ΠΛΩΣΤΑΙΝΗΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ

  

ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ

ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ

 

 

 

 

 

ΠΛΩΣΤΑΙΝΗΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ

       

Δυο μύστες του Ασκληπιού

και εις του …Μαθουσάλα

γιαλό – γιαλό ταξίδευαν

με όνειρα μεγάλα!

   

Οι δυό εκτίουνε …ποινή

εκείθεν της Κλεισούρας

κι ιώδιο λαχτάρησαν,

έστω σε δόση …τζούρας!

    

Διαβιούν στο Φουλιστάν

με βίζα …διπλωμάτη

κι αναζητούν τη θάλασσα

με θολωμένο μάτι!

    

Αρσισουβλίστες …διεθνείς

και μ’ επιστημοσύνη

που έχουνε για …ντόπα τους

απλή …κρασομυκίνη!

     

Κατέπλευσαν στα μέρη μας

με σκάφος τεκμηρίου,

τουλάχιστον πατρός Εφραίμ

Μονής Βατοπεδίου…

      

…πού’ ναι ζωσμένος κινητά,

σα νά ’ναι φυσεκλίκια

και στη μονή (τής μάνας του;)

ξένα πουλά τσιφλίκια!

    

Μην είναι άρα σώγαμπροι

του ξακουστού Πελέκη,

του πενθερού που πέλεκυ

κρατά κι αστροπελέκι;

   

Όχι! Αυτοί είναι  σεμνοί

τ’ Ασκληπιείου θύτες

κι αν ήτανε καλόγεροι

θα ήτανε …στυλίτες!

    

Είναι σεμνοί και ταπεινοί,

μα όχι σαν τσι … άλλοι

που βάφτιζαν (μετά …«αιδούς»)

τα τζάκια τους …μαγκάλι!

     

 Είναι αμφότεροι λεπτοί

(δεν λέω …σκελεθρώδεις!)

κι εκ των ιστών επάνω τους

δεν σφύζει ο …λιπώδης!

      

Και απορώ πως κουβαλούν

τα άρματα οι καημένοι…

και του Μαγκλάρα η στολή

μονάχη της πηγαίνει!

     

Για όλα τούτα έχουνε

στη γείτονα και …«φανς»

που είναι αναμφίβολα

αιτωλικό …εσάνς!

    

Το σκάφος καλοτάξιδο,

τεχνολογίας «Πιέρου»

με μπούσουλα της εποχής

Νταντόν και Ρεβεσπιέρου.

     

Του πλοίου η καθέλκυση

στη λίμνη Τριχωνίδα

ανέβασε το γόητρο

του …σκίπερ Λεωνίδα!

     

Διότι, πλην …σκωραμιδών,

φυλά και παραδόσεις

κι αγέρωχος υφίσταται

της άπνοιας τις  …ώσεις!

     

Μα οι ορίζοντες μικροί

εκεί στην Τριχωνίδα

και έβαλαν για στόχο τους

τη μακρινή …Τουρλίδα!

     

Πρώτο ταξίδι κι έλαχε

για …Πλώσταινα ο ναύλος,

τη θάλασσα π’ αφάνισε

νους  χουντικός και φαύλος.

   

Τη ρότα χάραξε γιατρός

που μάτια …αναστυλώνει

και είναι καλλικέλαδο

του Άϊσυμιού …αηδόνι!

     

 Ο Χλιάρας καίτοι έμπειρος

(ως …πρωτοκαμαρίσος),

λένε πως πήρε κι αμπωχτές,

εξ Επιτίμου … ίσως!

     

Άφησε πίσω του παιδιά

κι όλο τον «Τειρεσία»[i]

η ναυτική καριέρα του

φαντάζει … ανταρσία!

       

Στο Φουλιστάν μαθεύτηκε

η μέρα τού …απόπλου

κι οι τσέλιγκες τις γλίτσες τους

τις έβαλαν εφ’ όπλου!

     

Εν άγημα γιδοβοσκών

και δυό προβατοτρόφων

θυσίασαν δυό ζωντανά

προς χάριν των συντρόφων.

       

«Άντεστε, πάτι στου καλό

του Μπούμστου παλληκάρια

κι ζ’γώνοντας στα Ρέτσινα

νά ρίξτι …σταφνουκάρια!»

    

Μισό αυτί …διαιτητή

τούς έδωσαν για γούρι

και μια φιάλη …δάκρυα

εφάμιλλα Κουντούρη!

     

Το σκάφος το ανέβασαν

επάνω σε καρότσα

και οι γιατροί επί τρακτέρ,

με …Τίμπερλαντ γαλότσα!

      

Εκείθεν του Δεσποτικού

και των παλιών σφαγείων

το σκάφος τσαλαβούτησε

επί νερών αγίων!

     

Έφα παλιός εφοπλιστής

(του Οίκου Κωσταντάρα)

«Αυτό παίρνει πετρέλαιο

μονάχα με …καρδάρα!

     

 «…και κάθε τόσο ρίχτε του

κι ένα μπουκάλι …γάλα,

γιατί στο πρόσω ολοταχώς

δεν θα γρικάει στάλα!».

     

Τσούρμο  λαός μαζεύτηκε

να δει το  τρεχαντήρι

κι όλη η παρέα τ’ Άϊσυμιού

λες κι ήταν πανηγύρι!

    

Λίγο – πολύ μαθεύτηκε

πως «ΠΛΗΡΩΜΑ ΖΗΤΕΙΤΑΙ»

και μια φωνή εσώτερη

μάς τσίγκλιζε «ρε…  ΊΤΕ!».

    

Οι ναύτες που …“σαπούνιζαν”

και γίναν καπετάνιοι

εζήταγαν απ’ τον Λεό

λοστρόμους να τους κάνει!

     

Βεβαίως στο κατάστρωμα

δεν ήθελαν τυχαίους.

Μεσολογγίτες γύρευαν

και μάλιστα …αρχαίους!

     

Κι όταν μιλάω, φυσικά,

γι’ αρχαίους κι ιστορία,

στο νου μου πάντα ξεπηδά

μια … φυσιογνωμία!

   

Ο ξάδερφός μου ο Ξενοφών

του γένους των Θριδάκων

με νιτσιράδα φυσική

και στη σκληράδα …Λάκων!

   

Για μούτσο τον εσύστησε

η …κλαδική των μούτσων,

παλινδρομώντας μεταξύ

χρυσόψαρων και λούτσων!

   

«Εάν αρχίσει να μιλά

για …ΠΑΚ και για Ανδρέα,

τον ρίχνετε αδιάβαστο

στον κάβο του Μαλέα!

   

 Ο μούτσος ήτανε, που λες,

γαμώ τα παλληκάρια

κατάλοιπο βυζαντινό

με ιθακίσια χνάρια!

    

Ο Πατσουλεύς ο πρόγονος

ενδόξου δυναστείας

προσάραξε στην Πλώσταινα

εν μέσω νηνεμίας!

   

Εν έτει εξήντα τέσσερα

και χίλια επτακόσια,

όταν ακόμα η οκά

τα είχε τετρακόσια.

   

Έτσι οι Κατακουζηνοί

εμπόλιασαν τον τόπο

με δόξα και παράδοση,

αγώνες, αίμα, κόπο!

    

Δείγμα χρυσό και έσχατο,

ο μούτσος Βησσαρίων,

πολύφημος σαν μάγειρας

κι ως αοιδός …Αρίων!

   

Και ως ο Πολυμήχανος

τον Άργο είχε φίλο,

αυτός μια προσομοίωση

κυνός είχε για …σκύλο!

    

Την Κέλλυ, χαριτόβριτο

κανίς, γεγηρακός…

που είναι τού αφέντη της

εικόνα, ως εικός!

   

«Είναι στραβή σαν τον Φανό!»,

φρονεί ο Βησσαρίων

(πομπός βαρέων ιδεών

και “εκπομπών” αχρείων).

   

Μ’ εξαίρεση την όραση,

ο ειρημμένος κύων,

είναι τω πνεύματι, αλλοί,

φτυστός ο Βησσαρίων!

     

 Δεν  ξέρω αν παλιότερα

κάποιες αισθήσεις είχε,

αν ήξερε που βρίσκοταν

και ποίους πόδας λείχε!

    

Βεβαίως ήταν …Κέρβερος,

σαν φύλακας τής Σκήτης

και πλην …Σκαφίδα έτερος

δεν μπήκε λωποδύτης!

     

Τη σκύλα του δεν έφερε

ο μούτσος στη γαλέρα.

Μπαρκάροντας την άφησε

μια αποφράδα μέρα!

     

Άφησε γυιο στην ξενιτειά,

κι εν Άστει …Πηνελόπη,

τους δε μνηστήρες  άμα ’ρθεί

θα πάρει στο κατόπι.

    

Δεν ξέρω κι αν εξώγαμα

είχε φυτέψει κάπου,

στο …ΠΑΚ το εσυνήθιζαν,

το πάλαι, επί …πάππου!

   

Εγώ όμως τον ξάδερφο

δεν ήθελα για μούτσο,

όντας υπόχρεος πολύ

που μ’ έβλεπε ως «Σούτσο»!

    

Σούτσος εγώ δεν ήμουνα

κι ούτε Σουρής βεβαίως,

όμως στις σούρες εκ …Πανός

εκράταγα ευθέως!

    

Ο Καπετάνιος τ’ Άϊ-Λιά,

ποιητική  αδεία,

να κάνω (πρότεινε) εν πλω

τον …Νίκο γ-Καββαδία!

    

Ο «ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ» μ’ ήθελε

σαφώς για …βατσιμάνη[ii]

«…αλλιώς ξεμπάρκαρε αβλεπί

στο πρώτο το λιμάνι!».

      

 Έτσι δεν φύτρωσε σ’ εμέ

το μύχιο κουκούτσι,

πως θά ’μουν απλησίαστος

στο ρόλο τού …Βεσπούτσι!

      

Ο Λεωνίδας εξ αρχής

ζητούσε τα πρωτεία,

ο Κώστας δε εδήλωνε

στα ξένα πρακτορεία:

      

«Ουδείς το μονοπώλιο

θα έχει στο πηδάλιο…»

κόβοντας έτσι τού Λεό

τον λώρο τον ομφάλιο!

     

Δημοκρατία Λαϊκή

εγκαθιδρύθη ούτως

και καπετάνιος δια βοής

πρώτος εβγήκε ο Τσούτσος.

    

Εγνώριζε από βυθούς

κι από βυθοσκοπήσεις

γι’ αυτό κι αμέσως έστειλε

το μούτσο για μετρήσεις!

   

Μ’ ένα ντινέλι ο Ξενοφών

εγράδαρε τα βάθη,

και σαν παλούκι αγέρωχο

πατώνοντας εστάθη!

   

«Μπορούμε …πελαγώνοντας

να πάμε στην Τουρλίδα

κι αν χρειαστεί αμπώνουμε

τη …φουλο-ναυαρχίδα!»

   

Τσαντίστηκαν ταυτόχρονα

κι οι δυο καπεταναίοι,

μαζί τους και ο Αίολος

που άρχισε να πνέει.

     

Προτού κινήσουν σήκωσαν

στο πρύμη μπαϊράκι

με δύο σούβλες χιαστί

και κάθετο …καμάκι!

    

Γι’ ακρόπρωρο κοτσάρησαν

μια προσωπίδα Μπλίκα,

(του Νίκου πού’χει αδερφό

γνωστό γιατρό τού Ι.Κ.Α.!)

    

Το κατευόδιο έκανε

η μπάντα Κακαρούγκα,

που έπαιζε παραλλαγές

του Άϊ-Συμιού σε φούγκα!

    

Τον Θρίδακα τον έδεσαν

στο μεσιανό κατάρτι

και είχανε για μάρτυρα

τη φωτεινή Αστάρτη.

    

Το δέσιμο το ζήτησε,

κατά τον μύθο, μόνος

να νοιώσει θέλοντας εν πλώ

τού …Οδυσσέα γόνος!

    

Σαφώς και δεν φοβήθηκαν

μην κάνει ….ανταρσία,

αλλά μην γίνει καθεστώς

ο «παις» στα …μαγειρεία!

    

Θυμόντανε τού Άϊ-Συμιού

τα …πιπεράτα βράδια,

που γλείφαν  όλοι τα ΜALOX,

σ’ ολονυχτίας  βάρδια!

     

Εγνώσθη πως του έβαλαν

και στρώση …βουλοκέρι,

όχι στα ώτα, σαν παλιά,

μα στων χειλιών τα μέρη!

     

Φοβήθηκαν μην άρχιζε

για τον …Αντρέα πάλι

κι απ’ τα μποφόρ τα νεύρα τους

γινόνταν …σερβιτσάλι!

       

Ανοίχτηκαν στα δυτικά

κι όλο το Μεσολόγγι

εφάνταζε απόμακρο,

πόλη, βουνά και λόγγοι.

     

 Απ’ τον ιστό κατέβασαν

τον «Οδυσσέα» μούτσο

και τού ’δωσαν για φάρμακο

«μπαμπανιζέ» κατρούτσο.

    

«Ήρθε η ώρα για δουλειά»

προστάζει ο Λεωνίδας,

καθώς στην κάρα δέχοταν

το σκωρ μιας φαλαρίδας!

     

Από το μούτσο ξέφυγε

υπόκωφο χαχάνισμα

«Καλύτερα ν’ αρχίσουμε, παιδιά,

το …ψ’λοκοπάνισμα!»

   

«Μούτσο, αν θέλεις ένσημα

και σύνταξη του Ν.Α.Τ.,

κοίτα να φέρεις δόλωμα

να πάμε παρακάτ’!»

     

Ποιος ο απώτερος σκοπός

στην Πλώσταινα να πλεύσουν;

Μήπως ιχθείς για του Θωμά

τη γάτα ν’ αλιεύσουν;

     

Ήταν αυτός ο μύχιος

σκοπός του ταξιδιού τους

και …Ροβινσώνες έγιναν

στα ώριμα τού βιού τους;

     

Ή μήπως εκ του σύνεγγυς

εσκέφτηκαν να ψάξουν

τα χρόνια που εκύλησαν

για να τα επιτάξουν;

   

Μήπως και δεν θυμόντανε

τις εκ δυσμών απόψεις

εκείνου του Μεσολογγιού

που άλλες είχε όψεις;

     

Βρήκαν εκεί την Πλώσταινα

θαμμένη στο τσιμέντο,

κοντόφθαλμων πολιτικών

και χουντικών κρεσέντο!

     

Δεν είχαν περιθώρια

μελαγχολίας άλλα,

καθότι σ’ αλιεύματα

εστόχευαν μεγάλα.

   

Ο Ξενοφών εχώθηκε

για σκώληκες στο βούρκο,

μια κίνηση που έκανε

τον Λεωνίδα …Τούρκο!

   

«Κουμάντο κάναμ’ από πριν

και κείνο το ταγάρι

έχει δολώματα σωρό

να σκάσει ένα ιβάρι!

   

Ο μούτσος εσυννέφιασε

κι ορώντας το ταγάρι,

εώρακε γλάρων εσμό[iii]

το δόλο να κιαλάρει!

   

Απ’ το ταγάρι ευωδιά

τον πήρε σπληναντέρου

που έφτασ’ ως τις άκριες

του έσχατου …εντέρου!

   

Εθόλωσε το μάτι του

με τούτο το προσφάϊ,

κι ένα …λιμπό θα έδινε,

το «δόλωμα» να φάει!

    

Σπληνάντερα προσήνεγκον

για δόλωμα οι «μαύροι»…

(μην τάχα …εκβλαχίστηκαν

οι των σαλτσίνων λάβροι;)

    

Μην ήταν… εγχειρήσεως

«περίσσευμα» μορίων

και τό’χουνε στα μέρη τους

για δόλωμα ιχθύων;

    

«Πέριξ του Μπούμστου και πιο κει,

στην …Άπω Τριχωνίαν,

δολώνουνε με έντερα…»

κατά τον Παυσανίαν!

   

Εικάζω ουν πως έντερα,

λεπτά και …υποφύσεις,

αν περισσεύουν, κέκτηνται

τας αναλόγους «χρήσεις»!

   

Όμως τού ντόκτορος Λεό

ο άσσος στο μανίκι,

ήτανε πάντα οι …ραφές

που σπούδασε στον Μπρίκη!

    

Γι’ αυτό λοιπόν απ’ άντερα

δεν περισσεύει …τσόντα,

μόνο καμμιά …σκωληκοειδής

έχει (για δόλο) φόντα!

   

Αυτό το βρίσκω θεμιτό,

μιας κι είμαστε …αρόδο[iv]

για σκώληκες θαλάσσιους,

(ειρήσθω εν παρόδω).

   

Σκουλήκια άλλων χρήσεων

(“πολιτικά” και “βδέλλες”)

υπάρχουν να καλύψουνε

το δρόμο για …Βρυξέλλες.

      

Μα κείνα που μαζεύαμε

απ’ της συρμής τον πάτο,

έγιναν είδος σπάνιο,

κατά τον Λυμπεράτο.

    

Μια τα λιπάσματα από δω,

μια από κει σκουπίδια,

αντί σκωλήκων στην τονιά

θα βάζουμε …αρτίδια!

    

Οπότε, τα σπληνάντερα,

συκώτια και γλυκάδια

θα έχουν για προορισμό

τονιές και παραγάδια!

    

Εκτός κι αν απαγόρευση

ξανάρθει από …ΕΟΚ,

όπως παλιά που σήμανε

στο …κοκορέτσι «γιοκ»!

      

 Η «τελευτή» των αντεριών

στον πάτο τών καυστήρων

προσβάλλει την παράδοση

με ένα πνεύμα …«στείρον»!

    

Σπληνάντερο, ως προσφορά,

(και κοκορέρσι, ίσως)

εδέχθη απ’ τον …Σόλωνα

κι ο μυθικός ο Κροίσος!

    

«Τέτοια πεσκέσια» δήλωσε

ο είς τών Αναργύρων

«δεχόμεθα μετά χαράς

και κάνουμε τον …Πύρρον!»

   

Η οδηγία της ΕΟΚ

«Γιαβόλ στα μπινελίκια»

ξεψύχισε …αδιάβαστη

στου Δία τα τσιφλίκια.

   

Αφού ετρέλαναν ομού,

λαούς και αγελάδες,

για στόχο έβαλαν μετά

τις σουβλιστές …εντράδες!

   

Τους …μάραναν τα άντερα

και οι αθώες σπλήνες,

ενώ στουμπώναν αφειδώς

τον κόσμο …διοξίνες!

   

Τρώνε τα γουρουνόξυγκα

σα νά ’ναι …αμβροσία

τα μπέϊκον και τα λαρδιά

εν πλήρει αφασία!

   

Κλαίνε και τάχο κόπτονται

για τη χοληστερόλη,

αλλά «μπουρλότο» έκαναν

την οικουμένη όλη.

   

Ουράνιο ποτίσανε

τους  Σέρβους με γκιγούμια…

καιρός να πουν πως «…κόβεται

κι η άχνη στα λουκούμια»!

     

Γι’ αυτό εμάς τα …τρίχωνα

δεν μας επηρεάζουν

και οι γαρδούμπες εν σειρά

στα πιάτα μας αράζουν!

   

Ταύτα ενεστερνίσθησαν

οι δυό αρσισουβλίστες

και γίνανε των …σουβλιστών

απόστολοι και χρήστες!

   

Έτσι λοιπόν στ’ αγκίστρια

εδόλωναν …μεζέδες,

τα ψάρια εκαλόμαθαν

και ζήταγαν …κεφτέδες!

   

Άνοιξε, φευ, κι η όρεξη

του ευφαντάστου μούτσου

«…φέρνω και σπλήνα γεμιστή»

εδήλωσε τού Τσούτσου!

    

Πριν τα μισά τ’ Αυγούστου,

στην Πλώσταινα οι  ιχθείς

απέχουν από κρέας

γιατί είναι …ευσεβείς!

   

Σήκωσαν άγκυρα λοιπόν

να πάνε προς Τουρλίδα,

μήπως και βρουν στα ανοιχτά

αλλόθρησκη  πανίδα!

   

Τα ψάρια που αρταίνονταν

ερχόνταν από Πάτρα

μα ήθελαν …κοκκινιστό

και κατσικάκι γάστρα!

   

Ο μούτσος εμαγείρευε

και τάϊζαν οι άλλοι…

Ρίξαν χαλβά τού κουταλιού

μα τίποτα και πάλι!

    

Τα ψάρια καλοπέρναγαν

και γίναν όλοι φίλοι,

κάποια ρωτούσαν τον Λεό:

«Μην έχει και σταφύλι;»

   

Σε λίγο φέραν …κέτερινγκ

για να τα βγάλει πέρα…

Λες κι αρμαθιάζανε καπνό

τούς φάνηκε η μέρα!

   

Καθώς ο ήλιος άρχισε

στη δύση να ζυγώνει,

στην πετονιά ετσίμπησε

ένα στραβό …γλαρόνι!

    

Ο «ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ», σκέφτηκαν,

μας λοιδωρεί και πάλι,

ο μούτσος δε εγρύλισε

«…χρειάζεται  τσουκάλι!»

     

Τον «ΤΕΙΡΕΣΙΑ» γενικώς

τον είχε εις την μπούκα,

λόγω Φανού που ύμνησε

τον νιοφερμένο Ζούκα!

     

Τον γλάρο χαρακτήρισε

φασίστα και ρουφιάνο,

εγκάθετο τής δεξιάς

και κάτι παραπάνω!

   

Οι άλλοι τού αντέτειναν

πως δίκαιο κι αν έχει,

ο γλάρος είναι οιωνός

και μάλλον κάτι τρέχει.

   

Μπορεί και μετεμψύχωση

να ήταν του Γλαρόνα

κι αυτό διαπιστώθηκε

από την …αφεδρώνα[v]!

     

Ο οιωνός τούς έλεγε

«Βρέστε τον Κωσταντάρα

γιατί κατά πως είδατε

τα κάνατε …μαντάρα!»

    

«Πάρτ’ απ’ αυτόν πέντε κιλά

και πέντε από πάγκο,

με βούρλο αρμαθιάστε τα

κι ουδέποτε με σπάγγο!»

    

 «Μη βγάλτε άχνα πουθενά

πως πιάσατε γλαρόνι,

γιατί αν φτάσει στον Φανό

ο …Λούλης δεν σας σώνει!»

    

«Κι άλλη φορά μην …παίζετε

με τα  καπεταν’λίκια,

κάτι  εμάθαμε κι εμείς

πηδώντας τα …σταλίκια!»

    

«Οι καπετάνιοι κι οι αρχηγοί

γεννιούνται απ’ τη φύση…

Τέτοια “κουσούρια” απαιτούν

εκ γεννετής μια …κλίση!»

       

Εικάζω πως αν έπαιρναν

μαζί τους τον Θωμά

τουλάχιστον …κεφάλους

θα ψάρευαν θαμά[vi]!

    

Ο γλάρος ξαγκιστρώθηκε

μετά χαράς εκδήλου

κι εσθίοντας σπληνάντερο

επέταξε τ’ αψήλου.

       

Λίγο μετά εφύσηξε

μια γραιγοτραμουντάνα

και μ’ ένα «βίρα» οι γιατροί

την έκαναν κοπάνα!

    

Β. Αρτίκος

Φωτογρ.: Β. Αρτίκος

 
 
 

     

 

  


     

 

  


 

 

 

 

[i]  «Τειρεσίας»: Ομάδα σκοποβολής με …ειδικές ανάγκες!

[ii]  βατσιμάνης, ο: φύλακας πλοίου σε λιμάνι (< αγγλ.watch man)

[iii]  εσμός, ο: σμήνος, συγκέντρωση (<αρχ. έζομαι = κάθομαι)

[iv]  αρόδο:  (επίρρ.) σε αναμονή (<βενετ. rota), για πλοία που περιμένουν έξω από λιμάνι χωρίς να αγκυροβολήσουν.

[v]  αφεδρών, η: ο πρωκτός (<αρχ. αφεδρών < από + έδρα)

[vi]  θαμά: (επίρρ.} συχνά (<αρχ. θαμά > θαμών)

 

Φωτογρ. Β. Αρτίκος

Φωτογρ.: Β. Αρτίκος

 

 
 
 

     

 

  


     

 

  


 

 

 

 

[i]  «Τειρεσίας»: Ομάδα σκοποβολής με …ειδικές ανάγκες!

[ii]  βατσιμάνης, ο: φύλακας πλοίου σε λιμάνι (< αγγλ.watch man)

[iii]  εσμός, ο: σμήνος, συγκέντρωση (<αρχ. έζομαι = κάθομαι)

[iv]  αρόδο:  (επίρρ.) σε αναμονή (<βενετ. rota), για πλοία που περιμένουν έξω από λιμάνι χωρίς να αγκυροβολήσουν.

[v]  αφεδρών, η: ο πρωκτός (<αρχ. αφεδρών < από + έδρα)

[vi]  θαμά: (επίρρ.} συχνά (<αρχ. θαμά > θαμών)

 

Φωτογρ. Β. Αρτίκος

Φωτογρ.: Β. Αρτίκος

 

 

 

 

 

Advertisements

~ από MAKIS στο Σεπτεμβρίου 25, 2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: