλεπτες περιπλοκές στην (πολύ πιθανή) περίπτωση δυσκολιών στην αποπληρωμή. Δηλαδή, στην ουσία γίνεται μετατροπή του χρέους μας από «εσωτερικό» σε «εξωτερικό» που εθνικά ενδέχεται να αποδειχθεί περισσότερο επώδυνο απ’ όσο θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Και το ωραιότερο, τα 30 από αυτά θα πάνε στις Τράπεζες (ελληνικές) από όπου κουρεύτηκαν, αλλά για τα ασφαλιστικά μας Ταμεία, απ’ όπου πληρώνονται οι συντάξεις και η περίθαλψη, και τα οποία έχασαν τα μισά αποθεματικά τους κανείς δεν νοιάστηκε από τους συνομιλητές της Συνόδου Κορυφής. Αυτοί για τις Τράπεζές τους και τα δανεικά τους ενδιαφέρονταν και ίσως να είπαν «δε πα να κουρευτούν οι Έλληνες ασφαλισμένοι»! Είναι, λοιπόν, λίαν πιθανή η κατάρρευση των Ταμείων και η περικοπή των συντάξεων εάν δεν βρεθεί τρόπος ενίσχυσής τους. Εκείνο που με κάνει να ανησυχώ, δεν είναι η περιρρέουσα αβεβαιότητα, όσο η διαβεβαίωση του Γκαπ ότι… εγγυάται αυτοπροσώπως την ενίσχυση των Ταμείων! Ψωνίσαμε από σβέρκο! Πήρε το χρέος στο 115% του ΑΕΠ, έβαλε τη χώρα στο ΔΝΤ (για να μας σώσει) και μέσα σε δύο χρόνια το πήγε στο 150%. Για να μας… αποσώσει μας παρέδωσε και τα κλειδιά της εξώπορτας υποσχόμενος ότι το 2020 το χρέος θα κατεβεί στο 120%. Όμως, μετά το… 2050 θα προσεγγίσουμε τους όρους του Μάαστριχ, δηλ. το 60%. Η προοπτική αυτή με… ανακουφίζει. Πάντως, επειδή μέχρι σήμερα… μόνο σώβρακα κατεβάζουμε, λυπάμαι που δεν μπορώ να είμαι περισσότερο αισιόδοξος. Δυστυχώς πέσαμε σε φωλιές κνωδάλων. Καλή λευτεριά… σε όσους την προλάβουν!

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ


[1]  Χόρστ Ράιχενμπαχ: Ο επικεφαλής της ομάδας δράσης «task force» η οποία θα επικεντρωθεί σε τρία σημεία: στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις της δημόσιας διοίκησης, τη φορολογική μεταρρύθμιση και την επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης. (σημ. «Φ»: Όταν οι υπουργοί μας είναι ανίκανοι και υπάρχουν απλώς για τη ρεμούλα και τη διαιώνιση του κομματικού κράτους τότε χρειαζόμαστε «προστάτες» και «επιτρόπους».) «Η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που παρακολουθείται από την τρόικα» είπε ο Χ.Ρ.. και συνέχισε:” η διαφορά σε σύγκριση με την Ιρλανδία και την Πορτογαλία είναι ότι ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου ζήτησε τεχνική βοήθεια από την Κομισιόν.” (σημ. «Φ»: όταν ο ενδοτισμός είναι έμφυτος ακόμα και για τη συνουσία καλείς εταίρο αναβάτη!). Ακόμα ο κ. Ράιχενμπαχ εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για τις επιπτώσεις που θα έχουν «τα πιθανά αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα».[ΕΘΝΟΣ, 27.10.2011]

[2]  δεν πρόκειται να μπούμε στο ΔΝΤ: 14 Ιανουαρίου 2010, ο Γ. Παπανδρέου απαντάει στην ερώτηση του Π. Σώκου της Ελευθεροτυπίας αναφορικά με την προσφυγή στο ΔΝΤ. Απαντάει αρνητικά: «Δεν το έχουμε ανάγκη».Δείτε το σχετικό βίντεο για του λόγου το αληθές: http://www.youtube.com/watch?v=7jNPsWQ4GSA&feature=player_embedded

[3]  απόφαση για την προσφυγή στο ΔΝΤ: Για όσους αμφιβάλλουν ότι η όλη ιστορία προσφυγής στο ΔΝΤ δεν ήταν στημένη και ότι η χώρα μπήκε σε αυτή την τραγική περιπέτεια αμαχητί υπάρχει ο Σαχινίδης, ο υφυπουργός του Παπακωνσταντίνου, που το επιβεβαιώνει. Είπε ξεκάθαρα σε συνέντευξή του: «Όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ τη διακυβέρνηση της χώρας, διαπίστωσε ότι η μόνη εναλλακτική επιλογή που είχε ήταν να προσφύγει στο ΔΝΤ». Δείτε ρο σχετικό βίντεο: (http://www.youtube.com/watch?v=UTO-u3I3kjg)

[4] Στρος Καν : Σε συνέντευξή του σε γαλλικό κανάλι, η οποία δεν προβλήθηκε ποτέ στην Ελλάδα, ο επί κεφαλής (τότε) του ΔΝΤ δήλωνε: «Με τον Παπανδρέου δουλεύαμε πολλούς μήνες υπογείως για να βάλουμε στο ΔΝΤ την Ελλάδα». Δείτε το:  http://www.youtube.com/watch?v=vIsvVZl16VA

 

Advertisements

~ από MAKIS στο Οκτώβριος 29, 2011.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s