45 ΣΤΡΟΦΕΣ

3η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ Π.Σ.Μ. 1966

Έκανε παλιόκαιρο τη μέρα που ξαναβρεθήκαμε – για τρίτη φορά – οι παλιοί συμμαθητές, απόφοιτοι της Παλαμαϊκής Σχολής του 1966. Λες και ήταν χθές, όπως θα τραγουδούσε και ο Νίκος Γούναρης. Σαράντα πέντε χρόνια! Πέρασαν τόσο γρήγορα, σαν νά’ταν ο αγαπημένος μας δίσκος των 45 στροφών στο ηλεκτρόφωνο του μπάρμπα Μάκου, στα «Καλά Καθούμενα»˙ που τέλειωνε πριν καλά καλά χαρούμε το τραγούδι του. Και αν τότε, κουτσά στραβά, καταφέρναμε να ξανακούσουμε τον δίσκο, επιστρατεύοντας έστω την τελευταία δραχμή των μονίμως …χειμαζομένων θυλακίων μας, τώρα ποιό αντίτιμο θα ήμασταν διατεθειμένοι να καταβάλλουμε για να ξανανοίξουμε την πρώτη πόρτα της ζωής, όταν κοντοζυγώνουμε νομοτελειακά προς τη δεύτερη; Περνώντας από το «περιγιάλι το κρυφό» και ταξιδεύοντας «ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα», φθάσαμε κοντά στο «βραδιάζει». Και δεν χρειαζόμαστε τα άσπρα μαλλιά – όσων εξ ημών διαθέτουν εισέτι «δασείας» και μη μελαμβαφείς ή καρυοχρόους κεφαλάς – για να το καταλάβουμε. Οι καταγεγραμμένες, παλιές και πρόσφατες, μόνιμες πια απουσίες αγαπημένων φίλων μας, έρχονται να μας το θυμίσουν αμείλικτα. Το ζήτημα, βέβαια, δεν βρίσκεται στο ότι κάνουμε ήδη «τσουλήθρα» στη δεξιά πλαγιά της «καμπύλης του Γκάους»! Από την άποψη αυτή, μπορούμε να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας σχετικά τυχερούς, έχοντας ακόμα αυτή την δυνατότητα και για όσο καιρό ακόμα μας επιφυλάσσει η μοίρα να την έχουμε. Εκείνο που μας πονά είναι το κενό της απουσίας τους. Κενό που δεν καλύπτεται, γιατί εκτός από το πρόωρον της «αναχώρησής» τους – που συνιστά το «φυσικά» άδικο – ήταν και το μεστό της  παρουσία τους και το ευγενές του περάσματός τους από τη ζωή, που θα κρατά το κερί της θύμισής τους για πάντα αναμμένο εντός μας. Δεν είχα πρόθεση, γράφοντας αυτό το σύντομο κείμενο για την τρίτη μας συνάντηση, να προκαλέσω μελαγχολία και συγκίνηση σε κανέναν από τους πιθανούς αναγνώστες του, αλλά θα μου ήταν αδύνατο να μην αφιερώσω αυτές τις γραμμές σαν σπονδή στη μνήμη του Παύλου Κυράγγελου, του Χρήστου Τσιμενίδη και του Τάκη Κρήτα, των τελευταίων στη σειρά του  απευκταίου καταλόγου.

Ο κουτσοφλέβαρος εκείνη την Παρασκευή (18/02/2011) μας επεφύλαξε τέτοια μπόρα που έκανε τον Καρέα …φου-Καρέα και το ανέβασμά του οιονεί …Γολγοθά. Κάπως έτσι κουτσουρεύτηκε και η συμμετοχή στη μάζωξη, αφού κάποιοι φίλοι, όπως η Όλυ και ο Αγάπιος (ενδεχομένως και άλλοι), δεν απετόλμησαν καν να ξεμυτήσουν από τη βάση τους. Η ίδια αιτία κράτησε και τον Σκοτατά στην… Κυψέλη του. Άγνωστη η αιτία, πλην της απόστασης, που απέτρεψε τους εν Μεσολογγίω διαβιούντας να κάνουν την …έξοδό τους. Πάντως, ο Ιμπραήμ δεν πολιορκούσε την πόλη.

Παρά ταύτα, ο… ιστορικός του μέλλοντος θα καταγράψει τη συνάντηση ως επιτυχημένη. Και πώς να μην ήταν αφού στα «ΑΣΤΕΡΙΑ» – την ταβέρνα που επέλεξε ο αρχιτρίκλινος Νικόλαος (υιός Λ1Ν1) – συγκεντρώθηκε… γαλαξίας αστέρων (!) και… γαστέρων, όστις αντιστρατευόμενος τη μνημονιακή λιτότητα επέπεσεν …σαγονηδόν επί απάντων των χοληστερινούχων (και μη) εδεσμάτων, με το πρόσχημα (και το ελαφρυντικό) της επερχόμενης τεσσαρακοστής!

Παρευρέθησαν συν γυναιξί και …κινητοίς ο Νίκος Αθανασίου, ο Χρήστος Βάρφης, ο Μάκης Πασσίσης και ο Μίμης Χριστόπουλος. Συν …κινητοίς, αλλά …ασυνόδευτοι ο Νιόνιος Βρεττός, ο Αντρέας Λύτρας, ο Γιώργος Μάνος, ο Νίκος Ξανθόπουλος, ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος, ο Χρήστος Χαραλαμπόπουλος και ο Λιάκος Φερέτης. Παρούσες και πάντα απαστράπτουσες η Αθηνά Πιστόγια, η Τζίλντα Ρήγα και η Ιωάννα Σαλαπάτα. Η διαρρύθμιση των τραπεζιών σε σχήμα «Γ» ήταν άκρως επιτυχημένη… σημειολογικά, αλλά μάλλον ατυχής λειτουργικά, αφού δεν επιτεύχθηκε η αναγκαία… ώσμωση, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του αεικίνητου Βάρφη. Ωσαύτως, δεν αποφεύχθηκε και η σύπτυξη των θηλέων σε… γυναικωνίτη, όπερ δεν αποτέλεσε εξαίρεση του προαιώνιου κανόνα.

Στην «δική» μου «τραπεζική» περιφέρεια συνέπεσε η χορεία των… ασυνοδεύτων συμμαθητών. Εκ δεξιών μου είχα τον Χρήστο Παναγιωτόπουλο και τον Λιάκο, εξ ευωνύμων δε τον αειθαλή Μάνο. Η παρουσία του Χαραλαμπόπουλου στην απέναντι όχθη μας παρείχε, ασφαλώς, τα εχέγγυα της … ασφάλειας, ενώ ο καλλικέλαδος (φαίνεται το ’χει το…όνομα) Ξανθόπουλος, ανταποκρινόμενος στην πιεστική προτροπή του Λιάκου, κατέβαλλε φιλότιμες προσπάθειες να γεμίσει το χάσμα με… άσμα. Την χορωδία συμπλήρωνε ο πολύπειρος περί την μουσικήν  – λόγω παλαιάς γειτνιάσεως μετά του ψάλτου Γαρδέλη – Νιόνιος Βρεττός. Μπορεί «η σωτηρία της ψυχής» να είναι πολύ μεγάλο πράγμα, αλλά… τι ωφελεί εάν, ως αντιστάθμισμα, απωλέσεις την …ακοή σου; Αυτό δεν μπορεί να το εκτιμήσει ένας… οφθαλμίατρος, ιδιαίτερα όταν κάνει ακουστική προθέρμανση για μεταμεσονύκτια ακρόαση της… Βανδή! Βανδαλισμός, όπως θα έλεγε ο αείμνηστος Παύλος.

Είναι γεγονός, πως από τη στιγμή που έκατσα στη θέση μου – και έχοντας εξασφαλίσει «μουσική», οίνο και… οφθαλμίατρο – δεν ξανασηκώθηκα, ούτε για μια μικρή… μπαντονάδα. Δεν ήταν από τον προπατορικό φόβο μου μην χάσω το ποτήρι μου, αλλά από τον… τειρεσιακό φόβο μου μη δεν ξανάβρω το δρόμο προς το τραπέζι μου. Όταν αποφάσισα να σηκωθώ, ήταν ήδη περασμένες δώδεκα και οι περισσότεροι εξ ημών έπρεπε να κατακλιθούν για να προλάβουν τον… όρθρο!

Απούσης της …επισήμου φωτογράφου μας Όλυς, στιγμιότυπα τινά της συνάντησης κατέγραψε ο φακός του Χρήστου Παναγιωτόπουλου. Το έργο του, όπως αυτό εκτίθεται παρακάτω, ανοίγει νέες σελίδες στην ιστορία της φωτογραφικής απεικόνισης… μουσείων. Εάν οι απεικονιζόμενοι δεν μοιάζουν ακριβώς με αυτούς που ξέρατε, μην ανησυχείτε. Αφαιρέστε από πάνω τους… 45 στροφές του χρόνου και θα είναι ολοφτυστοι!

Επειδή είμαστε επιρρεπείς προς τη… βασκανία, φτύστε μας (χωρίς να το παρακάνετε).

Advertisements

~ από MAKIS στο Μαρτίου 18, 2011.

2 Σχόλια to “45 ΣΤΡΟΦΕΣ”

  1. ΜΑΚΗ ΓΕΙΑ ΣΟΥ,ΜΟΝΟ ΤΗ ΦΑΤΣΑ ΤΟΥ ΝΙΟΝΙΟΥ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠ ΑΥΤΕς ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΣΤΙς ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕς -ΤΑΒΕΡΝΑ –
    ΠΑΩ ΛΙΓΟ ΣΤΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΑ: ΥΠΗΡΧΕ ΠΕΤΡΟς ΜΑΡΚΟς ΑΠΟ ΑΙΤΩΛΙΚΟ ΣΤΗ ΤΑΞΗ Ή ΟΧΙ ;ΠΟΙΟς ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΦΩΤΟ (ΠΑΛΑΜΑΙΚΗ 1966 ΚΑΤΩ ΑΠ ΤΟΝ ΛΕΩΝΙΔΑ,-ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΔΕΞΙΑ ΤΟΥ ΤΖΑΝΟΥ ) ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΠ ΤΟ ΝΙΚΟ ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΚΑΘΙΣΤΟς , ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΣΑΜΑΛΕΚΟ ,ΑΝ ΝΑΙ, ΕΦΥΓΕ ΠΡΙΝ 10 ΠΕΡΙΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΔΟΥΛΕΥΕ ΣΤΗ ΔΕΗ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ …
    ΑΛΛΑΖΩ ΚΛΙΜΑ ,ΣΤΗ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΦΑΙΝΕΣΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟς ΑΠ ΤΟΝ ΝΙΟΝΙΟ …ΠΕς ΤΟΥ ΤΟ ,ΣΗΜ: ΣΤΕΝΕς ΣΧΕΣΕΙς ΕΙΧΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΥΛΟ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΝΩΡΙς (ΤΙ ΚΡΙΜΑ), ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΜΠΙΤΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΙΟΝΙΟ.
    Ο ΝΙΚΟς Ο ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟς ΚΑΛΛΙΦΩΝΟς ; ;;;ΠΕς ΤΟΥ ΤΟ ΨΩΜΙ ΜΟΥ Ως ΦΟΙΤΗΤΗς ΤΟΒΓΑΖΑ ΜΕ ΜΙΑ ΚΙΘΑΡΑ ΣΤΑ ΠΑΡΤΥ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΥ…(ΨΩΜΙ=ΓΚΟΜΕΝΕς)
    ΤΗΝ ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΧΩ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΓΑΛΑΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ..
    ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙς …
    ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΡΕΜΠΕΤΟΤΣΑΡΚΑ ΜΕΝΑ ΡΕΜΑΛΙ …Η ΘΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΚΡΑΣΙ ΚΑΙ ΟΥΤΙ ΣΤΟΝ ΠΕΙΝΑΛΕΟΝΤΑ …
    ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΛΙΓΕς ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙς ΤΟ ΠΡΩΙ , ΚΛΠ … ΟΠΟΙΑ ΩΡΑ ΘΕΛΕΙς ΣΕ ΠΑΙΡΝΩ ΤΗΛ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ…ΚΑΙ ΟΤΙ ΠΕΙς.

    • Μακη γεια σου, ολες τις μερες του ΠΑΣΧΑ θα βρισκομαι μεταξυ Γουριας και Μεσολογγιου . αν σε φερει ο δρομος προς τα δω ειδοποιησε.η φιλοξενια ειναι δεδομενη με τη διαφορα οτι τα δωματια ειναι γεματα μεχρι τη τριτη μερα του ΠΑΣΧΑ.βαζω ομως το κρεας το κρασι τη μουσικη ΑΠΙΑΣΤΟ περιβαλλον ,τη παρεα και διαθεση για ενα μινι σχολιασμο της αμπολιας ,κιαυτα για ολη τη βδομαδα τη μεταπασχα…
      ΥΓ1,η αμπολια ηταν τροπος ζωης και εκτος των τειχων.
      ΥΓ2 αν θες ριξε το προηγουμενο σχολιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: