ΚΑΨΑΛΙΣΜΑΤΑ

ΚΑΨΑΛΙΣΜΑΤΑ

Μείζον πρόβλημα επέπρωτο να ανακύψει στην Ιερή μας Πόλη μετά την απόσυρση, λόγω γήρατος, του ηρωϊκού μπάρμπα Μάκου Λιάκατα από τον ρόλο του ως Χρήστου Καψάλη, στα πλαίσια των επετειακών εκδηλώσεων της Εξόδου του Μεσολογγίου. Όχι γιατί εξέλιπαν από την πόλη μας τα σκελεθρωμένα σώματα, τα μαγλιβεροειδή κλιτσνάρια, οι σουφρωμένες παρειές, τα πλισοειδή κάλλαια, τα μπουχαροειδή ύψη, οι στεντόρειες φωνές και τα πατριωτικά αισθήματα. Η συγκέντωση όμως όλων αυτών των χαρακτηριστικών και ο ιδανικός συνδυασμός τους σε ένα και μόνο πρόσωπο, όπως αυτό του μπάρμπα Μάκου, ήταν μια ανεπανάληπτη και ευτυχής συγκυρία που εξυπηρέτησε το δρώμενο της της «Ανατίναξης του Καψάλη» για πάνω από μισό αιώνα!

Μεμονωμένα τα χαρίσματα ταύτα ή συνδυασμό ενίων εξ αυτών θα μπορούσε ευκόλως να ανεύρει ο «εξοδικός» σκηνοθέτης, χωρίς σκέψη και .χωρίς …έξοδα, σε πληθώρα συμπατριωτών μας. Όμως, η οργανωτική επιτροπή, έχουσα εισέτι νωπή την εικόνα του Λιάκατα – «Καψάλη», δεν επεδίωξε να λύσει το πρόβλημα …ομοιοπαθητικά, αλλά υπερβαίνοντας τα εσκαμμένα, επέλεξε εσκεμμένα άτομο συνδυάζον τα ακριβώς αντίθετα χαρακτηριστικά (πλήν εκείνου της φωνής και, φυσικά, της φιλοπατρίας) επιδιώκοντας, μέσω του ξαφνιάσματος  που θα προκαλούσε, να ελαχιστοποιήσει τις αντιδράσεις. Έτσι κατέληξε στην επιλογή του Ιωάννη Μαγδαληνού, γνωστότερου ως Γκαβόγιαννου, τέως συζύγου της συντρόφου της Γαβριέλας! Ήτοι μάγουλο βερίκοκο, σκελετική δομή βαρέως τύπου, χαμηλό κέντρο βάρους και ευρεία περιφερειακή ανάπτυξη. Φτυστός ο …Καψάλης, απ’ την ανάποδη. Δηλαδή, Καψάλης PLUS! Αλλά από φωνή …καμπάνα, σαν τον καπετάνιο του, τον Σακεριανό. Τελικά, αυτή η παρέα παράγει …Προέδρους, Καψάληδες, φαρμακοτρίφτες, κολλητούς ιερωμένων και καλλικέλαδα αηδόνια, ενώ  εξάγει …Χρώματα! Προσπαθώντας τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής να δικαιολογήσουν το …«ευτραφές» της επιλογής τους, κατέφυγαν στον ιατρόν Μπλίκαν όστις παρετήρησεν ότι «…υπό συνθήκας λιμού, ένθα είναι πιθανή η κατανάλωσις φυτικών και ζωϊκών ειδών μη υπαγομένων στο σύνηθες διατροφικό φάσμα ενός πληθυσμού, υπάρχουν πολλές περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι παρουσιάζουν μία διαταραχή στην περιοχή της κοιλιάς (νευρογενή ή σπαστική κολίτιδα ή σύνδρομο του ευερέθιστου έντερου), η οποία εκδηλώνεται με τυμπανισμό και αέρια. Υπ’ αυτή την άποψη το ενδεχόμενον ενός …παραφουσκωμένου Καψάλη δεν θα αποτελούσε ιστορική αντίφαση…». Η επιστημονική αυτή τεκμηρίωση ανακούφισε και δικαίωσε την επιτροπή για την επιλογή της. Ο νέος Καψάλης γεννήθηκε. Ζήτω ο Γκαβοχρήστος Καψάλης! Τα πάντα κύλησαν ομαλά και κατανυκτικά εκείνη τη νύκτα της 19ης Απριλίου του 2002, ανήμερα τ’ Άϊ-Λαζάρου. Ο χρονογράφος σημείωνε:

Ο Γκάβος κοίταγε ζερβά

μα δεξιά θωρούσε

τη δάδα στην πυρίτιδα

με δέος σαν βουτούσε!

Πριν πληροφορηθώ τα της επιλογής του Γκαβόγιαννου για το ρόλο του Καψάλη, δεν απέφυγα την πρόκληση να μην μπω νοερά στο ρόλο του «εκλέκτορα» και ομολογώ πως  βασανίστηκα αρκετά πελαγοδρομώντας μεταξύ των δυνητικών «υποψηφίων», γεγονός που με έκανε να εκτιμήσω έτι περαιτέρω το έργο της οργανωτικής επιτροπής, έστω και αν απαιτήθηκε η επιστημονική συνδρομή του δόκτορος Μπλίκα για τη δικαίωση της επιλογής της.

Πάντως, πρέπει νας σας εκμυστηρευθώ, πως σαν πρώτη επιλογή ήρθε στο μυαλό μου η σεπτή φιγούρα του αειμνήστου Καπετάν – Χωνάρα, Θεός σ’χωρέσ’ τον, που αν ζούσε θα ήταν ιδανικός για τον ρόλο. Στις όποιες αντιρρήσεις περί του «κουσουριού» του, θα μπορούσε κανείς να αντιτείνει πως αυτό θα έδινε μια σφαιρικότητα στην επιλογή του ως εκφράζον το επαχθές σημείο της Εξόδου, το γνωστό και ολέθριο «πίσω»! Δυστυχώς, δύσκολα θα υποστήριζα το ίδιο και για τον διάδοχό του …Καπετάν Γιωργάκη, προκαθήμενο του άξονος των Ψ, αφού η «σέρνουσα» χροιά της φωνής του θα μετέτρεπε το δρώμενο της «ανατίναξης» σε … σαπουνίζειν – όπερα. Όπερ άτοπον! Ίσως να ήταν η ιδανική λύση σε ενδεχόμενη ενσάρκωση της… «Μεσολογγίτισσας» που εικονίζεται στον πίνακα του Ντε Λανσάκ, όπου όμως θα είχε να ανταγωνισθεί τον …φιλέλληνα La Gouvά και τη Γαβριέλα, τέως «πεθερά» του Γκαβόγιαννου!

Ξεκινώντας το «μσοδρόμσμα» για την αλίευση του ιδανικού «Καψάλη» ήταν σχεδόν αδύνατο να μην ξεκινήσω από την κολυμβήθρα του γενετικού υλικού της λεβεντιάς, δηλ. την «Διεθνή Αδελφότητα Μνήμης κ.λ.π.» που περιλαμβάνει ως μέλη της (σύμφωνα με το καταστατικό της) απογόνους πεσόντων, καμνόντων, εξελθόντων, διασωθέντων αγωνιστών και λοιπών Ελλήνων τε και Φιλελλήνων κατά τις τρεις πολιορκίες και την Έξοδο. Επειδή όμως έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς, από τοπικούς δημοσιογραφικούς κύκλους, αμφιβολίες ως προς την αυθεντικότητα της κατωγωγής ενίων εκ των φερομένων ως «απογόνων», ενα τεστ DNA που θα έδινε απαντήσεις και θα διέλυε αμφιβολίες, θα ήταν και χρονοβόρο και πολυέξοδο. Άλλωστε δεν θα ήταν εύκολο να βρούμε και χορηγό, μιας και το «μέσον» που είχαμε στον ΟΠΑΠ πήρε προσφάτως σύνταξη, λόγω γήρατος. Έτσι λοιπόν, αναπόφευκτα η σκέψη μου με οδήγησε σε συγγενικό μου πρόσωπο, μέλος της αδελφότητος, τον εξάδελφό μου Ξενοφώντα για του οποίου την καταγωγή, πέραν της δική μου μαρτυρίας (ενδεχομένως υποκειμενικής) συνηγορεί πληθώρα βυζαντινών κειμένων, μεσαιωνικών δέλτων, αλλά και ο ίδιος ο…Φαλμεράϊερ. Ου χρείαν έχομεν λοιπόν από τεστ DNA, αφού η ευγενική και ηρωϊκή καταγωγή του, πλην των ντοκουμέντων, καθρεφτίζεται στην όψη της …ρινός την γρυποειδή και στην ελιά (του τύπου «θρούμπας») που το χείλος του κοσμεί. Εν τούτοις, παρά το γεγονός ότι διέθετε, πλην της καταγωγής του, και πλείστα εκ των απαιτουμένων προσόντων – σημειωθήτω σε αξιοζήλευτο βαθμό – ήτοι ωριμότητα (κοινώς …γούρμασμα), πλισέδες παντός είδους, πατριωτικό φρόνημα ακραιφνές και μακροχρόνια εμπειρία σε …δάδες, εγγενές πρόβλημα …ηλικιακής και χρωματικής δεοντολογίας τον καθιστούσε a priori μη επιλέξιμο. Τουτέστιν, είναι παραπάνω από βέβαιο ότι θα έθετε βέτο ως προς την χροιά της Καψαλείου κεφαλής, αρνούμενος να μετακινηθεί από το καταξιωμένο κομοδινί στό …γεράσμιο λευκόχρουν του ήρωος. Μετα βίας θα υποχωρούσε προς το …σερβαντί, αλλά ουδέποτε θα ενέδιδε εις την ατίμωση του λευκού. Θα ήταν αδιανόητο, εν μία νυκτί και χάριν της παραδόσεως, να θυσιάσει τον τιτάνειο αγώνα του για τη συντήρηση του ηλικιακού του επιπέδου στα όρια του «-ήντα» και να καταβαραθρωθεί στα γούπατα του απεχθούς «-όντα»! Δεν θα επρόκειτο πλέον για την «Ανατίναξη του Καψάλη» αλλά για την «Αυτοπυρπόληση του Ξενοφώντος».

Καλύτερα μιας ώρας

παιδί …κομοδινί,

παρά σαράντα χρόνια

λευκός στην κεφαλή!

Έτσι λοιπόν …καψαλίστηκε άδοξα το καλύτερο χαρτί της πόλης μας για το ρόλο του Καψάλη. Μετά απ’αυτή την απογοήτευση επόμενο ήταν να στραφώ στην Άϊ-Συμιώτικη παρέα μου, την σφύζουσα από λεβεντιά και περηφάνεια, παρά την αποχώρηση του Ευειδούς. Όμως, παρά την καλή διάθεσή μου και το εξ ίσου καλό …μάτι με το οποίο αντιμετώπισα όλες τις πιθανές υποψηφιότητες, το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. Για ιστορικούς λόγους, αναφέρω δειγματοληπτικά τους λόγους μη επιλεξιμότητας των σπουδαιοτέρων υποψηφιοτήτων:

O επί κεφαλής της παρέας μας καπετάν Θωμάς, παρά το γεγονός ότι «φέρνει» εξαιρετικά του Καψάλη (φτυστός με την αντίστοιχη προτομή του Ηρώου) αποκλείστηκε γιατί υπό την ιδιότητά του ως Γενικού Γραμματέως της Τ.Ο. κοινοβουλευτικού κόμματος, περιλαμβάνεται πλέον μεταξύ των επισήμων προσκεκλημένων των εκδηλώσεων. Πέραν αυτού η περιοδικώς ταλανίζουσα αυτόν ισχυαλγία δεν θα του επέτρεπε να άρη ούτε πασχαλινή λαμπάδα, πολλώ δε μάλλον τον δαυλό του ηρωϊκού Καψάλη. Τέλος, η άνοδός του στην σχετική εξέδρα, λόγω του υψηλού κέντρου βάρους του, θα δημιουργούσε προβλήματα ευσταθείας στην κατασκευή με απρόβλεπτες συνέπειες.

Ο Επίτιμος Καπετάνιος θα ήταν ίσως η πλέον ενδεδειγμένη λύση, εάν δεν υπήρχε ορατός ο κίνδυνος να απαιτήσει, λόγω μακροχρονίου αισθηματικής πυρπολήσεως, να ανατιναχθεί ομού μετά της μπαρουτοκαπνισμένης Μαρίνας. Οι ηγερίες των γερασμίων ουδέποτε γηράσκουν!

Ο Ρίτζ είναι βέβαιο πως θα αναβάθμιζε το ρόλο του Καψάλη είτε παραγγέλνοντας τη φουστανέλα του στον …Gucci είτε εισάγοντας την …ηλεκτρονική ανάφλεξη της πυρίτιδας. Αντικειμενικά όμως δεν θα μπορούσε να συμβιβαστεί με δύο πράγματα. Πρωτίστως με τον τίτλο του …«νεκροθάφτη», όπως αυτός προέκυψε από τους στίχους «…κρατά για νεκροθάφτη του τον Χρήστο τον Καψάλη!» και δευτερευόντως με την ιδέα ότι αυτός και ο λοιπός πληθυσμός της πυριτιδαποθήκης θα πήγαιναν στον άλλο κόσμο χωρίς να έχουν γευτεί …καπνιστό σολωμό! Ένας τρίτος λόγος είναι ότι και μόνο με την ιδέα του εικονικού θανάτου, θα προμηθεύοταν όλες τις …σκορδοπλέχτρες της περιοχής, γεγονός που θα δημιουργούσε γενικότερα προβλήματα στην παρασκευή της αλιάδας, παραδοσιακού εδέσματος της Κυριακής των ΒαΪων.

Ο Κώστα Κούστα αποκλείστηκε λόγω υπερβολικού ύψους. Ιστάμενος επί της εξέδρας με τον δαυλό ανά χείρας θα έμοιαζε περισσότερο με τον …Κολοσσό της Ρόδου και λιγότερο με τον γέροντα Καψάλη. Επί πλέον η φωνή του καίτοι ενδιαφέρουσα – αηδόνι του Άϊ – Λαζάρου γαρ – απείχε πολύ από το να χαρακτηρισθεί ως στεντόρεια! Θα έπρεπε να μετακληθούν και ν’ ανέβουν στην εξέδρα όλα τ’ αηδόνια, Κλεισούρας κι αμπολιάς αντάμα, για να βγάλουν σε πέρας τα λόγια του Καψάλη! Κρίμα και πάλι κρίμα γιατί ως γείτων τ’ Άϊ – Λαζάρ’ ήταν εξοικειωμένος με το …λειτούργημα του «νεκροθάφτη»!

Εάν οι Προεστοί ανατινάζονταν μαζί με τις πυριτιδαποθήκες, τότε ποιοι θα κυβερνούσαν αυτή τον τόπο; Έτσι συνοπτικά, αποκλείστηκε ο Σαλούρος από Καψάλης! Άλλωστε η Ασπασία τον προτιμούσε ως …Καπποδίστρια.

Τη λευκότητα της κεφαλής του Μαγκλάρα θα εζήλευε κι ο ίδιος ο Καψάλης. Η κήλη του όμως δεν θα του επέτρεπε να σηκώσει ούτε σβυστό σπερματσέτο. Άσε που η Τζόγια του τον έβλεπε πάντα σαν …Όθωνα, ενώ η ιδία δυσκόλως θα απεμπολούσε το προνόμιο του διακριτικώς …«καψαλίζειν».

Ο Φανός αυτοεξαιρέθηκε για να μην στενοχωρήσει τον μέντορά του Καλαβρούζο όστις επίστευε πως ο …παρα-ποιητής θα είχε καλύτερες προοπτικές σαν …Τειρεσίας παρά σαν Καψάλης. Επί πλέον, και με δεδομένο το γεγονός ότι ο ξάδερφός του ο Ξενοφών είχε εξειδικευτεί στο κουβάλημα δίσκων παντοίων τελετών και μνημοσύνων, εάν ο Φανός έπαιζε τον «Καψάλη – νεκροθάφτη», τότε το πιθανό επόμενο βήμα θα ήταν να αναβιώσουν ομού την επιχείρηση του μακαριστού …Σωλήνα! Ωσαύτως ο Φανός, ως παλιός «εκδότης», εποφθαλμιούσε το ρόλο του Μάγερ, τον οποίο όμως είχε πραξικοπηματικά καπαρώσει ο Γάϊδαρος, παραμερίζοντας τον Θεό των «Μεσολογγίτικων Χρονικών» από τις όποιες διεκδικήσεις του!

Μετά απ’ όλους αυτούς τους αποκλεισμούς και τις εξαιρέσεις, δεν ήταν λογικό και επόμενο πως θα κατέληγα εν τέλει στους …Μπλικαίους; Εξ αυτών, ο μεν μικρότερος θα βρισκόταν ευλόγως μεταξύ των υπό ανατίναξη …γυναικοπαίδων, ενώ ο μεγαλύτερος, ο γιατρός, θα είχε – λόγω ιδιότητος – ανειλημμένες υποχρεώσεις στα …εξωτερικά ιατρεία του αγώνα. Ο Απόστολος, ως αρχιτέκτων, θα έκανε μερεμέτια στις ντάπιες και στο τείχος, ενώ τις ελεύθερες ώρες θα βοήθαγε τον …Μάγερ. Έτσι μοιραία κατέληξα στον …αδερφό του γιατρού, τον λαοφιλή Νίκο. Όμως, παρά τη …μεροληπτική διάθεσή μου να τον επιλέξω για Καψάλη, ένα …προτέρημά του, που έμελλε να αποδειχτεί ντεζαβαντάζ, δεν αβάνταρε την πρόκρισή του. Δεν ομιλώ περί του …χαίνοντος έρκους οδόντων. Θα ήταν πολύ πιθανό και λογικό, πως και ο Καψάλης, λόγω ηλικίας, κακουχιών, και ελλείψεως …Παπάρα, να είχε μια ανάλογη οδοντοστοιχία! Επίσης δεν αναφέρομαι στο υπέρβαρον της σωματοδομής, κάτι που αντιμετωπίστηκε επιστημονικώς υπό του ντόκτορος αδερφού του. Αναφέρομαι στην αστείρευτη διάθεσή του για χιούμορ, που είναι παραπάνω από σίγουρο πως θα οδηγούσε τον «Καψάλη», απευθυνόμενο προς το πλήθος, να αστειευτεί λέγοντας: «Δε μ’ λέτε, πριν βάλω φώκο στου μπαρούτ’ να σας που ένα τιλευταίο αντιλικιώτκου;». Ως προβοκατόρικες θεωρώ και τις δύο παρακάτω απόψεις, που κάποια στιγμή είχαν πέσει στο τραπέζι της επιτροπής, σχετικά με την ξεχωριστή αυτή συνομοταξία των Μπλικαίων και το ρόλο που θα έπρεπε να διαδραματίσει κατά τη μεγάλη στιγμή της Εξόδου. Σύμφωνα με την πρώτη, και άκρως …ρατσιστική πρόταση, θα έπρεπε οι Μπλικαίοι να πυρποληθούν συλλήβδην και αδιακρίτως στην πλέον πρόσφορη και …αποτελεσματική ανατίναξη, ώστε να εξαφανιστεί το σχετκό …μπλικογονίδιο! Σύμφωνα με τη δεύτερη, πατριωτική μεν αλλά και ταυτοχρόνως κακόβουλη, θα έπρεπε οι Μπλικαίοι, με επικεφαλής τον Νίκο, να αποτελέσουν την εμπροσθοφυλακή της Εξόδου, ώστε δια του προκαλουμένου …τρόμου στις τάξεις των απίστων, να επέλθει πανηγυρική νίκη. Στην πρώτη περίπτωση θα άλλαζε ή …όψη της πόλης και στη δεύτερη ο …ρους της ιστορίας. Και τότε δεν θα είχαμε ούτε …Βαγιώνε, ούτε συλλόγους απογόνων. Θα είμασταν και μεις ένα μάτσο απλοί Έλληνες σαν τους γείτονές μας τους …Φουλισταίους! Αμήν.

Για όσους τυχόν εξέλαβαν τα παραπάνω ως οιονεί ιεροσυλία, τίθεμαι στη διάθεσή τους για …πυρπόληση! Τουλάχιστον ας βγεί ένας «Καψάλης» απ’ όλον αυτό τον κόπο! Αλλιώς ας βολευτούμε με τον Γκαβόγιαννο και ου δι’ άλλον ερευνούντες, μηδέ αλληθωρούντες. Αυτές είναι δουλειές με φούντες! De profundis.

Φ. – 4/5/08

 

Advertisements

~ από MAKIS στο Μαΐου 6, 2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: