ΓΕΦΥΡΑ ΡΙΟΥ – ΜΠΑΤΙΡΙΟΥ

ΡΙΟΥ & …ΜΠΑΤΙΡΙΟΥ

Κάθε φορά που ερχόμενος από την Αθήνα πλησιάζ το Ρίο και αντικρύζω τη γέφυρα, ο νους μου αναπόφευκτα με πάει πολλά χρόνια πίσω, τότε που περιμένοντας στην ουρά για το φέριμποτ κατεβάζαμε τα καντήλια κατά δωδεκάδες. Όταν την πρωτοπέρασα, επτά χρόνια πριν, αισθανόμουνα ότι είχαμε μπει πια σε μια νέα εποχή και πως η γέφυρα αυτή  θα ήταν το σύμβολό της. Μια «γέφυρα» που θα έκοβε τις «γέφυρες» με το παρελθόν και τη μιζέρια που το χαρακτήριζε! Γέφυρες, βέβαια, που δεν κόβονται εύκολα, αφού οι περισσότεροι τις κουβαλάμε μαζί μας, και πιο πολύ από όλους εμάς οι λεγόμενοι «ταγοί» μας. Ήδη, στα εγκαίνιά της  πρόλαβαν να πλακωθούν, για το κόψιμο της κορδέλας, εκείνοι που υλοποίησαν το έργο, με εκείνους που το παρέλαβαν, μιας κι εν τω μεταξύ είχε αλλάξει χέρια η εξουσία. Λες και επρόκειτο για διαφορετική χώρα και σαν να μην ήταν ο λαός εκείνος που θα πλήρωνε τη γέφυρα, και μάλιστα χρυσή, αλλά εκείνοι – οι μονίμως τζαμπατζήδες – που διαχειρίζονται τις τύχες του και την τσέπη του. Τελικά,  βρέθηκε μια φόρμουλα και κόψουνε τις κορδέλες, αλλά όπως φάνηκε λίγα χρόνια αργότερα, και όπως κάποιοι είχαν καταλάβει αρκετά χρόνια νωρίτερα, θα ήταν προτιμότερο αντί των κορδελών να είχαν κόψει τους (χοντρούς) σβέρκους τους! Μέσα σε επτά χρόνια τα διόδια της γέφυρας ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΤΗΚΑΝ, ενώ στο ίδιο διάστημα η αγοραστική δύναμη του μέσου Έλληνα, συνεχίζοντας την καθοδική πορεία από τα μέσα του ’90, καταβαραθρώθηκε. Τα 13.00 (περίπου) € για το ΙΧ είναι «κεφαλικός» φόρος (φαντάζομαι πως ο …καπετάνιος μας δεν πληρώνει διπλά!). Είναι, βεβαίως, αυτονόητο ότι με δεδομένο το σκορποχώρι που ευσχήμως αποκαλούμε «κράτος», τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα στο μέλλον και η διέλευση από τη γέφυρα θα καθιερωθεί ως …τεκμήριο εισοδήματος. Που να φανταστεί κανείς τί είδους αποικιοκρατική σύμβαση υπέγραψε για λογαριασμό μας εκείνος ο ανεπάγγελτος, δόλιος και τρισάθλιος μπουρδολόγος από τα Δολιανά της Αρκαδίας!

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε μερικά στοιχεία για την «Γέφυρά» μας, όπως κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Εκτός από το όνομα του συμπατριώτη μας Χαριλάου Τρικούπη, η γέφυρα, συμβολικά και κυριολεκτικά, φέρει και την οσμή της πτώχευσης σε όλα τα επίπεδα.

Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου

Η γέφυρα Ρίου Αντιρρίου κόστισε συνολικά 740 εκ ευρώ ή 252 δισ. δραχμές.

Από αυτά:

  • Το 10% ( 74 εκ. ευρώ, ή 25 δισ. δρχ.) το έβαλε η κοινοπραξία που την κατασκεύασε και την εκμεταλλεύεται.
  •  Το 40% ( 296 εκ. ευρώ – 101 δισ. δρχ.) είναι η συμμετοχή του δημοσίου, δηλαδή το πληρώσαμε εμείς.
  • Το υπόλοιπο 50% ( 370 εκ. ευρώ – 126 δισ. δρχ.) είναι δάνειο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, με κρατικές εγγυήσεις

    Που σημαίνει ότι αν στραβώσει η δουλειά, η τράπεζα θα πάρει τα λεφτά της από το κράτος,δηλαδή από εμάς. Αν δεν στραβώσει, θα τα πάρει από τα διόδια, δηλαδή πάλι από εμάς. 

Βάσει των συμφωνημένων, η κατασκευάστρια κοινοπραξία θα εκμεταλλεύεται τη γέφυρα μέχρι το 2039, δηλαδή επί 35 χρόνια.Από την εκμετάλλευση αυτή, υπολογίζεται ότι θα εισπράξει 1,7 δισ. ευρώ, ή 579 δισ. δραχμές.

  • Αν αφαιρέσει κανείς τα 370 δισ. της τράπεζας, υπολείπονται 209 δισ. για την κοινοπραξία, δηλαδή 8,36 φορές παραπάνω από όσα έβαλε, ή περιθώριο κέρδους 736%.

Δεν είναι κι άσχημα!
Αν το υπολογίσουμε αυτό σε διάστημα 35 χρόνων, προκύπτει εύκολα ότι κάθε χρόνοη κατασκευάστρια κοινοπραξία θα καθαρίζει περίπου 6 δισ. δηλαδή το ¼ της αρχικής της συμμετοχής στο έργο.

Δηλαδή σε 4 χρόνια θα έχει πάρει τα λεφτά της πίσω και θα της μένουν άλλα 31 χρόνια να εισπράττει.

(σ.σ. ΝΑ ΤΟ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΑΥΤΟ:

Δηλαδή σε 4 χρόνια θα έχει πάρει τα λεφτά της πίσω και θα της μένουν άλλα 31 χρόνια να εισπράττει.)

Αυτού του είδους οι δουλειές, πριν τις βαφτίσουν «υποδειγματικά αναπτυξιακά έργα»,τις λέγανε απλώς «αποικιακές». Και ο βασιλεύς Λεοπόλδος, στο Κονγκό, το 1900, με τέτοιους όρους δούλευε.

Γεννάται λοιπόν το ερώτημα

  • πώς μπορεί κάποιος με αρχικό κεφάλαιο 25 δισ. δραχμές [δηλαδή όσο κοστίζει η κατασκευή ενός ολυμπιακού σταδίου μαζί με τις υπερβάσεις (και …λίγο παραπάνω από όσα κατηγορείται ο Νεονάκης ότι κέρδισε στο χρηματιστήριο)] να βγάλει σε τέσσερα χρόνια τα λεφτά του και εφτά φορές άλλα τόσα στα επόμενα 31 χρόνια;

Η απάντηση είναι απλή:

  • πρέπει να βρεις κάποιον να σου βάλει το υπόλοιπο 90% της επένδυσης, χωρίς καμία αξίωση στα κέρδη.

Υπάρχει τέτοιος μαλάκας;

Ναι, υπάρχει. Ο Έλλην φορολογούμενος.

Dimitratos Nikos – Mana Mou Ellas

 

Advertisements

~ από MAKIS στο Ιουνίου 14, 2011.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: