ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ

 

ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ

Εμφορούμενος από την σταυροφορία του πρωθυπουργού μας, για διαφάνεια σε όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικοπολιτικού βίου τής χώρας, ήμουν υποχρεωμένος να γνωστοποιήσω στο κοινό των «σαλτσινολογιών» το περιεχόμενο της ηλεκτρονικής επιστολής που έλαβα, μόλις την 10η Δεκεμβρίου, από την  ως άνω εικονιζόμενη web-persona, την οποία και βλέπετε για τελευταία φορά στo συγκεκριμένο blog.

Με αφορμή το (κατά κοινή ομολογία, σεμνό) άρθρο «ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ», που αναρτήθηκε στις «saltsinologies» την 1η Δεκεμβρίου ενεστώτος έτους, ο εν τη εικόνι «αμελέτητος κύριος» (αδυνατώ πλέον να τον προσδιορίσω ονομαστικώς, παρατσουκλικώς και χρωματικώς), εκδήλωσε την επιθυμία– απαίτηση να πάψω (παπαί!), από τούδε και στο εξής, να ασχολούμαι με την αυτού εξοχότητά του. Παράκληση ισοδυναμούσα με μία οιονεί απειλή «καταδίκης» μου σε …ανεργία! [Προεστέ, λάβε θέση!] Και μετά μιλάμε για πράσινες θέσεις εργασίας και πράσινα άλογα, ενώ αδυνατούμε να διατηρήσουμε, έστω, και τις …κομοδινί υπάρχουσες! Μάλιστα δε – κατά παρέκκλιση της αδιαμφισβήτητης δημοκρατικότητάς του – αξίωσε την … «αποκαθήλωση» του προαναφερθέντος άρθρου, θυμίζοντάς μου, υποθέτω άθελά του, λογοκριτικά φαντάσματα τού παρελθόντος. Ουαί υμίν δρυοκολάπτες υποκριτές!

Τοις ’κείνου ρήμασι πειθόμενος, εγώ – ένας πτωχός, σπαρτιατικώς διαβιών  συνταξιούχος και αναξιοπαθών bloger – προέβην (αυθημερόν) στην αποκαθήλωση του επίμαχου άρθρου, το οποίο –εν συνεχεία -διαβάθμισα ως «απόρρητον». Το καταχώρισα μάλιστα – προκειμένου να υποβαθμίσω τη σημασία του (προς χάριν του «θιγέντος») – όχι στα μεγάλα αρχεία, αλλά στα μικρότερα τοιαύτα – τα γνωστά και ως αρχείδια, εντάσσοντάς το στα συλλεκτικά κομμάτια, γιατί είναι σίγουρο πως θα απασχολήσει, κάποια στιγμή, την οικολο-πολιτική ιστορία τού τόπου. Ελπίζω, ο ιστορικός του μέλλοντος που θα μελετήσει τη διάρρηξη τών σχέσεων του «ακατανόμαστου» με τον βιογράφο και ραψωδό του, θα δυσκολευτεί να ανιχνεύσει τους λόγους της μονόπλευρης αυτής παρεξήγησης.

Μετά από βαθύ διαλογισμό, κατέληξα στο συμπέρασμα πως εάν κάποιος αναγνωρίζει τον εαυτό του σε περιφραστικούς χαρακτηρισμούς όπως, «γνωστός Μεσολογγίτης», «κοινωνικοπολιτικός άνδρας», «ενζενί συνταξιούχος του ευρύτερου δημόσιου τομέα» και «Πορτογάλος σεξτρέμ», τρία τινά μπορεί να συμβαίνουν:

  1. Ότι έχει ιδιαίτερα μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του, πιστεύοντας πως είναι ο μόνος γνωστός Μεσολογγίτης με (ξώφαλτση) κοινωνικοπολιτική ενασχόληση, όπερ κινείται στα όρια του αδιανόητου, για τα δεδομένα τής παροιμιώδους σεμνότητάς του,
  2. ότι το καπποδιαστριακό Μεσολόγγι μίκρυνε τόσο πολύ ώστε όλοι οι «αναγνωρίσιμοι» – εντός των τειχών – Μεσολογγιτες να συμποσούνται στο πρόσωπό τού ενός, δηλ. του «αμελέτητου», και
  3. ότι «όποιος έχει την μύγα μυγιάζεται», όπως θα έλεγε και ο αθάνατος Πεπόνιας!

Εκτός και αν πιστεύει, πως με τις δικές μου …ραψωδίες  – και τα λοιπά «γ-ράμματα» (για την πλειοκαινική γούνα του) – έγινε  τόσο διάσημος (μέσα σε λίγα χρόνια), που και ο στοιχειώδης υπαινιγμός να τον «φωτογραφίζει» ανεπανάληπτα. Εάν, πράγματι, συμβαίνει το τελευταίο, τότε η «τηλεσιγραφική» και απρόσωπη αντίδρασή του, απέναντί στον «πυγμαλίωνά» του, αποτελεί – το λιγότερο που θα μπορούσε να πει κανείς – σκέτη αχαριστία! Ο πνευματικός του και ο Θεός του ας τον συγχωρέσουν. Εγώ δεν ξέρω…

Έτσι λοιπόν, από σήμερα τις 13 Δεκεμβρίου, την αποφράδα αυτή ημέρα τού αμελέτητου έτους 2009, ξεχάστε τον κύριο που βλέπετε στην αρχή αυτού τού άρθρου. Μπαίνει πλέον  στη λίστα των αγράφων. Γνωρίζω πως αυτό θα αποτελέσει πλήγμα για το αναγνωστικό κοινό των «σαλτσινολογιών», αλλά – όπως παρατήρησε γνωστος γιατρός από την Ελατού, φίλα προσκείμενος στο Blog και στην τέως web-persona (και από τούδε και στο εξής persona non grata) – το στερητικό σύνδρομο του εξοβελιζομένου ανδρός ενδέχεται να είναι μεγαλύτερο εκείνου του αναγνωστικού κοινού! Ιδίως, όταν το εμπάργκο επεκταθεί σταδιακώς και σε έτερες εκδηλώσεις δημοσιότητας, όπως απαγγελίες επών κ.λπ. κ.λπ.. Δεν αποκλείεται (κατά τον έγκυρο επιστήμονα) να γνωρίσουμε και «ακραίες καραλικές καταστάσεις». Μα όταν ο αλέκτωρ θα λαλήσει τρεις φορές (ίσως και λιγότερες) ο «αμελέτητος» θα κλαύσει πικρώς. κατά πάσα πιθανότητα. στην αγλαλιά στην αγκαλιά τού στωϊκού καπετάνιου του ή σε εκείνη τού μεγαλόψυχου συντρόφου του Μπάρλα. Αλλά θα είναι αργά! Ούτε με απανωτά πινάκια χαλβά (επιπασθέντος με κανελούλα), ούτε με ταψιά ριβανής (δεόντως ξεροψημένης) δεν θα επανέλθουν τα πράγματα στην πρότερη κατάσταση. Το ζήτημα είναι να μην διαβείς τον Ρουβίκωνα, γιατί άπαξ και τον περάσεις, μετά σε παίρνει ο …Ασπροπόταμος.

Βεβαίως, όλα τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι θα βάλω και την …μούσα μου σε …εμπάργκο! Αυτή μπορεί να ενέπει όσο τής βαστάει! Ο καθείς εφ’ ο ετάχθη! Οι δημοκράτες λογοκριτές μπορούν να περιορίζουν τη διάδοση του λόγου κατά το δοκούν, δεν μπορούν να όμως να περιορίσουν και τον οίστρο. Το δέον να καταγραφεί, θα καταγράφεται, κατά τα ειωθότα. Απλώς, δεν θα δημοσιεύεται. Φυσικά, για την κατοχύρωση των πνευματικών δικαιωμάτων μου, αλλά και ένεκα των υποχρεώσεών μου προς …τις μελλοντικές γενιές, τα σχετικά κείμενα θα φυλάσσονται σε θυρίδα, ίσως τoυ City γκρουπ ή του Pretty γκρουπ, θα δούμε. Εκτός και αν τα …επιτάξει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, προκειμένου να αποφευχθεί η χρεωκοπία τής χώρας! Στην περίπτωση αυτή, θα σηκώσουμε ψηλά τα χέρια και θα δώσουμε τόπο στην οργή. Επί του παρόντος, η αυλαία πέφτει και ο «αμελέτητος» κύριος οδηγείται από την πλησμονή τής δημοσιότητας, στη λησμονιά τής αφάνειας. Όπως έστρωσε θα κοιμηθεί. Media …ξε-Strom!

ΔΙΑΨΕΥΣΗ

Ο Γάλλος μορφωτικός ακόλουθος, αρμόδιος για θέματα αθλητισμού, με επιστολή του διέψευσε την συμμετοχή του παλαιμάχου τερματοφύλακα La Guva στο επίμαχο επεισόδιο του άρθρου «ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ» και μας πληροφόρησε ότι επρόκειτο για τον Αργετινό ποδοσφαιριστή T. Gamiette,του οποίου τα στοιχεία έθεσε στη διάθεσή μας (εικ. 1). Κατά τον Γάλλο διπλωμάτη, ο εν λόγω ποδοσφαιριστής επέστρεφε στην Αθήνα από το Μασολόγγι όπου είχε μεταβεί για να διαπραγματευτεί την μετεγγραφή του στην Α.Ε.Μ. Αυτό δεν έγινε, γιατί εν τω μεταξύ το σωματείο αυτό είχε κλείσει τον Νιγηριανό επιθετικό (από Μεσολογγίτη παππού) Ζ’Butsam. Ο Gamiette επέστρεψε στην Αθήνα με τον μάνατζέγ του, παλιό κατά φαντασία ποδοσφσιριστή που μάζευε τις μπάλες στα τσικό μεγάλης ομάδας τού ΠΟΚ. Δεν βρήκαμε φωτογραφία τού παράγοντα, αλλά ο υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων μάς εξασφάλισετη φωτογραφία μιας φίλης τού συνταξιδιώτη τού Gamiette, από τα τσικό τής γυναικείας ομάδας (εικ. 3).

(εικ. 1) Ο Gamiette αυτοπροσώπως

(εικ. 2) Ο Νιγηριανός με μεσολογγίτικη καταγωγή Z' Butsam

(εικ. 3) Παιδική φίλη τού μάνατζερ

Advertisements

~ από MAKIS στο Δεκέμβριος 13, 2009.

13 Σχόλια to “ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ”

  1. Αγαπητέ Μάκη
    Με απέραντη θλίψη διάβασα την «αποφράδα» απόφασή σου (υπάρχουν και τέτοιες εκτός από αποφράδες μέρες). Θέλω λοιπόν να εκφράσω την σφοδρή διαμαρτυρία μου γι αυτή σου την κίνηση. Θα δημιουργηθούν στρατιές πενήτων, φανατικών οπαδών των «ΣΑΛΤΣΙΝΟΛΟΓΙΩΝ», με έντονο στερητικό σύνδρομο. Από την άλλη μεριά θα βρεθούν «άνεργοι» οι κομπάρσοι, «μεγαλόψυχος» Μπάρλας, ΓΑΠ, «μεγάθυμος» φον Ζουκ, «Επίτιμος» (γιατί δεν θα ξαναναφερθούν στο blog). Τι λέει γι αυτή τη παράμετρο ο Προεστός; Σκέφτηκες οτι θα βρεθείς αντιμέτωπος με την οργή του Φελλίνι; (αύξηση της ανεργίας στην επικράτειά του). Και πως σκέφτεσαι να αντιμετωπίσεις τις στρατιές των στερημένων οπαδών των «ΣΑΛΤΣΙΝΟΛΟΓΙΩΝ»; ΞΑΝΑΣΚΕΨΟΥ ΤΟ
    Με αγάπη και απέραντη θλίψη
    ο φανατικός οπαδός των «ΣΑΛΤΣΙΝΟΛΟΓΙΩΝ»
    Ο ιδιοκτήτης του ΣΤΑΖ ΜΑΓΚΛΑΡ

    • Ελατου-ματικέ φίλε Νίκο,
      Για όλα τα πράγματα υπάρχει ένα τέλος. Ας πάει τώρα ο «αμελέτητος» να τακιμιάσει με τον Γάϊδαρο ή να γλείψει τον Κοέλιο! Αν δεν πάρω τουλάχιστον δέκα ψηφίσματα από την UNESCO, δεν προκειται να ξαναχαλάσω μελάνι για πάρτη του. Ίσως το ξανασκεφτώ αν μου πουν πως τον είδανε να …ασπρίζει από τον καημό του.

  2. Αγαπητέ Μάκη
    Λυπάμαι πολύ για την απόφαση σου να πετάξεις εκτός των “ΣΑΛΤΣΙΝΟΛΟΓΙΩΝ” το εν λόγω άτομο αλλά:
    Από την στιγμή που εσύ δεν είσαι απόγονος «εξοδούχων» δεν μπορείς να καταλάβεις το επίπεδο και την σκέψη ενός τέτοιου ατόμου.
    Εν πάση περίπτωση ο πνευματικός του μπορεί να τον συγχωρέσει εγώ όμως ΠΟΤΕ
    ΘΕΟΣ

    • Θεέ μου,
      Συ που γνωρίζεις τα πάντα, σίγουρα θα καταλαβαίνεις το απέραντο τής οδύνης μου για την απόφασή μου να αφήσω τον αμελέτητο στα αζήτητα της δημοσιότητας. Όταν ο ίδιος θα σερφάρει στο διαδύκτιο χωρίς να μπορεί να ανιχνεύσει ένα byte γραμμένο για την αφεντιά του, ίσως να αντιληφθεί το ατόπημά του. Αλλά τότε δεν θα του φτάνει ένας …Θεός, αλλά το δωδεκάθεο ολόκληρο!
      Μάκης ο φιλόθεος

  3. Καπετάνιο μου,
    Συμμεριζόμενος το απόρρητο τής επιστολής σου, αλλά και συμφωνώντας, ταυτόχρονα, με το υψηλόφρον περιεχόμενό της, αναμένω με έντονο ενδιαφέρον τα αποτελέσμαυα τής επικείμενης διαβούλευσης των καπεταναίων. Επειδή, σύμφωνα με τη φυσική, το χρώμα δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αντανάκλαση τού φωτός πάνω στην επιφάνεια τών πραγμάτων, κάθε τι που κατατείνει στον περιορισμό του δευτέρου (όπως η «λογοκρισία», η έλλειψη χιούμορ κ.ά.), στην ουσία χτυπάει πισώπλατα το πρώτο, δηλ. το χρώμα. Ήγουν, στην προκειμένη περίπτωση, πρόκειται για μια αυτοκαταστροφική ενέργεια του κεχρωσμένου! Συμπερασματικά, την «έβαψε» …ξεβαφόμενος. Και μάλιστα αφαιρώντας το καλύτερο χρώμα που είχε αξιωθεί ποτέ στο υπαρξιακό του βλήστρο.

    Με δαλτωνικούς χαιρετισμούς

  4. Φίλε Μάκη,
    Από τις 13 Δεκεμβρίου όλοι μας νοιώθουμε φτωχότεροι. Έμαθα ότι έχει αρχίσει έντονη διαμαρτυρία των φίλων των σαλτσινολογιών για την αποφασή σου να μην ξαναασχοληθείς με τον «ακατανόμαστο».
    Ήδη ετοιμάζεται κομβόι 100 αυτοκινήτων που θα σταθμεύσει στη Τοσίτσα προκειμένου να διαδηλώσουν αγωνιστικά με πλακάτ και κεντρικό σύνθημα «Το χρώμα ομορφαίνει τη ζωή μας» Οι πληροφορίες μου είναι ότι όλες οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας θα γίνουν με την ευγενή χορηγία του ΟΠΑΠ.
    Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι στο βάθος χρόνου, επηρεασμένος από τους οπαδούς των σαλτσινολογιών, θα το ξανασκεφτείς και δεν θα εγκαταλείψεις τη μούσα σου.

    Προεστός

    • Προεστέ, δεν ξέρω! Όσο κοιτάω πίσω μου βλέπω πως διάλεξα λάθος μούσα! Αμούστακη κι αχνούδωτη. Θα πρέπει να βλαψει τα μαλλιά με οξυζενέ για να την ξαναδεχτώ στις εμπνεύσεις μου.

  5. My Baby.
    Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είσαι τόσο άσπλαχνος και αποφάσισες να σταματήσεις να γράφεις για τον «Αδωνη » ιδιωκτήτη του «Μπυρονείου Πελάθρου » . Μήπως η αιτία δεν είναι η λογοκρισία και η απαγόρευση? Μήπως βρήκες αφορμή να σταματήσεις ώστε να σταματήσει έτσι και η δημοτικότητα του εν λόγω.. Μήπως θεωρείς ότι δεν θα μπορέσει να αντέξει την αποχή από την δημοσιότητα και ασπρίσει από την μελαγχολία?
    εν κατακλείδι επειδή σε θεωρώ καλό άνθρωπο πιστεύω ότι δεν θα το αφήσεις να συμβεί αυτό. Εγώ πάντος σου ανακοινώνω ότι όχι μόνο θα παρω μέρος στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις διαμαρυρίας των φίλων των σαλστινολογιών αλλά δηλώνω ότι θα κατασκηνώσω στη Μπουμπουλίνας και θ΄αρχήσω απεργια πείνας (μπας και χάσω και κανένα κιλό) έως ότου πάρεις πίσω την ¨άδικη» απόφασή σου.

    Πολλά – πολλά φιλια

    • Baby, σε ευχαριστώ για τη συμπαράσταση. Μόνο αν μου πει η Μπιρμπίλω πως τα κείμενά μου για τον ακατανόμαστο συμβάλλουν στο κλείσιμο της ρεύπας τού όζοντος, δνδέχεται να ξαναασχοληθώ μαζί του. Ως τότε ας τον ρημάξει η αφάνεια σε συνεργασλια με τις τύψεις του.

  6. Σύμφωνα με έρευνα που κάναμε σχετικά με τη διένεξη μεταξύ του «ΦΑΝΟΥ» και του «ΧΡΩΜΑΤΑ» αιτία αυτής είναι δυσμενή σχόλια που δέχτηκε ο «ΧΡΩΜΑΤΑΣ» για την στάση του τελευταίου στον Ισθμό.
    Από το ρεπορτάζ δεν προκύπτει στάση στον Ισθμό και ταυτόχρονα προκύπτει μια ζηλιάρικη αντιμετώπιση του «ΧΡΩΜΑΤΑ» από μια μικρή μειοψηφία «συμπολιτών» του την οποία όμως ο τελευταίος (σ.σ. άγνωστο γιατί) δεν μπορεί να την προσπεράσει…
    Κι αυτή την αντιμετώπιση μετέφερε στον «ΦΑΝΟ»…
    Απόπειρα λογοκρισίας μάλλον δεν στοιχειοθετείται και ίσως η όλη κατάσταση να αποτελεί μια «στημένη» υπόθεση ώστε ο «ΧΡΩΜΑΤΑΣ» να προσπεράσει την ζηλιάρικη αντιμετώπιση.
    Τέλος από το ρεπορτάζ δεν προκύπτει ουδεμία συνεργασία ή έστω απόπειρα του “ΧΡΩΜΑΤΑ» με τον ΟΝΟ!!!
    Υ.Γ. Το βέβαιο είναι ότι η διένεξη «ΦΑΝΟΥ» ΚΑΙ «ΧΡΩΜΑΤΑ» έχει προκαλέσει μελαγχολία και στους δυο…

  7. Αγαπητέ Μάκη,
    Επίτρεψέ μου να εκφράσω την έντονη διαμαρτυρία μου, η οποία προσυπογράφεται από ικανό αριθμό νεότερων σαλτσνίσων φανατικών θαυμαστών σου (γεννηθέντων … και ου ποιηθέντων … από το 1965 και δώθε) για την καινοφανή πρακτική που ακολουθείς τελευταίως.
    Η ανάρτηση πονημάτων για την ανάγνωση των οποίων απαιτείται συνθηματικό, δημιουργεί παρενέργειες ουχί αμελητέες σ’ ένα ευρύτερο κύκλο αναγνωστών…
    Τι να κάνουμε δηλαδή όλοι εμέις που δεν ανήκουμε στον σκληρό πυρήνα των «πρωτοκλήτων» και δεν κατέχουμε τα μυστικά passwords που οδηγούν στην ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΓΝΩΣΗ;
    Εμείς που εν μέσω κουφαλοσφραγισμάτων μεταλάβαμε των αχράντων του «ΦΑΝΟΥ» από το πάλαι ποτέ «κοφτερό πριόνι» (ας το έχει πάντα ο Θεός καλά…), που θωπευτήκαμε νοερώς από τρικυκλιστές φραγκοράπτες, που αναγιγνώσκουμε περικοπάς από το απόκρυφο Ευαγγέλιο της Σαλτσινιάδος (για εσωτερική χρήση πάντα…), και που αντί να μπλατσανάμε στα καθαγιασμένα ύδατα της Πλώσταινας (εκείθεν του σεπτού Πελάθρου…) σερφάρουμε καθημερινά στα θολά νερά του διαδικτύου αναζητώντας λίγη απ’ τη δροσιά της αμπολιάς που χάθηκε;
    Να προσεγγιζουμε συνωμοτικά τον κάθε μουσάτο σκηνοθέτη, κινδυνεύοντας να χαρακτηριστύμε μέλη της υφέρπουσας Φελινικής Εταιρείας, ή να προσεταιριζόμαστε καλλίκομους καπεταναίους (φεύ! απέλιπεν κι ο καπετάν Χωνάρας…) για να προμηθευτούμε το συνθηματικόν ημών το επιούσιον;
    Να περιπέσουμε σε ΑΠΟ-ΓΝΩΣΗ;
    Σε καλώ να αναλογιστείς τις ιστορικες σου ευθύνες… να μην εγκαταλίπης ημάς τους ελπίζοντας επί σε…
    Όσο για το απο-λωλόν κεχρωσμένο πρόβατο, το εξοβελισθέν εις το πύρ το εξώτερον, άφες αυτό… ου γαρ οιδε τι ποιεί…
    ‘Αλλωστε το φάσμα της ανεργίας ουδόλως σε απειλεί. Το μοναστήρι να ‘ναι καλά κι από γαϊδάρους…

    UNITED COLORS OF PELATHRON

    Υ.Γ. Φρόντισε το εκάστοτε συνθηματικό να αναγράφεται ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ στην προμετωπίδα του αντίστοιχου άρθρου.

    • Αδερφέ Σαλτσινίσιε,
      Σε ότι αφορά το «συνθηματικό» έχεις δίκιο. Απλά, ήταν …διαφημιστικό κόλπο για την έξαψη του ενδιαφέροντος των αναγνωστών του μπόγκ. Δεν το ματακάνω!

  8. Αγαπητε ανηψιέ,
    από τη …μελαγχολία μου το έχω ρίξει στο κρασί , κατά προτίμηση κεχρωσμέν δηλ. ερυθρόν! Δυστυχώς, με όλα αυτά, συν τη βαριά καθήκοντα μου στην Επιτροπή Σοφών (βλ. Δ.Ε.Σ.Μ.Ο.Σ.), δεν μπόρεσα φέτος να κατέβω στο Μεσολόγγι για να πιάσω το «σταυρό», κατά τη γιορτή των Θεοφανείων. Και δεν ξέρω αν βούτηξε κανείς φέτος για να τον πιάσει. Βλέπεις, κάποιοι φοβούνται να πέσουν στο νερό μην τυχόχ και ξεβάψουν! Και μετά περιμένουν να ξεπλύνουν τις αμαρτίες τους μια κι όξω τη Μεγάλη Παρασκευή, περιφέροντας σταυρούς και επιταφίους! Καλή Χρονιά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: