ΤΑ ΚΑΤΑ ΦΑΝΟΝ ΠΑΘΗ

 

bible_open

ΤΑ ΚΑΤΑ ΦΑΝΟΝ ΠΑΘΗ

 

(Τα Απόκρυφα Φραγγέλια)

 

Σημείωση: Το κείμενο αυτό γράφτηκε σε ανάμνηση τής πρώτης σταύρωσης (τού Χριστού) που πραγματοποίησε ο εξάδελφός μου Βησσαρίων, κατά την Μεγάλη Πέμπτη  τού θριδακείου έτους 2009. Την είδηση ήνεγκεν εμοί αυτοπροσώπως ο ίδιος ο αυτουργός την επομένην τής ιεροπραξίας, όταν περιχαρής μού ανήγγειλε πως μόλις την προηγουμένην είχε σταυρώσει τον Μεσσία! Δεν του ευχήθηκα «και σ’ ανώτερα» γιατί είχε ήδη φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο «ανοσιουργήματος» που μπορούσε να αξιωθεί ένος θεοσεβούμενος «δήμιος» καριέρας! Είναι προφανές ότι μου έφερε τα «νέα» όχι για να ζηλέψω! Κατ’ αρχήν, ως μέλος τής ομάδας σκοποβολής «Ο Τειρεσίας» θα μετερχόμουν άλλους τρόπους και δεν θα εσταύρωνα επ’ ουδενί λόγω, Μεσσίαν ή Βαραβάν! Κατά δεύτερον, και εάν ακόμη είχα τη διάθεση να παίξω τον σταυρωτή, πρακτικώς και μέχρι να φέρω το έργο μου εις πέρας, θα είχα κάνει τον Διδάσκαλο σουρωτήρι! Εξ αυτών συνάγεται ότι η βαθύτερη επιθυμία τού εξαδέλφου μου ήταν… καραλικής φύσεως. Τα γεγονότα που περιγράφονται πιο κάτω, αποτελούν προϊόν ενδελεχούς ρεπορτάζ. Το κείμενο αφιερώνεται στη μνήμη τού… Κάραλη. Έγώ νίπτω τας χείρας μου.

animated_jesus_carrying_cross_hg_clr 

Η κορύφωση του Θείου Δράματος βρήκε τον Βησσαρίωνα έτι προωθημένο στα πράγματα τού εκκλησιαστικού γίγνεσθαι τής ενορίας τού Αγίου Σπυρίδωνος. Μετά την κατοχύρωση τής συμμετοχής του στη μεταφορά τού «δίσκου», κατά την πομπή τής Εξόδου, και έχοντας ήδη εξασφαλίσει, κληρονομικώ δικαιώματι, την διαδοχή τού αείμνηστου Πεπόνια στήν άρση τού Σταυρού, κατά την περιφορά τού Επιταφίου, κατόρθωσε εντός ελαχίστων ημερών να υπερκεράσει τους ανταγωνιστές του και να αναρριχηθεί στην περίοπτη θέση τού επίσημου …Σταυρωτή του Σωτήρος. Η ταχύτητα με την οποία κινήθηκε, ανάλογη εκείνης που τον κατέταξε  – εντός ολίγων μηνών από τής μονίμου εγκαταστάσεώς του στην Αιτωλοακαρνανική πρωτέυουσα – στη θέση τού πρώτου μετά τον Έναν τής τοπικής αυτοδιοίκησης, δεν ανησύχησε ιδιαίτερα τον Έναν, αλλά κυρίως τον …Δύο, εκ τών Τριών τής… Αγίας Τριάδος, φοβούμενον μην τού πάρει τη θέση του στον… Επιτάφιο, μιας και ο φέρελπις σταυρωτής, διέθετε (ως… σκήνωμα) και ανάλογη προϋπηρεσία εν λάρνακι! Το αντίπαλον δέος, ο Μπάρλας, παρά την εκπεφρασμένη θεοσέβειά του και τα «μέσα» του στον Άϊ-Συμιό, φαίνεται πως χάνει αρκετό έδαφος στη επικείμενη μάχη τών προσεχών δημοτικών εκλογών, γιατί πλήν τής παρουσίας του στην άρση τού Επιταφίου και στην παλινδρόμησή του μεταξύ Φιλόξενου και Αφιλόξενου(1), υστερεί τα μάλα στο επικοινωνιακό πεδίο. Καθ’ ον χρόνον ο Μπάρλας, προετοιμαζόμενος για τη Θεία Κοινωνία, εξομολογείτο στον Άϊ-Συμιό με SMS και ανέμενε – εναγωνίως – την άφεση τών κριμάτων του με… αναπάντητη τού προστάτη του Αγίου, ο Βησσαρίων – συντετριμένος και ανυπόκριτα υπερήφανος εν τω άμα – ανήρχετο το προ του Σταυρού ικρίωμα, ίνα επιτελέσει την πρώτη, στη νέα του καριέρα, σταύρωση. Λίγο πριν, είχε ήδη κάνει αισθητή την παρουσία του στο εκκλησίασμα όταν, ακούοντας τον ιερέα να ψάλλει «και επί τον ιματισμόν αυτού έβαλον κλήρον», προέβαλε επιμόνως την αξίωση να… ελέγξει την κληρωτίδα, λόγω ειδικότητος και ευδοκίμου εν τω ΟΠΑΠ προϋπηρεσίας!

 

Καθώς ο νέος «δήμιος» ανέβαινε τα σκαλοπάτια, ο επίμονος ήχος τού επίσημου κινητού του (Free to Go) έφτανε στα θριδακίσια ώτα του ωσάν την οχλοβοή τού πλήθους τής Ιερουσαλήμ που κραύγαζε «σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν!». Επιτάχυνε την άνοδό του και ως έφτασε στο ύψος τού Σταυρού, εζήτησε… μπαλαντέζα για το ηλεκτρικό τρύπανον που κράταγε σφιχτά στο δεξί στιβαρό του χέρι. Εσκόπευεν γαρ, διά το ασφαλές τής σταυρώσεως, να εμπήξει ευμεγέθη… ούπα επί του Σταυρού και να κοχλιώσει παξιμάδια εις την οπισθίαν επιφάνειαν αυτού, αντί των συνήθων ήλων, ίνα μην υπάρξει η παραμικρά πιθανότης διαφυγής τού Εσταυρωμένου. Προς απογοήτευσή του όμως, ο επιτετραμμένος Επίτροπος τού ενεχείρισε μία παλάμη ξύλινα καρφιά, για να κάνει τη δουλειά του εφέτος, ενώ παράλληλα τον διαβεβαίνε πως «για του χρόνου… έχει ο Κύριος». Ο Κύριος βλέποντας από ψηλά τον επίδοξο σταυρωτή του και σφόδρα εντυπωσιασμένος από το μεταβυζαντινό κάλλος του, ανέκραξε γοερώς, απευθυνόμενος προς τον Πατέρα του:

«Ηλί, Ηλί, δεν έδωσες

σ’ εμέ τέτοιο μαλλί!»

 

Μερικοί πιστοί φέρεται ότι ήκουσαν άνωθεν φωνήν, προερχόμενη από τη μεριά τού τρούλου τού ασφυκτικά γεμάτου ναού τού Αγίου Σπυρίδωνος, λέγουσα:

 

«Ήσουν καλός, ήσουν γλυκός,

δεν είχες αγκυλώσεις,

κι αν έπαιρνες τα χρόνια του

θα σού’ στελνα και χρώσεις!»

 

Και ενώ το χριστεπώνυμο πλήρωμα αδυνατούσε να συγκρατήσει τη θλίψη του, για την Θυσία που ετελείτο ενώπιόν του, ο Βησσαρίων με μία εξόχως θεατρική αλλά και αποφασιστική κίνηση αποσπούσε μία τούφα από την μεταξένια του χαίτη και την εναπέθετε, με τρεμάμενο χέρι, περιξ τών ήλων τών ποδών τού θυσιασθέντος αμνού. Άκόμη και οι ορκισμένοι εχθροί τού ντεμπυτάντ σταυρωτού (ων άγνωστος ο αριθμός) εντυπωσιάστηκαν από τη χειρονομία του αυτή ήτις εξελήφθη ως «έκφρασις βαθυτάτης οδύνης και ειλικρινούς συμμετοχής στα δρώμενα»,δηλαδή σαν μια ανυπόκριτη θυσία σώματος, παραπέμπουσα σε αρχέγονα πρότυπα. «Ούτος μου εστί ο βόστρυχος ο υπέρ υμών των Μεσολογγιτών και ενίων Αντελκιωτών (μάλλον των Μπλικαίων) κλώμενος εις… επίρρωσιν αμαρτιών», όπως αναφέρεται εις το κατά Φίλιππον απόκρυφον Ευαγγέλιον. Παρα ταύτα, διαδίδεται ότι κάποιος εκ τών επιτρόπων τού ναού, γνωστός Άϊ-Συμιώτης καπετάνιος, ήκουσεν τον σταυρωτή να εκφέρει μέσα από το έρκος τών οδόντων του, εμφανώς εκνευρισμένος και σχεδόν καγχάζοντας, την φράση:

 

«Να το δώεις στο Πατέρα σ’ να τ’ αναλύσ’!»

 crucab

Μετά την καθήλωση του Εσταυρωμένου, ο ευσεβής «δήμιος», βγάζοντας μια βαριοπούλα από το ζωνάρι του, ετοιμάστηκε να καταφέρει μερικά καίρια κτυπήματα εις τούς πόδας Αυτού για να τον αποτελειώσει, ίνα πληρωθεί το ρηθέν «και κατέαξαν τα σκέλη αυτού». Τον συγκράτησαν δύο παρακείμενοι διάκονοι, ενώ άγνωστος πιστός τού απέσπασε το θλον όργανον. Ο Κύριος, όπως διέκριναν αντικειμενικοί εκκλησιαστικοί παρατηρητές, αυτή τη χρονιά τα «χρειάστηκε», περισσότερο από κάθε άλλη φορά, και είπε το «τετέλεσται» μία ώρα νωρίτερα! Κατά τα φαινόμενα και εάν η αναπαράσταση εσυνεχίζετο, η Ανάσταση θα καθυστερούσε ίσαμε την… Ανάληψη! Μαζί με τη βαριοπούλα τού αφαιρέθηκαν δέκα κροτίδες τύπου παπα-Πίτσου, μία πράσινη σημαία γνωστού κόμματος και ένα (κατα)κουζινομάχαιρο με το οποίο σχεδίαζε να επιφέρει λογχισμόν εις τα παϊδάκια τού Διδασκάλου. Το αρχικό σχέδιό του να φωνάξει, αμέσως μετά το μπήξιμο τού τελευταίου καρφιού «Έτσι–σταυ–ρώ-νει ο Πει-ραιάς!», με ταυτόχρονη ρίψη κροτίδων, δεν υλοποιήθηκε γιατί έλαβε από τον πατέρα Πυθμένιο τη διαβεβαίωση ότι ο Κύριος ήταν βεβαιωμένα Ολυμπιακός, εξ ου και το κόκκινο χρώμα τών αυγών τού Πάσχα! Ως προς το όξος, που εδόθη στον επί του σταυρού Κύριο, ούτος προήρχετο από τα οινικά αποθέματα Μπαμπάνη, γνωστά και ως «Δάκρυα τής Παναγίας. Την χολή, κατά παράδοση, προμήθευσε και φέτος γνωστός κακομετερίζικος «δημοσιογράφος», από τα αποθέματα τής ψυχής του.

 calvary2

Την επόμενη μέρα, Μεγάλη Παρασκευή, ο Κύριος μπήκε στον Επτάφιό του σχεδόν ανακουφισμένος και μετά την αποκαθήλωση απέφυγε να ευχηθεί, όπως το συνήθιζε, «και τού χρόνου»! Αυτή τη φορά η σταύρωση ήταν πραγματικό μαρτύριο. Αν το ήξερε ο Ιούδας, θα είχε ζητήσει τα διπλά αργύρια και μάλλον θα έδινε το κάτι τις και στον σταυρωτή. Στον Τάφο, εκτός από την Μαρία τη Μαγδαληνή και τη Μαρία τού Κλωπά,κατέφθασε και η Μαρία τού Βησσαρίωνος κομίζοντας μύρο «ΚΑΛΒΙΝ ΚΛΑΪΝ» και κάμερα, για να αποθανατίσει τον εκλεκτόν της που θα συμμετείχε στην περιφορά τού Επιταφίου με τον Σταυρό ανά χείρας. Ως προς το ζήτημα τής μεταφοράς τού Σταυρού ηγέρθησαν πάμπολλες αντιρρήσεις, κανονικού, δεοντολογικού και θρησκευτικού περιεχομένου. Κατ’ αρχήν εξέφρασε σφοδρή αντίδραση ο Ντέταρι ο οποίος αμφισβήτησε ευθέως το στοιχείο τής κληρονομικότητας, αφ’ ενός μεν διότι, σύμφωνα με τον νομικό του σύμβουλο, η αγχιστεία δεν περιλαμβάνεται στις σχέσεις που δικαιώνουν την κληρονομικώ δικαιώματι άρσιν τού Σταυρού, αφ’ ετέρου δε γιατί η δική του εξ αίματος συγγένεια με τον Πεπόνια, η μακροχρόνια παρουσία του στην ενορία, το σχετικόν τής επαγγελματικής του ενασχόλησης  και το άμωμον τού χαρακτήρος του, θα συνηγορούσαν, de facto και de jure, στην αναγόρευσή του σε Σταυροφόρο. Οι αντιρρήσεις τού Μπάρλα, εκπεφρασμένες μέσω τού διευθυντού τού πολιτικού του γραφείου, φον Ζούκεν τού Ευη-μερούντος, εστιάζοντο στο ζήτημα τής αθέμιτης προβολής, θέτοντας ευθέως ζήτημα νόθευσης τού υγιούς πολιτικού ανταγωνισμού. Οι εκκλησιαστικής φύσεως αντιρρήσεις ήλθαν από τη Ρώμη όπου γνωστός πατήρ εκ Φαναρίου – με τα λαμέ ράσα – και κολλητός τού Πάπα Μπινέδικτου, εδήλωσεν: «Μαρές, τι είναι αυτά π’ κάν’ει! Τη μιαν ημέρα τον σταυρώνει και την άλλη βαλαντώνει στο κλάμα! Σκέτος …σουίτς! Σε λίγο καιρό το ντισμένο θα κάν’ει και τον Εσταυρωμένο. Μνήσθητί μου, Κύριε!». Σε εφημερίδα τού Αιτωλικού εγράφη ότι το θέμα δεν είναι τόσο … Επιφανειακό όσο φαίνεται και πως μεγάλο γραφείο… ταξιδίων (άνευ επιστροφής) κρύβεται πίσω από την υπόθεση. Κατά το δημοσίευμα, ο εφετινός Σταυροφόρος φέρεται ως ο νέος σύμβουλος επικοινωνίας τού DANOS TRAVEL Unlimited.

 epitafios-4

Κατά τα άλλα η περιφορά ήταν κατανυκτική και κύλησε ομαλά. Η βραδιά ήταν γλυκειά και η ανοιξιάτικη αύρα, μαζί με το εγκώμιο «Έρρανον τον τάφον αι μυροφόροι μύρον…», έφερνε μαζί της και όλα τα αρώματα τής ανθισμένης φύσης, ανακατωμένα με τις κολώνιες και τα ντεοντοράντ πιστών τε και απίστων. Μία όμως απίστευτη μυρωδιά ενός περίεργου «μύρου» ερχόταν από τη μεριά τών προπομπών. Την αντελήφθη ακόμη και ο εν κοιμήσει ευρισκόμενος Κύριος, παρά τα έλαια και τα μύρα με τα οποία τον είχαν περιλούσει αι παντοειδείς Μαρίαι. Κόντεψε να πει το «τετέλεσται» για δεύτερη φορά, από την άγνωστη αυτή αποφορά, που τού εθύμιζε μάλλον συντηρητικό μούμιας, και μουρμούρισε από μέσα του, σφόδρα εκνευρισμένος: «Αν μάθω ότι πήρανε ληγμένα μύρα από το Λιντλ, θα βλαστημήσουν οι Μαρίες την ώρα που με προσκύνησαν!». Την κατάσταση έσωσε ένας πρωτοχριστιανικός σκώρος, με τις τρύπες που είχε ανοίξει στον Επιτάφιο, βελτιώνοντας έτσι αισθητά την ατμοσφαιρική ρύπανση εντός τού κουβουκλίου. Μπροστα από το καφενείο τού Μαλαβέτα, ο Ξεράσματας, παρακολουθώντας με έκσταση την πομπή και τη στιγμή που ο Βησσαρίων πέρασε από μπροστά του κρατώντας καμαρωτά τον Σταυρό, δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί και εν μέσω δακρύων τού φώναξε:

 

«Άντε Κχινάκη μ’, κι στα δκα σ’ μανούλα μ’!».

 

Ο Βησσαρίων, παρά τα επεγγελματικά αναφιλητά εις τα οποία επεδίδετο καθ’ όλη τη διαδρομή, έρριξε ένα παγερό και θανατηφόρο βλέμμα στον πτωχό ενορίτη, μονολογώντας και ψέλνοντας «Θα μ’ φας του σκατό,.σα και σένα θα θάψω εκατό!». Με τον τρόπο αυτό εξωτερίκευε μία, όχι και τόσο μύχια, επιθυμία του να «κατευοδώσει» σύμπασα την γενεά του, και τουλάχιστον κάνα δυο – τρείς μετά απ’ αυτήν, και να «αξιωθεί» να δεί τον εαυτόν του αγογγύστως επί τοις μνήμασι περιφερόμενον και αόκνως κανδήλια ανάπτοντα. Και όταν, τον επόμενο αιώνα η μάνα γή θα έχει την …ατυχία να τον πάρει στα σπλάχνα της, και αφού κανείς γνωστός του δεν θα είναι εν ζωή, ο επικήδειός του θα ακουστεί ηχογραφημένος. Εγώ, ως εξάδελφός του, εξειδικευμένος στολιστής του εν ταις τελεταίς, επίσημος βιογράφος του και …νονός τού πελάθρου του, επειδή δεν θα έχω την ευκαιρία να τον κλαύσω πικρώς, καθότι θα έχω ξεκαλαμιστεί προ πολλού, προτίθεμαι – ως ύστατη προσφορά στους δεσμούς τού ηρωϊκού αίματος που μας ενώνουν – να του συγγράψω  προκαταβολικά ένα ξεγυρισμένο επιτάφιο λόγο, γιατί μετά από μένα δεν ξέρω σε τι χέρια μπορεί να πέσει ο αιωνόβιος συγγενής μου και τι μπορεί να του προσάψουν! Αναπόφευκτες μαύρες σκέψεις σε μια βαριά και αποφράδα ημέρα.

 ca5xyzol

Απο το Φουλιστάν, όπου άφησε τη Χαρά για να βουτηχτεί με …χαρά στην οδύνη του Αγίου Πάθους, κάτωχρος και κομμένος από τη νηστεία, κατέφθασε για να θαυμάσει και να προσκυνήσει το …αυτοκινούμενο σκήνωμα τού συντρόφου του εν Άϊ-Συμιώ Βησσαρίωνος, και ο κραβαρίτικης καταγωγής ιατρός Μαγκλάρας ο οποίος, θαυμάζοντας το παράστημα και το στυλ τού εξαδέλφου μου και χρησιμοποιώντας ορολογία Γιαμαρέλου, σημείωνε πως «…με τα ανθρώπινα μέτρα, η σπαργή του είναι αξιοπρόσεκτη!». Εμπιστευτικώς μου εκμυστηρεύτηκε ότι ενδέχεται γνωστός πλαστικός χειρούργος να «έβαλε το χεράκι του» (υπόθεσις «Ζ»). Και ενώ το πλήθος ήταν αφοσιωμένο στο άκουσμα τών εγκωμίων, ολίγοι μπορούσαν να υποψιασθούν τα τεκταινόμενα εις τα ενδότερα τής πομπής και ιδίως εις το μεταξύ εξαπτερύγων και ψαλτών τμήμα αυτής. Ο εν Επιταφίω Κύριος  έχων – ως υιός Θεού – ιδίαν αντίληψιν τών γεγονότων, δεν ηδύνατο να αντιληφθεί τίνι τρόπω ο χθεσινός του δήμιος προηγείτο τού Επιταφίου, μαζί με τα εξαπτέρυγα,  αίρων τον Σταυρόν (και ένιες εκ τών αμαρτιών του), κλαίων και οδυρόμενος! Ο Μπάρλας, ένα από τα θεοσεβή ενορίτικα «κοράκια» που σήκωναν τον ασήκωτο αϊσπυριδωνιώτικο Επιτάφιο επί τών τέως στιβαρών τους ώμων, φέρεται ως ακούσας τον Σωτήρα λέγοντα, απευθυνόμενον προς τον Βησσαρίωνα:

 

«Εσύ, παι, δεν με σταύρωσες

λίγο μετά το …έκτο,

κι ως έμπηγες τούς ήλους σου

εφώναζες  περφέκτο

 

«Τι κλαις λοιπόν κι οδύρεσαι

ωσάν την …Ιοκάστη,

τράβα στο Ντάνο βοηθός

κι οδύρου καθ’ εκάστη!»

 

Ο Βησσαρίων έκανε πως δεν άκουσε και έστρεψε την κεφαλήν του προς τα δεξια, όπου αντελήφθη μία συστοιχία φωτογραφικών μηχανών, προκειμένου να διευκολύνει το έργο εκείνων που ήθελαν να τον αποθανατίσουν. Ο Μπάρλας όμως, εξαγνισμένος ήδη από τη μετάληψη τής προηγούμενης ημέρας, δεν επιθυμούσε να επιβαρυνθεί πρόωρα με νέες αμαρτίες  (τουλάχιστον πριν του Άϊ-Συμιού) και θεώρησε σκόπιμο να μην αφήσει τον Κύριο με αναπάντητα ερωτήματα.

 

«Κύριε, ο γοών – φίλος τού πατρός Συμεών-  ού κόπτεται υπέρ υμών. Θρηνεί για τίς διαρροές που είχε στο… Νηστικό Γεύμα. Μεγάλη γαρ Παρασκευή, και ως είθισται εν τοις προσφάτοις χρόνοις, εις το αίθριον τού πελάθρου[2], η θλίψη για το δράμα σου εστήθη επί βάθρου. Τραπέζι στρώθηκε «πτωχό», με πρότυπα Λουκούλου και οι γοώντες έφαγον δίκην χωνέρος[3] δούλου. Όμως πολλοί εκώφευσαν κι εφέτος δεν προσήλθον, όμως ονόματα γερά, όπως εγώ κι άλλοι τινές, με παρρησία ήλθον. Δεν ήρθε ο Γεώργιος ο εκ Νεοχωρίου και ούτε η φαραγκόστηθος τού ταμιευτηρίου. Ούτε εφάνη το Σούπερ Μπι, κανάλι που εκλήθη, κι άλλες προσκλήσεις υψηλές τις έφαγε η λήθη. Κι εκ των Μπλικαίων ούτε εις δεν ήλθε απ’ την πεντάδα κι η μέρα ήταν Κύριε, ως λένε, αποφράδα! Πάλι καλά που κόπιασε ο πρώτος εν τη πολει, γιατί αλλιώς τα δάκρυα θα βγαίναν …βιτριόλι!»

 

Ο ευσεβής Κουγιούφας, από τα λόγια τού Κυρίου προς τον Βησσαρίωνα, έπιασε μόνο τη λέξη «Ντάνος» και έγινε κάτωχρος σαν κερί. Δεν μπόρεσε να σταυροκοπηθεί γιατι κρατούσε τον Επιτάφιο, ενώ την σκορδοπλέχτρα, που κατά κανόνα κουβάλαγε μαζί του, την είχε μεταποιήσει – κατά τραγικό λάθος – σε σκορδαλιά η κυρά Καλούλα, η Ωραιομήτωρ. Ούτω, πτύοντας προς όλας τας δυνατάς κατευθύνσεις, απευθύνθη για εξηγήσεις και παραμυθίαν προς τον παρακείμενον Μπάρλαν:

 

«Τι δ’λειά έχει ο Ντάνος με μάς, Γιάννο;».

 

Ο δε Μπάρλας είπεν αυτώ:

 

«Πάνο, στν ουσία εμείς εδώ, κβαλώντας τον Επιτάφιο, κάνουμε τ’ δ’λειά π’ κάνε τα κοράκια τ’ Ντάν’ όταν κβαλάνε τς πεθαμέν’ς! Απλά, εμείς είμαστε ορθόδοξα θεοσεβή κοράκια! Επειδή όμως μσοκοβόμαστε με το κουβούκλιο τ’ Άϊ-Σπυρίδωνα πού’ναι ασήκουτου, ελπίζουμε πως ο Κύριος θα μας θυμθεί όταν έλθει εν τη Βασιλεία του, και πως θα περνάμε ζωή και κότα στον άλλο κόσμο, Παράδεισο ή Κόλασ’, ανεξαρτήτως!»

 

Η εξήγηση τού Μπάρλα αντί να μολαϊμίσει, επεδείνωσε τήν κατάσταση τού Ριτζ που έννοιωθε μια εσωτερική διάθεση να παρατήσει τον Επιτάφιο πάραυτα! Δυο – τρία ουίσκυ ίσως να τον συνέφερναν, αλλά κάτι τέτοιο ήταν επί τού παρόντος αδύνατον. Ο φίλος του ο Ηλίας, από εκεί που βρισκόταν, δεν μπορούσε να του δώσει τα απαραίτητα… καλλυντικά. Τα πόδια του δεν μπόρεσαν να σηκώσουν το βάρος τής ιδέας ότι κι αυτός ήταν ένα οιονεί «κοράκι» και λύγισαν, ακριβώς εκεί που προσπαθούσαν να ανεβάσουν τον Επιτάφιο στην εξέδρα που είχε στηθεί στην Πλατεία Μπότσαρη, προ τού Δημαρχείου. Ο Επιτάφιος έγειρε μονόπαντα προς στιγμή, αλλά βοηθούντων τών υπολοίπων «κορακιών» επανήλθε στην οριζόντια θέση. Την επόμενη μέρα διαδόθηκε ότι η εξέδρα ήταν υπερβολικά ψηλή, γεγονός που δυσκόλεψε το ανέβασμα τού Επιταφίου επ’ αυτής. Ο Βησσαρίων, ως εκπρόσωπος τύπου τού πελάθρου, χαρακτήρισε σαν προβοκάτσια και κακοήθεια αυτού του είδους τα λεγόμενα. Το κείμενο αυτό έρχεται προς επίρρωση τών απόψεών του.

 10895-c3a1c3adc3a1c3b3c3b4c3a1c3b3c3a7

            Ο Κύριος, προκειμένου να αναστηθεί, μετά από την ταλαιπωρία τών Παθών και ιδίως μετά την πρωτοφανώς μαρτυρική Σταύρωση που υπέστη, έθεσε βέτο να μην περάσει ο σταυρωτής του το κατώφλι τού Αγίου Σπυρίδωνος, κατά τη νύχτα τής Αναστάσεως, γιατί αλλιώς Πάσχα γιοκ. Την επομένη, ο οβελίας τού Βησσαρίωνος «μαρτύρησε» για να ψηθεί. Η σούβλα εσπινάριζε  αδικαιολογήτως ενώ ο «Ζαφείρης» (ο αμνός του πελάθρου) ατένιζε προς τον ουρανό ατάραχος. Κάποια στιγμή, περί την δωδεκάτη, απεκόπη η κεφαλή τού οβελία από το υπόλοιπο σώμα και ο εξάδερφός μου, ευγενής Della Porta,το εθεώρησε σαν θείο σημάδι. Όσοι δοκίμασαν τον συγκεκριμένο οβελία, απεφάνθησαν πως «κράταγε στα μπούτια». Για ποιο λόγο; Κύριος οίδε!

 

24/04/2009

 


[1] Αφιλόξενο, το: πρόκειται περί ταβέρνας διευθυνόμενης υπό μαγκοκουραδόβλαχου εστιάτορος, όστις αφού ελάδωσε εν τή Ιερά Πόλει το στριμμένο βλαχάντερό του, μετεβλήθη σε αδιάντροπο «επαγγελματία» σφάζοντα τοις μετρητοίς πελατεία και ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Κυριακή τών Βαϊων, σχεδόν πέταξε από το μαγαζί του ένα ηλικιωμένο πελάτη, βγάζοντάς τον στο αγιάζι τού πεζόδρομου, προκειμένου να διαθέσει το τραπέζι σε πελάτες με μεγαλύτερη προσδοκώμενη κατανάλωση! Δυστυχώς το εμπάργκο που θα έπρεπε να του επιβληθεί, τουλάχιστον από τις παρέες που αντελήφθησαν το γεγονός, ουδέποτε έλαβε χώρα. Κάπως έτσι ανδρώνονται οι χοντρόπετσοι κουραδόβλαχοι και αφού βάλουν δέκα φράγκα στην τσέπη τους το παίζουν και μάγκες  και (εκ του ασφαλούς) εραστές με τις ανασφάλιστες και ανασφαλείς φοιτητριούλες, που ως εργοδότες εκμεταλλεύονται παντοιοτρόπως. Το μαύρο τους περίβλημα, δεν είναι ενδυματολογική προσέγγιση, αλλά έκφραση τής ψυχής τους. Τα τσαρούχια τα φυλάνε στο χρηματοκιβώτιο μαζί με τα μασούρια, γιατί αυτά είναι η ταυτότητά τους.

[2] πέλαθρον, το: (φανολ.) υβριδικό οικοδόμημα προκύψαν από συνεύρεση πελάδας με μέλαθρον.

[3] χωνήρ, ο: (φανολ.) ομοφυλόφιλος (χωνί+ανήρ > χωνήρ, -έρος)

Advertisements

~ από MAKIS στο Απρίλιος 29, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: