ΠΕΡΙ ΩΩΝ Ο ΛΟΓΟΣ

 

ΠΕΡΙ ΩΩΝ Ο ΛΟΓΟΣ

Πάσχα έρχεται και όπως πάντα δύο πράγματα βρίσκονται και πάλι στο προσκήνιο, το αρνί και το αυγό. Εγώ ως …πρόβατον απολωλός, για ένιους δε και …μαύρο (καίτοι λευκανθέν) πρόβατο, τραβώντας για μία εισέτι φορά τον Γολγοθά μου, μέσα στην εν γένει ανεπάρκεια που μας μαστίζει πανταχόθεν, είπα να μην κάτσω στ’ αυγά μου και να γράψω δυο λόγια περί ωών, ελπίζοντας πως η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπίπτουσα γραφίς μου θα εύρει την ποθούμενη παρηγορία και συγχώρεση, ταις μεσιτείαις της Κασιανής, χρονιάρα μέρα που’ναι σήμερα, Μεγάλη Τρίτη, Ιωάνου του οσίου του εν φρέατι (προφανώς είχαν τελειώσει οι …οι στύλοι), μεγάλη του η χάρις.

Μιας και δεν διαθέτουμε τις γκουρμεδιάρικες γνώσεις των απανταχού μαμαλάκηδων της μαγειρικής, που κάθε τόσο μας φλομώνουν με τις μαγειροπαπαριές τους, λες και ο κόσμος δεν έχει τίποτε άλλο στο μυαλό του εκτός από το μπονβιβέρικο χλαπάκιασμα, είπαμε να δούμε το αυγό με άλλο μάτι, του …αυγουλομάτη, παρά την αντίθετη άποψη μιας εσωτερικής φωνής που μας κοντράριζε λέγοντας «…σιγά τ’ αυγά, ρε φίλε!»

Το αυγό, ως τρόφιμο, δεν ευτύχησε να εμπνεύσει μουσικούς και λογοτέχνες, όπως έγινε με τόσα άλλα τρόφιμα και ποτά, π.χ. το κρασί, το γάλα, το ψωμί, την ελιά, το λεμόνι, τη ματζουράνα, το δυόσμο, το ραδίκι και λοιπά.  Σαν εμφάνιση, δεν είναι ιδιαίτερα πρωτότυπο: είναι …ωοειδές! Λόγω σχήματος, δεν θα μπορούσε να κάνει καριέρα σε …πασαρέλα, όπως π.χ. τα μακαρόνια και τα …κριτσίνια! Σαν χαρακτήρας είναι ιδιαίτερα κλειστός, τουλάχιστον μέχρι να βγει από το …τσόφλι του! Κατά κανόνα είναι σφιχτός εκτός και αν προκύψει …μελάτος. Στην εξυπνάδα κινείται στα επίπεδα του…βλίτου, αλλιώς θα έπρεπε να αποφεύγει τις συγκρούσεις του με στερεότερα αντικείμενα, όπως τους λίθινους ή ξύλινους ομολόγους του! Ευρισκόμενο στην αυγοθήκη, χαίρεται όταν βλέπει τα συντρόφια του να γίνονται ομελέτα, ενώ το ίδιο πιστεύει ότι θα εξελιχθεί σε κύκνο, παρόλο που κουβαλά το κοτέτσι στο DNA του! Μυρίζει …αυγουλίλα, ενώ αν προκύψει κλούβιο, «μοσχοβολά» …αχόρταγο. Μετατασσόμενο από την αναπαραγωγική στη  μαμαλακική εκδοχή του, ζηλεύει το κρασί για τη …σπιρτάδα του, τη ζάχαρη για τη γλυκύτητά της και το μέλι για το …μειλίχιο χαρακτήρα του! Η  προσωπικότητά είναι εμφανώς …διχασμένη. Εξωτερικά, διαφανής σαν ασπράδι και εσωτερικά κίτρινη σαν …κρόκος. Ως ασπράδι είναι μαζόχα, ψοφάει να το χτυπούν μέχρι να γίνει …μαρέγκα, και ως κρόκος απολαμβάνει να ανεβάζει τη χοληστερίνη των θαυμαστών του. Είναι ιδιαίτερα ματαιόδοξο και εκτός από τον αερόσακο που το κάνει να επιπλέει σε ρευστές καταστάσεις, αρέσκεται και στο …βάψιμο! Του πάει το κόκκινο, αλλά μερικά διολισθαίνουν προς το …πράσινο ή άλλες …απεχθείς χρωματικές επιλογές. Στη βαμμένη εκδοχή του, σπανίως αποφεύγει τις συγκρούσεις, ενώ στην άβαφη καταξιώνεται κοινωνικά και πολιτικά μόνον όταν καταλήγει στο τηγάνι ή προσγειώνεται σε μάπα πολιτικού.

Ψάχνοντας στον παγκόσμιο και τοπικό άτλαντα παρατιτλίων, δεν βρήκα γνωστό μου πρόσωπο, με αξιόλογα χαρακτηριστικά, που να φέρει αυτή την προσωνυμία.  

Τα καλά αυγά τρώγονται και ...ρουφηχτά!

 Στην καθημερινή γλώσσα η λέξη «αυγό», εκτός των περιπτώσεων της κοινής χρήσης της, που υποδηλώνει το οργανικό σώμα με το σκληρό κέλυφος που γεννούν τα ωοτόκα ζώα, η λέξη αυτή και τα σύνθετά της, κυρίως μέσω τυποποιμένων φράσεων και παροιμιών, απαντά ιδιαίτερα συχνά. Τις παραθέτουμε για να τις υπενθυμίσουμε:

  • αυγά κουρεύουμε; : δεν ξέρουμε τη δουλειά μας;
  • πιάσ’ τ’ αυγό και κούρευτο: για μια δουλειά χωρίς νόημα
  • αυγά σου καθαρίζουν; : για κάποιον που γελάει χωρίς λόγο.
  • ακόμη δε βγήκε από το αυγό του: για τον νεόκοπο που … “τα ξέρει όλα”
  • η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα; : ψάχνοντας το αρχικό αίτιο
  • κάθομαι στ’ αυγά μου : δεν χώνω τη μύτη μου σε αλλόοτριες υποθέσεις
  • τον πήραν με τα αυγά : τον αποδοκίμασαν, ρίχνοντας του αβγά
  • σιγά τ’ αυγά!: υποβαθμίζοντας τη σπουδαιότητα κατάστασης ή επιτεύγματος
  • το αυγό του Κολόμβου: η απλή λύση ενός προβλήματος, που έμοιαζε με άλυτο
  • χάνω αυγά και καλάθια : χάνω τα πάντα
  • δεν γίνεται ομελέτα χωρίς να σπάσουν αυγά : τα καλά κόποις κτώνται.

Διευκρινίζουμε ότι το αυγό που εικονίζεται στην αρχή του παρόντος άρθρου δεν προέρχεται από την αμάρα καμμιάς συμπατριώτισσας κότας. Κάνουμε αυτή τη διευκρίνηση, απευθυνόμενοι προς όλες τις κότες αυτής της κατηγορίας, ώστε να μην βρεθεί καμμιά ‘’ευαίσθητη” όρνις που θα μπορούσε να διαμαρτυρηθεί για τη δημοσίευση του αυγού, χωρίς τη …συγκατάθεσή της! Όχι πως πρόκειται, δηλαδή, για τίποτε κότες περιωπής, γενετικώς εξέχουσες, που θα έπρεπε να  λαμβάνει κανείς δεόντως υπόψη του, αφού ούτε …χρυσά αυγά κάνουν, ούτε όρνιθες του …Αριστοφάνη είναι! Απλές κοτούλες του κοτετσιού είναι, που κάνουν αυγά από συνήθεια, κακαρίζουν για να γίνεται αντιληπτή η παρουσία τους και ενίοτε …κοκορεύονται, κατά κόρον. Ξεπουπουλιάζονται και αλληλομαδιούνται σε καθημερινή βάση, μεταλλασσόμενες από κότες σε …κοκότες. Εμείς όμως, εκτός από τα έπεα, αγαπάμε και τα …πτερόεντα. Ως εκ τούτου, αφουγκραζόμαστε με συμπάθεια τα κακαρίσματα ορνίθων τε και κουτορνίθων.  Ο κακαριστικός τους λόγος απέχει πολύ από του να είναι χαρισματικός γιατί …γέρνει προς τη μεριά του πρώτου συνθετικού του. Από πλευράς δε πνεύματος …δεν βγάζουν παραπάμω από ένα κύβο …ΚΝΟR! Ήτοι, αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες!  Το σύνδρομο της χιουμοριστικής ανεπάρκειας είναι ένα από τα ορνιθώνεια κα-κά τους. Δυστυχώς δεν είναι καλαμπόκι ή πίτουρο για να το αφομοιώσουν με άνεση. Δηλαδή, πιάσ’ τ’ αυγό και κούρευτο!

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΤΣΟΥΓΚΡΙΖΕΤΕ Τ’ ΑΥΓΑ ΣΑΣ!

 

Advertisements

~ από MAKIS στο Μαρτίου 30, 2010.

 
Αρέσει σε %d bloggers: