Του Ενάγοντος Όνου

Ο γάϊδαρος “Νικηταράς ο Ανθρωποφάγος” 

 ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ ΟΝΟΥ

 (Ο Ενάγων τοις Μετρητοίς)

                   

Ο Γάϊδαρος εθίχτηκε

που απεκλήθη όνος

κι εν τω γαστρί τον σούβλισε

της Θέμιδος ο πόνος.

                 

Στο μονοπώλιο της φθοράς

και της ασυδοσίας

του ήρθε κατακέφαλα

ιός της παρρησίας.

                

Οίστρος τον τσίμπησε λοιπόν

κι εσκέφθη να μηνύσει

τον …»ΔΙΑΥΛΟ» μετά Φανών

ους είχε υποδαυλίσει!

               

Ήταν η μέρα γιορτινή

κι η αίθουσα γεμάτη

να δούνε τον ενάγοντα

με «συμπαθείας» μάτι!

                   

Ο δικαστής εκάλεσε

τον Όνο να προσέλθει

και έκρουσε τον κώδωνα

ίνα σιγή επέλθει.

           

«Ανάβηθι ενάγοντα

κι ειπέ μας τ’ όνομά σας…»

«Γάϊδαρος κυρ-πρόεδρε,

με τη …συμπάθειά σας!»

                  

«ΓΑΪΔΑΡΟΟΣ;τ’ άκουσα καλά

ή βούλωσε τ’ αυτί μου;»

«… και δή …γαϊδουρότατος,

η πιο σωστή εκδοχή μου!»

             

«Υπάρχει τις …κτηνίατρος

στην αίθουσα εδώ;

Ψυχοπαθές μου φαίνεται

το ζωντανό αυτό!»

               

«Κυρ-πρόεδρε ουκ έχομεν

εκ κτηνιάτρου χρείαν …

δηλώνω ως συνήγορος

την ταυτοπροσωπίαν !»

                  

«Ιδού το Ευαγγέλιο

και θέσε την… οπλή σου

να πεις ότι ορκίζεσαι

να βγάλεις τη …χολή σου!»

               

«Κυρ-δικαστά από χολή

την έχω βγάλει όλη …,

μπορώ να βγάλω … ίκτερο

και φουλ …χοληστερόλη!»

                

«Επίσης ‘γώ ορκίζομαι

σε …κατσαρόλα μόνο

και μάλιστα «ταχύτητος»

για να μην χάνω χρόνο!»

                      

«Χύτρα εδώ δεν έχουμε,

βάλτε σανό δεμάτι

κι ορκίσου πριν εκνευριστώ,

Γάϊδαρε ακαμάτη!»

               

«Ορκίζομαι κυρ Πρόεδρε

να βγάλω τ’ άντερά μου,

τον ίκτερο, το πάγκρεας

και πέτρα απ’ τα νεφρά μου!»

                 

 «Δεν ήρθες για εγχείρηση

ή για σκωληκοειδίτη

και βγάλε κείνο τον μπερέ

να δούμε τον …φεγγίτη!»

                 

«Αν ξέρατε, κυρ-πρόεδρε,

τι είναι ο μπερές …

κι ο Ρήγας θα τον ήθελε,

αυτός απ’ τις …Φερρές!»

                      

«Μ’ αυτόν εγώ …καπέλωσα,

εκτός απ’ την φαλάκρα,

τον Μάη, τον …Νοέμβριο

και τα παντοία …άκρα!»

                  

«Άσε τον Μάη ήσυχο…

μαγιόξυλο μην πάρω

και να μην πω το κλασσικό

για τον «κακό σου φλάρο»

                   

«Είδα και το κουρίκιουλουμ,

μέσ’ την δικογραφία,

που γράφεις ότι άλλαξες

τον ρουν στην ιστορία!»

             

«Λίγοι το ξέρουν, δικαστά,

κι ο Σαρτρ δεν ζει ακόμα,

να πει πως επηρέασα

το Γαλλικό το …κόμμα!»

              

«Βρε Γάϊδαρε δεν παίζατε

μ’ αυτόν …μακρυά γαϊδούρα

και όταν σε φασκέλωνε

σε έλεγε …χαμούρα;»

               

«Έπρεπε τότε να δεχθείς

την έδρα στη…Σορβόννη

και άφησες μόνο τον …Σαρτρ

εκεί να …ξεσαλώνει!»

                 

 «¨Όταν μου πρότεινε ο …Ζαν

να εργασθώ ως ..λέκτωρ

στο μάθημα «ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΣ»

έκραξα ως ….αλέκτωρ!»

             

«Το Κόμμα είπε σύσσωμο

«μην το …παρατραβάτε»

και με συμβούλευσε ο Ζαν

«πιο νότια να πάτε»…»

                   

«Το ντοκτορά σου, Γάϊδαρε,

με θέμα «ΟΚΝΗΡΙΑ»

γιατί δεν το τελείωσες;

Ιδού μια απορία …»

                    

«Στο πρώτο εργαστήριο

«Η πλύση των πελμάτων»

χρειάστηκα τριήμερο

άνευ διαλειμμάτων!»

              

«Η σύγκλητος μου έδωσε

το ντοκτορά εν τάχει

με αριστείο τεμπελιάς

που άλλο δεν θα ..λάχει!»

                  

Ο Γάϊδαρος στοχαστικά

την μπερεδιά αποθέτει

κι ο πρόεδρος γαλήνιος

τις ερωτήσεις θέτει:

                

«Είστε λοιπόν ο Γάϊδαρος!

Για κάντε ένα κόπο

να πείτε που σταυλίζεσθε

σ’ αυτόν εδώ τον τόπο.»

                

«Μένω λιγάκι …εξοχικά

γιατί μέσ’ απ’ την Πύλη

όποιος με δει κάποια βρισιά

και μούτζα θα μου στείλει!»

                        

«Είστε …αξιαγάπητος,

απ’ ότι …αφηγείσθε!

Πέστε γιατί νομίζετε

αεί πως κυνηγείσθε!»

                       

«Με κυνηγά η …Δεξιά,

τ’ Απόκεντρο, το Κέντρο,

Συνασπισμός Αριστερών

κι η …απιδιά, ως δέντρο!»

                  

«Η ΑΠΙΔΙΑ;;; Ενάγοντα,

με ζώνουν τα φίδια …»

«Κυρ-δικαστά όλοι μου λέν’

«μας έπρηξες τ’ απίδια» …»

                        

«Για πες μου τι επάγγελμα

ασκείς εις την ζωή σου

και τίνι τρόπω,. Γάϊδαρε,

κερδίζεις την φορβή σου;»

                  

Κάτω στ’ ακροατήριο

επήλθε θυμηδία…

ο Γάϊδαρος ογκάνισε

κι ιδού η … ονωδία!

                 

«Ιστορικός, φιλόσοφος,

εκδότης, ποιητής,

σουλατσαδόρος δίκυκλος

και …παλαιός -ιστής!»

               

«Λιανά λιγάκι κάντε μας.

συνήγορε, το … -ιστής!»

«…Ρεβιζο – ανεπρόκοπος

ξαπλο – κομμουνιστής!»

                     

«Τέτοια προσόντα Γάϊδαρε

δεν είδα έως τώρα!»

«Που να με δείς, κυρ-πρόεδρε

και ξάπλα στην αιώρα!»

                     

 «Κάνεις αιώρα, Γάϊδαρε,

κι ασκείς τοιούτον …σπορ;»

«Πρωταθλητής, κυρ-πρόεδρε,

και μάλιστα με …σκορ!»

                       

«Μην με ταράζεις Γάϊδαρε!

για πες τις επιδόσεις …»

«Οχτάωρο, το σύνηθες

και έξη στις …εκπτώσεις!»

                   

«Έχεις παιδί μου κάποιονε

για να σου δίνει ώσεις;

Η κούνια είναι δύσκολη

μα ώσπου να τη …στρώσεις!»

                  

«Και τι νομίζεις σπούδασα

στας δυτικάς τας χώρας;

Την κίνηση άνευ φοράς

της κλασσικής …αιώρας!»

                   

«Εφηύρες το …αέναον

κι ου χρείαν έχεις ώσεων

ή ψεύδεσαι ασύστολα

για χάρη εντυπώσεων;»

                          

«Έχω μοτέρ κυρ-πρόεδρε

που δίνει τις ωθήσεις …

δεν βρίσκεις πια εθελοντή

στο τσάμπα ν’ ακουμπήσεις!»

                                                            

«Εκπλήσσομαι απ’ το σφρίγος σου

κι απ’ τον δυναμισμό σου,

μα πότε είσαι εύκαιρος

για το ποδήλατό σου;»

                                            

«Όλα και όλα, πρόεδρε,

αυτά είν’ …κεκτημένα!

Κι εδώ κάνω οχτάωρο

με τα ρεπό …κομμένα!»

                                         

 «Ώρες οχτώ ποδήλατο

κι άλλες οχτώ αιώρα!

Ποτέ δεν …ξεκουράζεσαι;

κοιμάσαι καμμιάν ώρα;»

                      

«Σαν …εργαζόμενος κι εγώ

και λόγω ηλικίας,

κοιμάμαι εν οχτάωρο

για λόγους …ασφαλείας!»

                   

« Αιώρα και ποδήλατο

μας κάνουνε δεκάξη …

κι ώρες οχτώ ο ύπνος σου …

η μέρα έχει πετάξει!»

                 

 «Αυτό σημαίνει, Γάϊδαρε,

πως γράφεις σαν καθεύδεις…

Ασπάζεσαι το πόρισμα

ή, φευ, το διαψεύδεις;»

                       

«Κυρ-δικαστά, το πόρισμα

είναι σωστό εν μέρει,

ουδέποτε τα κείμενα

τα έγραφα με …χέρι!»

                      

«Δεν μπαίνω σε προσωπικά

και …άλλα δεδομένα,

μα πες σε ποια «καθήκοντα»

τα χέρια έχεις …ταγμένα;»

                    

«Κυρ-πρόεδρε τα κείμενα

τα γράφω με το … πόδι,

γι’ αυτό και είν’ εξ ορισμού

με …κάλους και «ευώδη»!»

                     

«Την «ποίηση» υπηρετώ

σαν έχω …ονειρώξεις,

διό και δεν ενδείκνυται

σε χρόνιες …λοιμώξεις!»

                     

 «Παιδί μου πως απέκτησες

του γράφειν το «κουσούρι»

μήπως αρρώστησες βαριά

μικρό όντας γαϊδούρι;»

                  

«Νομίζω πως μου έμεινε

μετά από …κοκκύτη

ή κάποιο πλήγμα εκ «πλακιάς»

στον ασκεπή …φεγγίτη!»

                     

«Δεν βρέθηκε ένας γνωστικός

φίλος ή συγγενής σου

που να σου πει «ρε Γάϊδαρε

για κόψε το βιολί σου»;»

                       

«Τι κι αν βρεθεί κυρ – πρόεδρε

μια είναι η ουσία:

κόβει η πόρνη άραγε

ποτέ την …συνουσία;»

                   

«Σκληρή δουλειά κι απάνθρωπη

και …ανθυγιεινή!

Αχ! τι τραβάτε και εσείς

του …μόχθου οι ταγοί!»

                  

«Α! ευτυχώς κυρ-πρόεδρε

στη σύνταξη που βγήκα,

χιλιάδες αιωρόσημα

μου κόλλησαν στο Ι.Κ.Α. ….»

                  

«Ελπίζω μην τα σάλιωνες

μονάχος σου παιδί μου!»

«Στο λείχειν είμαι ο πρώτιστος

στα όρια του Δήμου!»

                      

«Μπορούσες όμως, Γάϊδαρε,

να πας στον ΟΑΕΔ

να πάρεις ένα άνεργο

ή …σάλιο απ’ την ΟΝΕ-Δ

                     

 «Τον σίελο κυρ-πρόεδρε

τον έχω εξασφαλίσει …

δεν βρίσκεις πλάσμα στο ντουνιά

που να μην μ’ έχει φτύσει!»

                       

«Φτου σου, βρε βιοπαλαιστή

να μην σε αβασκάνω

 κι αν πάρω ‘»αποχρεμπτικό

θα έχεις …παραπάνω!»

                       

«Φλέμα το φλέμα, δικαστά

κατέστην …φλεγματώδης,

κι αν με κερνούσαν κάτι τις

θα ‘μουν και πνευματώδης!»

                      

«Λίγο κομμένος φαίνεσαι,

μην είν’ απ’ τους αγώνες;»

«Οι μύγες μεταλλάχτηκαν,

μου πιάνονται οι αγκώνες!»

                    

«Τα κωλομέρια ρόζιασαν

στη σέλα του διτρόχου,

μα γώ εκεί αγέρωχος

σε θέση …ηνιόχου!»

                     

«Και όμως αναγνώριση

κυρ-πρόεδρε καμμία!

Τι να την κάνω σαν διαβώ

την …υστεροφημία;»

               

«Καταλαβαίνω, Γάϊδαρε,

σ’ αυτές τις κοινωνίες,

οι άνθρωποι του πνεύματος

πετιούνται στις γωνίες…»

                      

«Να μην κομπάσω, πρόεδρε

και μην μεγαλαυχήσω

αλλά με πνεύμα δύναμαι…

μπαγράτσια να γεμίσω!»

                    

 «Μήπως το πνεύμα μπέρδεψες,

παιδί μου με το …σπέρμα,

σε έξεις μακροχρόνιες

θου, Γάϊδαρέ μου …τέρμα!»

                 

«Είναι μεσ’ την κουλτούρα μου

και δη …μετ’ ευτελείας,

ως «κάλος» γαρ φιλο-καλώ

μετά …επιμελείας!»

                 

«Αλλά ως είπες, πρόεδρε,

ποιος με αναγνωρίζει …

γι’ αυτό και η μανία μου

τις δυό οπλές οπλίζει!»

                  

«Στα μαγαζιά ισχυρίζονται

ένα καφέ δεν πίνεις,

ούτε νερό, ούτε ποτό,

δεκάρα δεν αφήνεις!»

                 

«Θέλουν να πουν κυρ – πρόεδρε

πως είμαι και τσιφούτης;

Τον Μαρξ και το «Κεφάλαιο»

ας διάβαζαν εν τούτοις!»

                  

«Εγώ εις την συσσώρευση

αρνούμαι να …συμβάλω

κι αδυνατώ το χέρι μου

στην τσέπη μου να βάλω!»

                  

«Μα αν βρεθεί τις χριστιανός

καφέ να σας κεράσει;»

«Τότε το «τσάμπα» δύναται

τον Μαρξ να …υπερκεράσει!»

                    

«Θαυμάζω τη συνέπεια

που έχεις στα «πιστεύω» …»

«Είναι μια άσκηση ζωής

που ακόμα την …δουλεύω!»

                     

«Γιατί εθίγης, Γάϊδαρε,

που …Γάϊδαρο σε γράψαν’;

Όλοι σε λένε Γάϊδαρο

κι ουδέποτε είχες κάψαν’!»

                     

«Ήμουνα πάντα ΓΑΪΔΑΡΟΣ

και δη με κεφαλαία,

μα τώρα πια μου φόρεσαν

και …ΠΕΡΙΚΕΦΑΛΑΙΑ!»

                        

«Δεν χαίρεσαι που έγινες

πιο …αρχαιοπρεπής;

Καλύτερα να φρόντιζες

να ήσουν ευπρεπής!»

                        

«Εγώ νομίζω Γάϊδαρε

πως τίτλοι … «ευγενείας»,

ωσάν αυτόν που δόμησες

τραβούν τας …βασκανίας!»

                      

«Και έχεις δυο επιλογές,

το φτύσιμο η μία,

κι η άλλη το …ξεμάτιασμα

για …υστεροφημία!»

                    

«Όνειρο είχα από μικρός

να γίνω …»οδός» μια μέρα

«ΟΔΟΣ ΓΑΪΔΑΡΟΥ» προς τιμήν

του πιο λαμπρού αστέρα!»

                   

«Δεν βλέπω «οδός» να γίνεσαι

μα ούτε και …σοκάκι!

Ο ΔΙΑΥΛΟΣ σε πρότεινε

ενθέρμως για …χαντάκι!»

                  

«Όταν ακούω «ΔΙΑΥΛΟΣ»

ο διάολος …μου μπαίνει

και του μυαλού μου η φλύκταινα

στα κείμενά μου βγαίνει!»

                      

«Εγώ μπορώ κυρ-πρόεδρε,

γαϊδουρινή  αδεία,

αόκνως να μετέρχομαι

την κάθε …κτηνωδία!»

                     

«Να βρίζω και ν’ αποπατώ

να θίγω, να λακτίζω

κι ελέω της φυλλάδας μου

εντέχνως να …λακίζω!»

                   

«Ως «δημοκράτης  …ακραιφνής

μ’ ακράτεια στη σκέψη,

αν …μουλαρώσει ο θιγείς

η γαϊδουριά θα ρέψει …»

                       

«Γι’ αυτό και δεν ανέχομαι

ετερο – γαϊδουρίαν,

τουτέστιν ανταπόδοσιν

κλωτσιών κατά ..σωρείαν!»

                     

«Οίδας κατηγορούμενε,

αυτό το …ζωντοανό;»

ρωτά κοφτά ο Πρόεδρος,

στραφείς προς τον Φανό.

                      

«Βεβαίως κύριε Πρόεδρε,

το ξέρω δυστυχώς,

γαϊδούρι απ’ τη γέννα του

κλωτσάει συνεχώς!»

                      

«Ειπέ μοι σε παρακαλώ

και δη εν συντομία,

έχεις γι’ αυτό το ζωντανό

καμμιά ψυχογραφία;»

                   

«Γάϊδαρος γαϊδουρότατος

και γαϊδουρο-χαμένος,

ονότατος, ξεσάλωτος

και γάϊδαρος …λυμένος!

                   

«Γάϊδαρος αυτοκόλακας

και αυτοθαυμασμένος,

Όνος αλαπογέννητος

και σκωραναθρεμμένος!»

                        

«Γάϊδαρος τιποτόφρονας

κι αχυρομυαλωμένος,

με σκέψη βαθυστόχαστη…

ως πέρδετα ,ο καημένος!»

                       

«Γάϊδαρος χαμαιλέοντας

και πτυελογραφέας,

αγλάϊσμα συκοφαντών…

σπίλο-διανομέας!»

                  

«Ποιον όνο είχε πρότυπο

και ποιου γαϊδάρου φύτρα,

που γαϊδουριά κι υπόληψη

τα βάζει σε μια χύτρα;»

                    

«Δεν ήξερα πως έγινε

των ιδεών ο …Τάλως

και ζούσα με την άποψη

πως ήταν μόνο …κάλος!»

                                 

«Έδει του είπα, Πρόεδρε,

να χώνει τον στυλόν του,

πρώτα (αν έχει) στο μυαλό

και όχι στο …ορθόν του!»

                

«Κυρ-Πρόεδρε ενίσταμαι,

μας είπε πως στον κώλον,

πρέπει να χώσομεν στυλόν…

μισόν όμως ή  …όλον;»

                      

«Συνήγορε καθίσατε!

Μα είναι προφανές

πως …όλον αν τον βάλετε,

δεν είναι κι ειδεχθές!»

                    

«Και συ κατηγορούμενε

να είσαι πιο …σαφής,

μεγέθη πλείστα έχομεν

στο …κάτω της γραφής!»

                      

«Κυρ-Πρόεδρε …εθίστηκε

και … «χούϊ» του κατέστη,

όνο ας βρει κυπριακό,

η ώρα του επέστη!»

                    

«Ως φαίνεται κι εκ των γραπτών,

από μυαλό …πατώνει,

γι’ αυτό και με την κόπρο του

τα κείμενά του …στρώνει!»

                      

«Διακρίνω μια … «συμπάθεια»

ή μήπως κάνω λάθος;»

«Κυρ-Πρόεδρε, τ’ ομολογώ…

τον συμπαθώ στο βάθος!»

                     

«Μα βλέπω σε παρέσυρε

σε μια διελκυνστίδα…»

«Εγώ τραβάω απ’ τον Ζυγό

κι αυτός απ’ την Τουρλίδα!»

                      

«Απρόκλητα κύρ-Πρόεδρε,

άρχισε τις προκλήσεις…

την «πάτησα» καιέδωσα

στον Όνο απαντήσεις.»

                        

«Αυτά τον τρέφουν, Πρόεδρε,

η έριδα τον φτειάχνει…

ντάλε κουάλε ο Κάραλης,

να τόνε θίξουν ψάχνει!»

                         

«Τότε αρχίζει τις γραφές

σε μια παλιοφυλλάδα

και λαίμαργα απλώνεται

σα την περικοκλάδα!»

                    

«Πολυγραφότατος, ωϊμέ,

εξεπατώθη ήδη…

φευ, η ακράτεια του νου

χολή στάζει και ξύδι!»

                       

«Με εκκενώσεις του ορθού

εμπάζωσε την κάρα…

(μήπως γι΄αυτό η «Σάπια» του

μοσχοβολάει, άρα;)»

                     

«Αντί κρανίου θά ‘πρεπε

να έχει …σκωραμίδα…

σκατόφρονα ιδανικό

καλύτερον δεν είδα!»

                      

«Κυρ Πρόεδρε, μας ύβρισεν

μας είπε «σκωραμίδα«…»

«Συνήγορε στο πόστο σου

μην πας ως την …Τουρλίδα!»

                      

«Για πες κατηγορούμενε,

καθύβρισες τον Όνο;»

«Τον … «στόλισα«, κυρ Πρόεδρε,

για να μην κάνω …φόνο!»

                   

«Νομίζω έπραξες σοφά

γιατι η …ζωοκτονία

χείρον εστί κακούργημα

κι απ’ την …δολοφονία!»

                  

«Μας λάκτισεν, κυρ Πρόεδρε,

και όντες εν αμύνη

τον λούσαμε πατόκορφα

κι ος βούλεται, ας κρίνει!»

                    

Η του Χοβιού παρέμβαση

κοφτή και τσεκουράτη

εκτύπησε ωσάν γροθιά

της Αγωγής το μάτι!

                  

«Λακτίσαμεν κυρ-Πρόεδρε,

τα ζα δεν έχουν κρίση,

μα κι ο Φανός πορεύεται

χωρίς να μας …ρωτήσει!»

                   

«Πες μας γιατί σε λάκτισε,

μην πήρες την τροφή του;»

«Όχι, φιλίες έκανα

χωρίς την …έγκρισή του!»

                      

«Και ποιος του κατοχύρωσε

το κοπυράϊτ τούτο;;;»

«Λίγο νερό στον Πρόεδρο,

τον έπιασε σκορβούτο!»

                             

Ο Πρόεδρος ερούφηξε

νερό μία μπουκάλα

και κουδουνίζων ζήτησε

σιγή μέσα στη σάλα.

                                        

Στο εδώλιο προσήνεγκον

ουίσκυ σε …φλυτζάνι

μια κι ο κατηγορούμενος

πως στράγγισε εφάνη!

         

«Να μην πνιγώ στον «Δίαυλο»

τον έπιασε ο …»πόνος»

και στη λασπο-φυλλάδα του

με «λάκτισε» ως …Όνος!»

                       

«Με ρώτησε αν δούλευα

επί …Καραμανλή,

του είπα «ναι»και μ’ έβγαλε

«μαύρο» και «μπλέ» μαζί

                      

«Ώστε λοιπόν σε βόλεψε

η Δεξιά, μπαγάσα…

εμείς πεινούσαμε κι εσείς

το ρίχνατε στη μάσα!»

                  

«Όνε, του είπα, πρόσεξε

και μην …μινάρεις, πάλι,

μ’ επετηρίδα μπήκαμε

εγώ και μύριοι άλλοι!»

                 

«Σαράντα χρόνια μπαίναμε

στο Υπουργείο έτσι,

κόψε λοιπόν τον βήχα σου

μην πάθεις …καρκαλέτσι!»

              

«Κι αυτός, κύριε Πρόεδρε,

με μένος να κοχλάζει,

την χοληδόχο άφησε

εκ του στυλού  να στάζει!»

                    

«Ουν ο αχρείος μ’ έχρισε

της Δεξιάς ρουσφέτι…

ο άνους που μαθήτευσε

στου …Γκαίμπελς το κουρμπέτι!»

                   

«Αυτό σηκώνει μήνυση

επί συκοφαντία»

ψιθύρισε ο Πρόεδρος

και ζήτησε ησυχία.

                

«Κυρ Πρόεδρε, το ξέραμε»

συνέχισε ο Φανός,

«μα άλλοι θα την πλήρωναν,

για τούτον, δυστυχώς!»

                 

«Τον ντύνουν, τον ταϊζουνε

αν τον «πληρώναν» κιόλας,

θα έπρεπε ομαδικώς

να καταπιούνε …φόλας!»

              

«Όταν δεν έχει τι, λοιπόν,

στους άλλους να προσάψει,

βουτά μέσα στον βόθρο του

τα «άρθρα» του να γράψει!»

                    

«Τσίνισε με το έμμετρο

«περί σκιών του Όνου»

κι αντέδρασε δι’ ογκανισμών

Γαϊδάρου …παραφώνου!»

               

«Με έβγαλε παράσιτο

του Κράτους, ωϊμέ,

αυτός που δημιούργησε

«σχολή» του …καναπέ!»

                

«Κρατικοδίαιτος …εγώ

κι αυτός του κράτους θύμα

αυτός που το «εργάζεσθαι«

το αγνοεί ως …λήμμα!»

                 

«Κάλλιο …κρατικοδίαιτος,

παρά … «τεμπέλης όνος«,

αεί …συζυγο-δίαιτος

και φύσει μυγοκτόνος

               

«Να φχαριστεί το «σύστημα«

και την …υπεραξία

που τρέφει ένα ζωντανό

εν ξάπλαις κι …απαξία!»

                       

«Κώλο δεν έστρωσε ποτέ,

πλην στο …ποδήλατό του!

Η σέλα του ως μάρτυρας

στο …άργο-κάματό του

                    

«Επάγγελμα «αεριτζής«

και δη …επαναστάτης!

πιρουνιστής σελέμικος,

με «βούλα» …ακαμάτης

                        

«Και ύστερα του φάνηκαν

οι στίχοι μου … «χυδαίοι«,

πάνω που νόμιζα κι εγώ

πως ήτανε …σπουδαίοι!!!»

                      

«Εγώ, κύριε Πρόεδρε,

ποτέ δεν διετάθην

πως είμαι ο δόλιος ποιητής…

αλλοί, δεν …εμωράθην!»

                      

«Αυτός περνά τον εαυτόν

Ελύτη ή …Τυρταίο,

μ’ από Τουρλίδα σ’Άϊ-Συμιό

τον κράζουν …Τεταρταίο

                  

«Αν μού ‘λεγαν πως είμαστε

«ομοειδείς» εν γένει,

το γράφειν κι «άλλα» θά ‘κοβα

ωσάν τον …Ωριγένη

                    

«Αριστερά και δεξιά

διέδιδεν αχρείως,

πως έθιξα το σόϊ του

κι ουχί αυτόν, κυρίως!

                       

«Στο κείμενό μου έγδαρα

μονάχα τη δορά του

και ουδαμώς προσέβαλα

τα …γυναικόπαιδά του.»

                      

«Για τέτοιες αχρειότητες

«σχολή» έχει …ιδρύσει

και δίκην γυμνοσάλιαγκα

τη «Σάπια» έχει χτίσει.»

                    

«Οι αμαρτίες των γονιών

δεν πέφτουν επί τέκνων

ακόμα κι όταν ο πατήρ

τομάρι είναι …ζέχνον!»

                   

«Όταν για «γένος» έγραψα

με του γαϊδάρου βούλα,

μιλούσα για τους όμοιους του

και τα «γαϊδούρια» …ούλα

                      

«Μιλoύσα  για την κάρα του

νιονιό που έχει …ρόϊδο,

και που βλογά τον Ύψιστοι

αν βρει κάνα …κορόϊδο

                   

«Το ήξερε, μα τ’ άρεσε,

να ξύνεται στη γκλίτσα…

λύκος ντυμένος κόκκινα

σαν …Κοκκινοσκουφίτσα!»

                    

«Το ξέρω κι έχω άποψη

πλέον γι’ αυτόν σαφήν,

εάν δεν ήταν Γάϊδαρος

θα ήτανε …κηφήν!»

                  

«Δεν θα τον βγάλω «άκριτο»

μηδέ και «μαψυλάκα»

θα τού ‘πεφτε …ευρύχωρο

το να τον πω και «βλάκα»!»

                       

«Αν ήξεραν οι πρόγονοι

για ποιόν επολεμούσαν,

ομαδικώς προ …των Βαγιών

μπορεί ν’ αυτοκτονούσαν!»

                            

«Δεν πάει τ’ «αυνανίζεσθαι»

ποτέ εις τα βουνά …

Θου χαλινό …ημίονε

που ζεις στα πεδινά!»

                      

«Μας είπε και …ημίονους

ενώ είμαστε …Όνοι,

ενίσταμαι κυρ-Πρόεδρε

η προσβολή …φουντώνει!»

                     

«Ανακαλούμεν Πρόεδρε

τα περί …ημιόνων

είπε η υπεράσπισή…

«Ιστάμεθα στόν …Όνον!»

                         

«Εντάξει», είπε ο Πρόεδρος

«δεκτόν το αίτημά σας

και σεις κατηγορούμενε

εκφράστε τα δικά σας.»

                          

«Αφού καλά με λάσπωσε

μου δήλωσε κι … «αγάπη»!

Τον φχαριστώ που να διαβώ

την «Πύλη» μου …επετράπη!»

                 

«Γαϊδουριάδος ένεκεν

απέκτησα τη γνώση

πως η «αγάπη» του, σκαιώς,

πολλούς έχει …σπιλώσει

                          

«Αν μάζευαν υπογραφές

για το …πετάλωμά του,

ακόμα κι ο …Χριστόδουλος

θα κέρωνε μπροστά του!

                         

«Τον «κολλητό» του …Πίνδαρου,

των Μάγιερ κι …Ηροδότου,

πως τον θαυμάζω, Πρόεδρε,

σε όρους …ανεκδότου!»

                           

«Της πλάκας οι «αναρχικοί»

«τεμπέληδες» καλούνται

και την βολή τους άμα βρουν

τις «πάπιες» προσποιούνται!»

                                

« «Κεφάλαια» θα έγραφε

κι ο …Μάρξ για το «ποι-όν»του

και θά ‘λεγε …γερμανιστί:

«γαμώ το κερατόν του»

                             

«Την Λούξεμπουργκ θα ρώταγε

«τον ηύρες που; μωρή!«

κι η Ρόζα θα απάνταγε

«νομίζω …α Παρί!» »

                              

«Τον έδιωξε κακήν κακώς

κι ο …Άρης Βελουχιώτης,

που είπε πως ο Γάϊδαρος

είναι …τσελβόλ ποιότης»

                                    

«Από μπροστά μου πάρτε τον

ή στείλτε τον στον …Γκαίμπελς,

να μην τον δει στα μάτια του

δεν θέλει και ο Ένγκελς

                    

«Τον βλέπω, Ρόζα, ικανό

για κάθε προβοκάτσια…

μ’ αν θέλει μεροκάματο

ας κουβαλά …μπαγράτσια!»

                         

«Θέλει, μου είπε, Κάρολε,

να βγάλει …εφημερίδα…»

«Ξαπόστειλέ τον, Ρόζα μου,

πριν σκούξω, στην …Τυφλίδα»

                      

«Μα δεν φοβάσαι, Κάρολε,

μην  χολωθεί ο …Στάλιν

κι εκκαθαρίσεις εν θερμώ

επιχειρήσει πάλιν;»

                        

«Ρίξ’ του μια …καθοδήγηση

να μην κοπροσκυλιάζει

και μάθε τον καμμιά ξερή

τη μέρα του να βγάζει !»

                        

«Τι να το κάνω τούτο δω»

εβρόντηξε ο Στάλιν

«πιο ψ’λοκοπάνα «αριστερό»

δεν ματαείδα πάλιν!»

                      

«Που να τον στείλω, σύντροφε»,

διερωτήθη ο …Λένιν,

«έχει σε όλο το ντουνιά

την φωλεά …χεσμένην!»

                     

«Να τόνε στείλω σκέφτομαι

πεσκέσι στον …Μπακούνιν

και να του πω πώς τού ‘στειλαν

καλάθι απ’ τη …Γαστούνην

                      

 «Αφήστε τον λίγο καιρό

 κι ακούστε …μπαλαλάϊκα

μου είπαν θέλουν …γάϊδαρο

παρέα για τη …Λάϊκα»

                                          

«Όπως σας είπα Πρόεδρε

αι …Διεθνείς αι πάσαι

εν πλήρει σουρεαλισμώ

του ανακράζουν «σπάσε«»!

                              

«Το ξέρω πως «λειτούργημα»

πιστεύει ότι κάνει

κι ενδεχομένως (και καλώς)

τον «κόπο» του να βγάνει!»

                  

«Θεάρεστο και θεμιτό

(αν θεμιτά τα μέσα),

μα το γαϊδουρο-καύχημα

σταλιά δεν έχει μπέσα!»

                          

«Κυρ-Πρόεδρε επιτρέψτε μου

ν’ απευθυνθώ στον Όνο

κι εδώ κύριε Πρόεδρε

εγώ ολοκληρώνω.»

                             

«Άσε μας «αλειτούργητους«

και φάε τη λειτουργιά σου,

μ’ αν λειτουργείς ως Γάϊδαρος,

η γαϊδουριά …δικιά σου!»

                    

«Και εφεξής απάντηση

δεν θ’ απολαύσεις άλλη…

Μπορείς να καθρεφτίζεσαι

σε άδειο σερβιτσάλι!»

                           

«Άσε λοιπόν το γράψιμο

και …ανασκολοπίσου,

μπορεί και νά ‘βρεις γιατρειά,

αλλοιώς,  άντε …σταυλίσου!»

                     

Ο Πρόεδρος εστράφηκε

στον Γάϊδαρο κατόπι

που εφορούσε εξ αρχής

του θύματος την λώπη.

                      

«Για πες μου πως δεν σ’ έρεψαν

με καμτσικιές στην πόλη;»

«Ποντάρω εις τούτο, πρόεδρε:

ζωόφιλοι είν’  όλοι!»

                

«Εστί για τους ζωόφιλους

εν όριον …φιλίας,

κρατήσου ουν, ω! Γάϊδαρε,

σ’ απόσταση …ασφαλείας!»

                    

«Αν των ορίων γίνεσαι

καθ’ έξιν παραβάτης,

δύναται τις «ζωόφιλος»

να γίνει …κτηνοβάτης!»

                  

«Και τότε πια η Θέμιδα,

αν είναι να μιλήσει,

τη συνδρομή …κτηνίατρου

ευλόγως θα ζητήσει …»

                     

 «Άρον λοιπόν τη σέλα σου,

μάζεψε τη φορβή σου,

βγάλε ευθύς τα πέταλα

και άντε …ενσταυλίσου!»

                          

ΦΑΝΟΣ 2005

 

Advertisements

~ από MAKIS στο Ιουλίου 11, 2007.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: